:||: nomeOldViDes :||:~*

back to school

2009-08-02T16:33:00.003+07:00

หลังจากที่กลับมาได้ 1 อาทิตย์(ถึงไทยตอนวันอังคารที่ 21 กค 2009)

แล้วก็จัดของ พักผ่อน ปรับตัวให้เข้ากับสภาพของเมืองไทย
ทั้งเรื่อง เวลา อาหาร ผู้คน ภาษา และสภาพอากาศ

พอวันเสาร์ก็มีงานเลี้ยงรุ่นของเพื่อนตอนประถม ก็สนุกดี มีแต่คนผอมลง
แปลกใจ บางคนก็หน้าเหมือนเดิม แต่ก็เอาเป็นว่าคุ้มค่าที่ไป

วันอาทิตย์ก็ขึ้นมา กทม เข้าหอ จัดของ นอนแต่หัวค่ำเตรียมตัวไปโรงเรียน

--------------------------------------------------------------------

วันจันทร์ก็ออกไปโรงเรียนกับพ่อแต่เช้า ต้องไปทำเรื่องมอบตัวเข้าห้องเรียน
เอกสารก็ไม่ครบ คือขาดทุกอย่างก็ว่าได้ เลยเตรียมกับพ่อว่าคงกลับจันทบุรีราวๆเที่ยง

พอรู้ว่าเรียน 932 ก็ดีใจเล็กน้อยเรื่องที่จะได้อยู่ห้องเย็น(ซึ่งภายหลังได้ทราบว่านั่งตรงพัดลมมันหนาวเกินไป) จากนั้นก็ไปเข้าห้องเรียน พอเจออาจารย์ประจำชั้นก็รู้สึกแปลกใจ แล้วก็เข้าห้องเรียน

ก็ไปนั่งข้างหลังสุดกับน้องอีกคนที่กลับมาจาก afs แต่พาสมา สรุปคือเรารุ่นพี่ของทั้งห้อง
บริเวณที่นั่งจะถูกล้อมรอบด้วยผู้หญิง ซึ่งคิดว่าคงจะหาคนคุยยากแน่ๆ แล้วก็จริง(ฮ่ะๆ) ใจจริงคืออยากย้ายไปนั่งแถวๆผู้ชายเพราะจะได้หาเพื่อนได้ง่ายหน่อย

ก็มีน้องๆมาทักทายบ้างเปนบางอารมณ์ของน้องๆเค้า บางคนก็มาเก็บเงินค่าหนังสือ พูดถึงเรื่องหนังสือ ตอนนี้ยังไม่ครบเลย หาหนังสือเก่าๆปีที่แล้วไม่ได้ไม่รู้เก็บไว้ไหน เลยต้องซื้อใหม่เกือบหมด

นั่งเรียนไปก็เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง อาจารย์ที่ได้ก็เฉยๆนะเราว่า โดยเฉพาะฟิสิกส์ ซึ่งสังเกตมาหนึ่งอาทิตย์ ไม่มีใครสนใจเรียนเลย จริงๆ อาจารย์แกก็ยืนคำนวณ พิสูจน์อะไรก็ไม่ทราบ ก็ลองพยายามเรียนดูนะ แต่รู้สึกเหมือนมันไม่ค่อยมีประโยชน์ยังไงไม่รู้ แต่ก็เอาเถอะ นั่งฟังอยู่ 20 นาทีเราก็ลงหมอบกับโต๊ะแล้ว จากนั้นคาบฟิสิกส์ก็เหมือนคาบว่างจริงๆ นั่งทำการบ้านบ้าง คุยบ้าง อ่านการ์ตูนกันบ้าง บลาๆ

พอวันศุกร์ก็ไป รด. สรุปคือเรายังมีชื่ออยู่ กลับมาทันเวลา ถ้ากลับช้าไปอีกอาทิตย์เดียวเราโดนตัดชื่อแน่นอน เพราะตอนนี้ขาดไปครบถ้วน 4 ครั้ง ถ้าจะขาดอีกคงต้องใช้ศาสตร์มืดเข้าช่วย

จบไปสำหรับอาทิตย์แรก ก็รู้สึกเซงๆว่าคุยกับใครไม่รู้เรื่อง เนื่องจากไม่มีใครพูดเรื่องที่เราสามารถคุยด้วยได้ประมาณนั้น

รู้สึกอยากไปแลกเปลี่ยนอีก เราว่ามันคุ้มค่ามากมาย x)

goin back

2009-07-20T11:17:00.001+07:00

กำลังเดินทางกลับ...

ชื่อเรื่อง

2009-05-02T21:45:00.003+07:00

มีใครได้ยินเรื่องไข้หวัดใหม่กันบ้าง

ที่นี่มีเรียกกันบ้างครั้งว่า ไข้หวัดหมู XD

ตอนแรกเหนว่าอยู่ทาง Mexico แต่พอไม่นานทาง Illinois(หนังสือพิมพ์) บอกว่า

"Flu is here"

เลยกลัวกันไปใหญ่ ที่ได้ยินก็มากกว่า 10 คนที่ติดแล้วอ่ะนะ
ติดได้ยังไงนั้น

ไม่รู้อ่ะ

ที่จะบอกก็คือตอนนี้ที่โรงเรียนมีแต่คนป่วย
จาม ไอ เปนหวัด กันทั้งโรงเรียน เดินไปที่ไหนก็เหนแต่คนป่วย

เราก็หนึ่งในนั้น

เหตมันก็เกิดจากคืนวันพุธ อากาศก็นะ spring
แอบหนาวได้อีก ใส่กางเกงขาสั้นตอนกลางคืน

มันก็เลยเปนหวัด แต่ที่เศร้าคือป่วยตอนนี้นี่ลำบาก
อาจจะติดไอ้ไข้หวัดใหม่ก็ได้ แต่ก็ยังจะไปโรงเรียน

ก็กินยาหลายอย่าง แก้ไอแห้ง แก้ไอเสมหะ แก้หวัด
แล้วเมื่อวานโฮสก็เอายาน้ำมาให้ลอง(คือลองยาใหม่ไปเรื่อยๆ XD)

ก็..อร่อยมั้ง แต่ก็แปลกๆ เค้าบอกว่า อีก 20 นาทีเราจะ unconscious

แล้วก็กลับไปนั่งเล่น Trickster(ยังเล่นอยู่อีกหรอ?) ซักพักก็ไปนอน
ตื่นมาวันนี้ อาการเกือบจะหายป่วย ก็คงจะต้องดูกันต่อไป

พูดถึงเรื่องโรงเรียน เท่าที่เราจำได้ คงมีแค่เคกับเพื่อนเก่าเรา ที่เราบอกเรื่อง
ออกแบบหน้าปก student handbook (ไม่รู้จำกันได้ป่าว) แล้วก็ให้พวกแกดูรูปที่เราทำอ่ะนะ

จะบอกว่าเราชนะเฟ้ยยย 555(ขอขำอย่างดีใจ)
เราเลยได้ $60 (แต่ยังไม่ได้เงินซักที) และที่สำคัญคือ
เทอมหน้าพี่แกเค้าจะใช้หน้าปกที่เราออกแบบ

นักเรียนทุกคนจะใช้สมุดที่มีหน้าปกเราออกแบบ 555
แอบปลื้มม

แต่ก็ไม่ได้สวยอะไรมาก เราไม่ได้คิดว่าจะชนะนะนั่น
เพราะสีมันดูฉูดฉาดเกินไป - -

แต่ก็ดีใจแหละนะ

ปล.ขอให้เราหายป่วยไวๆ XD

ก็แค่บทความหนึ่ง

2009-03-29T04:19:00.005+07:00

นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ตัวโปรด
เปิดบลอก สร้างบทความใหม่ กำลังคิดว่าจะเขียนอะไรดี

สามนาทีถัดมาก็มีเสียงเคาะประตู ไม่ใช่ใครที่ไหน
ลูกของโฮสนั่นเอง

อายุไม่มาก แต่น้อย น้อยราวๆ 4 ขวบได้
หลังจากที่ต้องย้ายเปนครั้งสุดท้าย ก็มาเจอเด็กจนได้ ชิชะ
ไม่ได้ใจแคบ หรืออย่างไร แต่บอกจากใจจริงว่า "ไม่ชอบเด็ก"

หลังจากนั้นห้องของเราก็เต็มไปด้วยเสียง ที่ไม่น่าฟังเท่าไหร่
ปัดสิ่งที่คิดอยู่กระจายไปหมด

นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่หลายวัน ก็พอรู้ว่าเหลือเวลาอีกราว 3 เดือนก่อนจะกลับ
ดีใจมั้ย ?

ถ้าถามตัวเองก็คง งั้นๆอ่ะ กลับไม่กลับก็ได้
ชอบที่นี่ แต่ก็ไม่ถึงขนาดว่าอยากอยู่ที่นี่

จบ สำหรับเรื่องน่าหดหู่(สำหรับเรา)

กำลังรอคอยการไปเที่ยว California ในเดือนมิถุนายน(อีกนาน)
แต่อย่างอื่นก็ไม่ค่อยน่าสนใจสำหรับเรา

สิ่งที่คิดว่าสนุกที่สุด และ ถ้ามีโอกาสแม้เพียงน้อยนิด แต่สามารถทำได้คือ

สกี

โดยส่วนตัวไม่ค่อยชอบหิมะ ดูก็สวยอยู่หรอก แต่มันเย็นยะเยือก
หลังจากผ่าน(คิดกันแบบนั้น) หน้าหนาวไปแล้ว อากาศก็อุ่นขึ้น

ยั๊งง

หิมะจะตก(คาดว่า) คืนนี้
ฟังแล้วรู้สึกว่า เฮ้ออออ ก็นะ ขี้เกียจบ่นและ ตกก็ตกม๊า ไม่ใส่ใจ

หน้าหนาวมาผลกระทบต่อการเรียนอย่างไร ?
อย่างแรกคือ เหนื่อย ถ้าต้องเจอกับลมหนาวทุกวัน มันก็เหนือยได้ ยิ่งเจอการบ้านเพิ่มเข้าไป ขอบอกว่าหน้าหนาวนี่เหนื่อยสุดๆ
อย่างที่สอง บางวิชาจะเปลี่ยนกิจกรรมไปเลย อย่างเช่น PE โดยปกติคาบเราจะออกไปเล่นฟุตบอลสองอาทิตย์ครั้ง(แต่เราไม่ได้ไป ขออยู่ฝึกข้างในนี่แหละ) แต่พอหน้าหนาว หิมะ ลมแรงมาก(of course ! this is Chicago) ไม่มีใครจะออกไปเล่นหรอก แม้แต่ PE ที่เล่นกีฬาก็เถอะ, และอย่างยิ่งวิชา photo ของเรา การบ้านถ่ายรูปแทบเปนไปไม่ได้ เพราะ ไม่มีใครอยากออกไปถ่ายรูป เลยสั่งแต่งานที่ใช้คอมพิวเตอร์ แต่พอตอนนี้ เริ่มอุ่นขึ้นเลยมีงานถ่ายรูปมากขึ้น ก็ว่ากันไป
อย่างที่สาม เวลาที่ใช้ในบ้านมากกว่า 70 เปอร์เซนต์ เพราะอย่างที่บอก ไม่มีใครอยากออกไปข้างนอก ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ ชีวิต น่าเบื่อมาก

โดยรวมเราชอบโรงเรียนที่นี่ คือบางคนก็บอกว่า โรงเรียนบางประเทศ ไม่เปลี่ยนห้องเรียน รออาจารย์มา(แบบไทยทำ) มันได้เพื่อนมากกว่า
แต่เราคิดว่ามันก็ไม่เสมอไป เรียนแบบเปลี่ยนห้องแล้วได้เพื่อนน้อยกว่า... ตรงไหน ?
จะมากหรือน้อยก็อยู่ที่ตัวท่านทำทั้งนั้น ไม่เกี่ยวกับโรงเรียนแต่อย่างใด(เกี่ยวเล็กๆ)

แต่สิ่งที่ชอบคือเรื่องการเลือกวิชาที่อยากเรียน การมีวิชาที่หลากหลาย(ทั้งวิชาการและทักษะ) และชมรมที่ดูมีคุณภาพ(ฮ่าๆ)

อีกซักแปปก็ไปกินข้าวเย็น ถ้าถูกเรียกเมื่อไหร่ก็หยุดอัพเมื่อนั้น แล้วก็คงไม่มานั่งแก้ไขบทความเพิ่มเติมแน่นอน

เรื่องอาหารนี่ ไทย จีน ญี่ปุ่น เยอรมัน กรีก อิตาเลี่ยน อินเดีย และอเมริกัน กินมาแบบว่า เยอะแยะ
ขอแนะนำว่า กรีก อย่ากิน 555 เรารู้สึกว่าอาหารมันกลิ่นแปลกๆ 555 แต่อยากลองก็ตามสบาย
แล้วของแปลกๆ(สำหรับเรา) คือ กระต่าย กับ แพะ

อิ๊ววววววววววว - -"

รสชาติแบบว่า ไม่ได้เหมือนไก่(คนเค้าบอกกัน)เล๊ย
ถ้ารสชาติมันเหมือนไก่กันหมด ทำไมไม่กินแต่ไก่ฟร้ะ

แต่เรื่องแปลกคือ ก่อนมามีแต่คนบอกว่าจะโดนถามเรื่อง ขี่ช้างไปโรงเรียน เทคโนโลยีในไทย เครื่องใช้ไฟฟ้า

ไม่มี๊

ไม่มีซักคนที่ถามเรา(ไม่ได้หวังให้ถามแต่อย่างใด)

จะยังไงก็แล้วแต่ ถึงยังจะไม่ครบ 11 เดือนที่มาอยู่ที่นี่ ก็มีความสุขแล้วก็ดีใจที่ได้มา
แค่นี้แหละจ้า ><

ปล. ถ้า 11 เดือนมี 330 วัน เราดื่ม Root Beer ไปราวๆมากกว่า 250 กระป๋องแล้วก็ว่าได้
ปล2. อยากไปงานโฮม

เปิดกระทู้ปี 2009

2009-01-15T08:48:00.006+07:00

ปีใหม่แล้วว อะไรๆก็เหมือนเดิม
เราก็เสมอต้น เสมอปลายอย่างที่กุ๊กบอก

รู้สึกเบื่อๆ เลยมานั่งคิดว่าจะเปิดกระทู็แรกของปี 2009 ซะหน่อย แต่เรื่องที่จะเขียน
ก็ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร

ช่วงนี้บรรยากาศกำลังมึ้นครึ้ม(มันคืออะไร) รู้สึกหนาวอย่างผิดปกติ คาดว่ากำลังจะ -25 องศา

เซลเซียส

อาทิตย์นี้เป็นการสอบ final ของโรงเรียน โดยแบ่งเป็นสามวัน - อังคาร พุธ พฤหัสบดี -

โดยใช้เกณฑ์แบ่งคือ

คาบ 1 2 3 จะสอบวันอังคาร

คาบ 4 5 6 จะสอบวันพุธ

คาบ 7 8 จะสอบวันพฤหัสบดี

*ที่เน้นตัวหนาคือวิชาที่มีสอบ - เช่นว่า คาบ 2 คือ พละ จะไม่มีสอบ final, หรือคาบ 5 เปนทานอาหาร ก็ไม่มีสอบเช่นกัน -

จะบรรยายจากวันแรก วิชาที่สอบ : Photography

Digital Photography I : Final Exam

Create an advertisement about yourself

Be creative & have fun

Your print will need to include:

Title

Text about you

1 imported portrait taken in class today

At least 3 images from your files or internet

Background

You will need to show these skills:

Make Selection

Show evidence of using a layer mask

Use at least 1 filter

Sized 10in x 7.5in or 7.5in x 10in at 72 resolution

Flatten and Save as a JPEG

Print it out from the color
printer(4700p-3)(อันนี้จะบอกทำไม)

On a separate piece of paper, list at least 8 tools or processes used during the creation of your ad. Write a brief description of what they are used for and how, specifically, you used them

บอกตรงๆว่าลำบากสำหรับเรามาก มีเวลาให้ 1 ชั่วโมงครึ่ง

โดยปกติแล้ว เวลาได้การบ้านมา เราจะมานั่งๆนอนๆ ลองไปลองมาแล้วไอเดียมันถึงจะผลุบออกมา

เลยคิดว่าจะทำยังไงดีกับเวลาอันน้อยนิด

เราทำออกมาแบบว่า แอบแย่ 555 ไอเดียที่นึกได้ตอนนั้นก็ถ่ายรูปนิ้ว แล้วทำเปนเหมือนเทียนตรงปลาย

ไอเดียก็เอามาจาก photoshoptalent.com แต่คุณภาพคนละเรื่อง 555 เราไม่ได้เอาภาพมา เพราะกะจะไป format เครื่องทิ้งและ ภาพแย่ไป

ส่วนเทอมหน้าก็เปลี่ยนเป็น photography 2 (เลเวลอัพ)

เหนเค้าว่ายากกว่า แต่ไม่กะจะสอบ final เทอมหน้าอะนะ เพราะมันก็เกือบกลับแล้ว คงโดดสอบไปเลย
แต่อาจจะแว่บไปสอบ photo กับ เลข

พูดถึงเรื่องหนัง หลังจากที่นั่งดู Bedtime Story กับ The Curious Case of Benjamin Button

โดยไม่มี subtitle (ดูในคอม โหลดจาก overget)

เราว่าสองเรื่องนี้สนุกดี แต่ชอบ Bedtime Story มากกว่า

แนวเรื่องมันสบายๆดี เหมาะแก่การนั่งดูโดยไม่มี sub

เพราะเนื้อเรื่องยิ่งเครียด ยิ่งไม่เข้าใจว่ามันพูดอะไรกัน

วกกลับไปเรื่องสอบ(นอกเรื่องมาได้ไง)

วันที่สอง วิชาที่สอบ : English & US history

จะบอกว่าอังกฤษง่ายมากๆ ง่ายกว่าของอาจารย์สุขุมาลย์ราวๆร้อยเท่าพันเท่า

แต่ history ก็ไม่ใช่ว่ายากนะ เพียงแต่ไม่ได้อ่านไปเลยซักตัวเดียว ไปสอบรู้อย่างเดียวคือ George Washington คือ 1st president แค่นั้นแหละ ....แล้วมันก็ไม่ออกด้วยนะ

นั่งมั่วสนุกสนาน 100 ข้อ - แต่ผลบุญช่วยให้ได้ฟรี 10 ข้อ เพราะเค้าออกเรื่องที่ยังไม่ได้สอน -

แต่ก็นะ 10 ข้อ ...ยังเหลืออีก 90 ข้อ มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเล๊ย

ส่วนวันที่สาม วิชาที่สอบ : English & Math

เรากะไว้ว่าอังกฤษจะง่ายเหมือนอันเก่า เพราะมันไม่ได้อะไรมาก

ปัญหาอยู่ที่เลข เพราะไม่มี graphic cal. และเนื่องจากต้องวาดกราฟ

เราตายแน่ๆ กำลังจะหายืมใครซักคน กะว่าอาจารย์ใจดี เอามาให้ยืม

อุตส่าหน้าด้านเดินไปขอยืมตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ป่านนี้ลืมไปแล้วมั้ง

ปล. รู้สึกว่ายิ่งหนาวเวลายิ่งผ่านไปเร็วขึ้น

Winter Break

2008-12-29T06:40:00.018+07:00

วู้ววววววววววววววววว สอบเสดแล้นนนนนนนนนนนนนนนนนน !!

หลังจากเสดแล้วก็ไปร้อ. . .

ช่วงนี้คนที่มีบลอกก็อัพว่าสอบกันเสร็จแล้ว แถมยังบอกด้วยว่าจะตกวิชาไหน
แหม่ จะไปกังวลทำไม๊ ก็ตกกันทุกปี

ขนาดยังไม่สอบ ผมยังรู้เลยว่าปีหน้าตกชัวร์ๆ
มันจะอ่านทันได้ยังไง มีเวลาแค่ราวๆสองเดือนก่อนซัม แต่ต้องอ่านทุกวิชา
แถมยังต้องรื้อฟื้นพวกวิชาวิทย์ๆทั้งหลาย ทั้งเคมี ฟิสิกส์ ชีวะ

เออ ปลงและ !

ตอนนี้ Winter break ก็ผ่านไปครึ่งนึงแล้ว หลังจากที่เริ่มต้นวันที่ 19 แล้วไปจบลงปีหน้าวันที่ 5 ที่ได้ทำก็ได้ไปเล่นสกีที่ steamboat,Colorado เริ่มจาก . . .

เครื่องบิน(เออ! กุรู้)

ขนของ(เยอะมาก หนักมากมาก)

สามคนนั่นคือโฮส ชา ลา ลา ล๊าา

ระหว่างเดินไป shopping

ระหว่างเดินไป shopping อีกเช่นเคย

แล้วก็ถึง แต่ผมไม่ได้ทำอะไร ดูของไปเรื่อยๆ

แต่ไม่ได้ซื้อ แล้วก็ไปรอขึ้นรถกลับที่พัก

โฮส

ถ่ายกระทันหัน นึกท่าอื่นไม่ออก

หลังจากที่กลับมา จน ณ วันนี้ ก็ไม่ได้ทำอะไรเลย

นอกจากนั่งเล่นเกมกับน้องทุกวัน ทุกวินาทีตั้งแต่ตื่นนอน ยันเข้านอน(เยี่ยม ตากรู เสียหมด)

ยังไงก็ ถ้าใครมีเกมคอมดีๆที่มันแลนได้ เอาแบบที่การฟฟิกไม่ต้องเว่อนะ

คอมตรูมันไม่ได้เอาไว้เล่นเกม ไม่ได้มีการ์ดจอดีๆ (หลังจากที่เจอประสบการณ์โหดล GTA IV แล้วเล่นไม่ได้)

ใครใจบุญโปรดแนะนำ ขอบคุณมาก ขอให้ได้เกรดดีๆ เพี้ยงง

สุดท้ายก็ขอให้เพื่อนๆทุกคน

ตกเคมี(อ่าว)

HoBD

2008-11-12T05:57:00.006+07:00

Happy on Birth Day

นี่ก็ผ่านวันเกิดมาราวๆ 5 วันได้ ก็กะว่าจะอัพแต่เผอิญพี่แก้มบอกว่าส่งอะไรมาให้ เลย...

รอก่อน เด๋วค่อยอัพ

ก็รออยู่ว่าเมื่อไหร่จะมา ไม่มาสักที แต่วันนี้เดินเข้าบ้าน มองบนโต๊ะ มองแว่บๆนึกว่าของคนอื่น

มองไปมองมามีภาษาไทย เลยหยิบอ่านดู

เออ ของกรูเอง

เจ๊แก้มเขียนคำอวยพรบนกระดาษเก็บค่าเช่าห้องอพาร์ตเมนท์ เหนจำนวนเงินแล้วรู้สึก...

ทำไมตูไม่อยู่แล้วค่าเช่าห้องมันเท่าเดิม ? นี่ใช้น้ำ ใช้ไฟเผื่อตูด้วยเรอะ !!

หรือพาเพื่อนสองคนนั้นของเจ๊ มาช่วยใช้ไฟใช้น้ำ ?! แต่อย่าห่วง.. ไม่ได้เครียด

เพราะไม่ได้จ่าย

ขอย้อนกลับไปเมื่อ Nov,14 ที่โรงเรียนก็มีคนมา HBD บ้าง แต่ก็ไม่มาก แค่เพื่อนที่คุยด้วยกันบ่อยๆกับอาจารย์ จากนั้นกลับบ้านโฮสก็มา HBD พร้อมกับเค้กชอกโกแลต(ถ่ายรูปไม่ทัน ...มันหมดก่อน)

จากนั้นก็ให้ของขวัญมาเปนเสื้อกันหนาว(หนาวของแท้ ไม่ใช่หนาวของไทย) GAP, ให้เสื้อยืดสีดำมาตัวนึง แล้วก็กระเป๋าตังค์ของ GAP เหมือนกัน

แต่ไม่ได้ฉลองกันวันนั้น เพราะกะว่าจะไปฉลองกันวันเสาร์ เนื่องจากว่าวันเสาร์เปนวันเกิดโฮสพ่อ แล้ววันจันทร์ก็เปนวันเกิด Lee J เลยเลี้ยงฉลองพร้อมกันสามคนไปเลยทีเดียว

เช้าวันเสาร์ นัท(เด็กแลกเปลี่ยนจากไทย(โรตารี)เหมือนกัน) ก็มาที่บ้านให้การ์ดอวยพรมา แล้วก็อยู่คุยเรื่อยเปื่อย แต่ไม่ค่อยได้คุยกันมากนัก เนื่องจากไปเล่น Mario Kart กับน้อง พอตกเย็นก็ไปร้านอาหารจีน เนื่องจากว่าเพิ่งไปร้านอาหารไทยมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เลยเปลี่ยนไปร้านอื่นแทน

สรุปคือไปกัน 11 คน สั่งอาหารมากันเยอะ(ไปมั้ย ?) ก็เคลียร์ไปจนมันเกือบหมด แล้วก็ร้องเพลงอวยพรกันตรงนั้นน่ะแหละ แอบอายเล็กน้อย หลังจากนั้นโฮสของ Lee J ก็ให้เสื้อสีขาวแขนยาวมาตัวนึง(ได้เสื้ออีกแล้ว) พอกินเสร็จแล้วก็กลับบ้านกันไป

วันอาทิตย์ไป downtown เอาไว้จะมาเล่าทีหลัง

วันอังคาร ทาง Rotary เค้าก็จัดงานวันเกิดให้ โฮสแม่บอกว่าเค้าซื้อของขวัญชิ้นใหญ่ให้ แต่ไม่ยอมบอกว่าอะไร

พอตอนเย็นก็ไปร้านที่เค้าจองกันไว้ ทักทายผู้ใหญ่ ขายของช่วย foreign x s club เล็กน้อย คุยกับ bobby สักพักแล้วก็ไปกินอาหาร หลังจากกินเสร็จเค้าก็เรียกให้ไปรับของขวัญ ..

พอรู้ว่ามาของขวัญคืออะไร แต่ยังไม่เหนกับตายังไม่เชื่อสนิท ก็ลองเปิดดู

ปรากฏว่าเค้าซื้อ iPod Nano สีดำให้ ...

iPod เครื่องแรกในชีวิต หลังจากเครื่องเก่าคือ mp3 จอสีดำ อ่านไทยได้ไม่ค่อยเก่ง แถมหูฟัง.. ด้านซ้ายเจ๊งไปเรียบร้อย อืม.. กำลังคิดว่าจะซื้อในเร็วๆนี้ ปรากฏว่าโชคช่วยได้เองซะงั้น

เสร็จแล้วก็เล่นเกม เหมือนการพนันอ่ะนะ โชคล้วนๆ เล่นง่าย ไม่ซับซ้อน แต่.. ชนะยาก

เปนเกมลูกเต๋าประมาณนั้น เอาไว้จะอธิบายทีหลังแล้วกัน

ก่อนไป มีรูปมาให้ดูเล็กน้อย

พวกคำอวยพรที่ได้ทั้งหลายแหล่ ชอบที่สุดก็สมุดเล่มเล็กสีส้มอันนั้นอ่ะ

ใครเขียนมาให้ก็ไม่รู้ แต่รู้อย่างเดียวว่า

ขอบคุณมาก ^^

อันนี้คือของขวัญทีได้มา

ปล. ขอบคุณสำหรับทุกของขวัญและคำอวยพร

ขอบคุณเจ๊แก้ม และ 945'70

นอก รอบสาม

2008-11-01T23:12:00.006+07:00

ได้ข่าวมาว่าทาง ตอ. เปิดเรียนแล้วสินะ หวังว่าพวกสองห้องที่เหลือจะมีความสุขกับโรบอทนะ

หลายวันก่อนเข้าบลอกนิว ก็กะจะอ่านตอน 1 นะ พออ่านไปได้ระยะนึงก็ไปทำอย่างอื่นแทน กลับมาอีกวันนึงจะมาอ่านต่อ ..

ตอน 2 มาแล้วเรอะ !!

ตีพิมพ์เร็วกว่าการ์ตูนไม่มีลิขสิทธิ์อีกเมิง !!
แล้วไม่นานตอน 3 และ 4 ก็ตามมาจนเปนนิยายแล้ว น่าเอาไปทำเปนหนังสือนะนิว

เมื่อวานนี้ก็ไปดู football มา Vikings ชนะอีกแล้วว !! จบ

ช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรจะเขียนหรอกนะ แต่ก็มานั่งเขียน
บอกตรงๆว่าต้องเค้นความคิดอย่างแรงกว่าจะเขียนได้แต่ละบรรทัด เลยสรุปว่า

ไปดูข้อมูลของผม ทางโรงเรียนกันดีกว่า
(ขอให้ข้อมูลนี้รู้กันเฉพาะคนที่่อ่านนะครับ อย่าเอาไปประจานที่ไหน)
http://www.fhs.d211.org/ จากนั้น ลงมาที่ด้านล่างขวา จะเหนที่เขียนว่า

Online Student Access << คลิกเข้าไปจะขึ้นให้ใส่ User และ Pass ให้ใส่ตามนี้
User : sopajaree๓๒๘๕ *ให้ใส่เปนเลขอาราบิคนะครับ ใส่เลขไทยอย่างน้อยก็มีคนที่ไม่เข้าใจเพิ่มขึ้น(รวมไอ้เบนด้วยป้ะ ?(ฮา))
Pass : 039322419

พอเข้าไปได้ปุ๊บ มองด้านขวาจะมีวงรีสีน้ำเงินๆ อันนั้นคือตัวเลือกที่จะเข้าไปดู หน้าที่อยู่ตอนแรกคือ "Schedule" ถ้าคลิกตรง Course Code (รหัสที่มีสีน้ำเงินขีดเส้นใต้) จะเข้าไปดูคะแนนได้(อย่าตกใจกับความเก่ง)
ที่เหลือก็กดเข้าไปดูกันเอง

จะให้ทำอะไรต่อดี ...อืม ยังรอคนเล่น facebook อยู่เนี่ย (เบนเมิงเล่นป้ะ ?)

เมื่อไม่มีอะไรแล้ว ก็ขอฝาก PV เพลง innocent sorrow ประกอบ anime "D.Gray-man"

http://www.youtube.com/watch?v=Uz7Y-Nw_GdU

นอก รอบสอง

2008-10-26T09:18:00.004+07:00

เริ่มจากไหนดี เริ่มจากชีวิตตอนนี้ที่โค-ต-ร น่าเบื่อเลย การบงการบ้านไม่มีอารมณ์อยากทำเท่าเมื่อก่อน (ตอนที่เขียนอยู่นี่ไอ้เบนก็เข้าๆออกๆเอ็มอยู่ได้ คอมฟั่นเฟือนอีกแล้วเร๊อะ!!!!)

อยากกลับแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย

รู้สึกอยากกลับไปเจอเพื่อนสักระยะแล้วมาใหม่ อยู่ที่นี่พูดอังกฤษแล้วทำให้คนขำ ..ไม่ได้! จำได้ลางๆว่าตอนมาใหม่ๆเคยฝันว่าได้กลับไปจัน แล้วก็วุ่นวาย จัดของอะไรกันใหม่ รีบขับรถมากรุงเทพเพื่อขึ้นเครื่องบินแล้วบินไปอเมริกา ตื่นมารู้สึกงงอย่างบอกไม่ถูก(เบน เมิงก็ยังเข้าๆออกๆอยู่ได้)

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเจอเรื่องประหลาดใจในคาบยกน้ำหนัก เผอิ๊ญวันพุธมันดันมาสอบ อันที่จริงก็ไม่เชิงสอบ แต่เหมือนวัดว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมาพัฒนาไปแค่ไหน เดือนที่แล้วก็ลองใส่ด้านละ 45 ดู ปรากฏว่ามันยกไม่ไหว แต่พอมาครั้งล่าสุดกลับยกได้ เปนเรื่องที่ไม่ได้คาดไว้มาก่อน กะว่ายกเล่นๆไม่ได้ก็ช่างมัน

มาถึงตอนนี้เบนก็หยุดเข้าๆออกๆแล้ว สงสัยคอมเจ๊ง อีกนานคงออนได้อีก(ลาก่อนเบน เพือน(ตาย)ยาก)

เมื่อวันพฤหัส ศุกร์ เสาร์เช้าที่ผ่านมา ไปร่วมกิจกรรมของทางโรตารี เปน Halloween party แต่จัดที่ H.D. Jacobs High school ก็ไปพักกับคนอื่นที่ไม่ใช่โฮสสักระยะ ตามจริงแล้วมี AFS ไปด้วยแต่ไม่มาก สรุปก็คือได้เพื่อนอะไรกันมาเรียบร้อย แต่ชีวิตลำบากพอสมควร

พอตอนเย็นก็ไปชำแหละฟักทอง ตัดเปนหน้าอย่างที่เรารู้ๆกัน เผอิญว่าคนที่เปน partner ต้องไปทำธุระที่อื่น กะว่าจะต้องมานั่งทำคนเดียวซะแล้ว ปรากฏว่ามีผู้ใจดีเดินมาช่วย โชคดีไป

วันต่อมาก็กลับบ้านโฮส ไปข้างนอกจนค่ำ แล้วเหนื่อยมาก จึงมาอัพบลอกแก้เหนื่อย

ปล.นอน

ประกาศ

2008-10-21T08:22:00.007+07:00

ประกาศ !

เนื่องจากว่าทางทีมงาน Watarase (ซึ่งมีอยู่เพียงคนเดียวและไม่มีใครสนใจ) ได้ปรับเปลี่ยน BG เพียงเล็กน้อย(ที่ไหน) จึงทำให้บางท่านอาจเกิดอาการตาลาย และ วิงเวีนยศีรษะ(เขียนถูกด้วยเว่ย)ได้

จึงขอความกรุณาแสดงความเหนว่าควรทำอย่างไรให้มันไม่ตาลาย เพราะตอนนี้ผมก็เริ่มจะอาเจียนแล้ว ครั.... อือ... อื้ออ...... อึ๊บ !

อ้าาา ลงคอไปเรียบร้อย อร่อยจริงๆ

entry นี้ไม่มีอะไรมาก พอดีปรับเปลี่ยนครับ เลยแจ้งไว้ถ้าหากท่านมีปัญหา(เรอะ!)กับ BG ของกระผม
หากท่านอยากกลับไปอ่านบทความเก่า ควรจิ้มตรงนี้ อย่าจิ้มแรงนะครับ

ขอบพละคุณอย่างสูง

จากทีมงาน(เพียงคนเดียว)

ปล. Love Japan !!

นอก รอบหนึ่ง

2008-10-19T04:21:00.012+07:00

หรืออาจจะ นอกรอบ หนึ่ง ก็เปนได้ แต่ทางที่ดีอย่าไปใส่ใจมันเลยดีกว่า
นอกรอบคืออะไร

ไม่บอก งอล

....

จากใจเลยจ๊ะ คือไม่รู้จะทำอะไรดี กะว่าบทความนี้จะมานั่งบรรยายสรรพคุณตัวเอง
แต่ทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าผมเปนคนยังไง จริงมั้ย ?

ชีวิตช่วงนี้ก็ขึ้นๆลงๆเหมือนทุกที ไม่เข้าใจเหมือนกันนะ ว่าทำไม....

Lelouch ต้องตายยย TT
(ถ้าปลายังดูไม่จบ แล้วมาอ่านเจอ บอกได้คำเดียว "ซวย")

ไม่เข้าใจใช่มั้ย ?

เกรดตอนนี้ดูเหมือนจะดี แต่ก็แย่ ได้ A 3 ตัว C- กับ D มาอย่างละตัว ไอ้ที่ C- คือ US history
จำได้คร่าวๆว่า 2 อาทิตย์ที่แล้วมัน B- แต่เนื่องจากขี้เกียจทำการบ้านไประยะหนึ่ง มันเลยออกมาอย่างที่เห็น แต่วิชานี้ชอบครับ อาจารย์(สอน)ถึงใจดี

มาทางชมรมบ้าง อาทิตย์หน้าก็คงต้องไปช่วย foreign x s ตกแต่งห้องสำหรับ Halloween
แต่ไม่รู้จะเอายังไงกับ photo club ดี อาทิตย์ที่แล้วก็โดนชมรมอื่นมายืมใช้ห้อง เลยยกเลิกไปชั่วคราว ส่วนอาทิตย์ก่อนหน้าโน้นก็ไม่ได้เข้า สรุปคือเข้าไปแค่ 2 ครั้ง
ทาง Japanese Culture club หลังจากที่ 4 อาทิตย์ ให้ดูแต่ anime เลยถูกบางท่านเรียก Anime club ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว อาทิตย์ก่อนหน้านู้นมีเปิด เพลง Hare Hare Yukai ทาง Youtube แล้วสอนเต้นกันไปเปนที่เรียบร้อย [ สงสัยเชิญ : http://www.youtube.com/watch?v=mljdpRp41I4 ] แต่ผมไม่ได้ยืนขึ้นไปเต้นหรอกครับ รู้สึกอยากนั่งแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน แต่ head เต้นเก่งมาก เกือบทั้งชมรมผมว่า "Otaku" (แต่ head น่ารักนะ)

อากาศช่วงนี้หนาว เย็น หิมะใกล้ตกแล้ว ปากตงปากแตกกันไปเป็นที่เรียบร้อย ผิวหนังเริ่มกร้าน หน้าลอกเปนขุยๆ เกลื้อนขึ้นตามหลังและหนังหัว เพราะหนาวเลยขี้เกียจอาบน้ำ จะมีดีก็ฟันนี่แหละที่แปรงทุกวัน
(เชื่อมั้ย ?)
เริ่มรู้สึกว่าตัวใหญ่ขึ้น แต่น้ำหนักเหมือนจะเท่าเดิม เรื่อง gym class หลังจากวันแรกที่ไปยกน้ำหนัก วันนั้นจำได้ดี เดินเข้าไปแบบไม่รู้อะไรซักอย่าง อาจารย์แกก็จับให้ผมไปคู่กับคนนึง มันยกทีละมากกว่า 90 pound(รวมน้ำหนักที่ถ่วง 2 ข้าง แต่ไม่รวมน้ำหนัก bar) พอเข้าตาผม มันก็จับ 25 ใส่ให้ 2 ข้าง

แม่เจ้าาา

ไม่ต้องยกหรอกครับ มันไม่ขยับเลย หนักจริงๆ มันเลยเปลี่ยนไปใส่ 5 ให้ เลยดีขึ้น อันนี้ยกได้ แต่มันครั้งแรก ยก bar ขึ้นแบบเบี้ยวไปเบี้ยวมา ..จบสำหรับเรื่องนี้

เมื่อวันศุกร์ Bobby เตะบอลมากระแทกแว่น ปรากฎว่าเลนส์มัน came out (กระแดะ) เลยไปให้ร้านซ่อมให้วันนี้ หลังจากกลับมาก็มาช่วยโฮสขุดสวนพรวนดิน เพื่อปลูกผักชุดใหม่สำหรับปีหน้า คือช่วงหน้าหนาวนี้มันยังไม่เกิด มันจะไปเจริญเติบโตสร้างเนื้อยงเนื้อเยื่ออะไรกันปีหน้า แล้วถึงจะได้กิน

Bobby ก็ชอบให้สอนจั๊ง ไอ้ภาษาไทยเนี่ย แต่เนื้อหาหลักๆคืออยากรู้คำหยาบ คือ ไอ้เราอยู่เมืองไทยก็ไม่ค่อยได้พูดคำหยาบสักเท่าไหร่ มันก็จริงที่ว่าพูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจนอกจากตัวเอง แต่ก็รู้สึกไม่อยากพูด มัน มัน

มันอยากพูดกับพวกเมิงมากกว่า

วันศุกร์ที่ผ่านมาก็ไปนั่งคุยกับเพื่อนเกาหลี 2 คน ก็คุยๆกันไป อยู่ดีๆก็บอกว่าให้พูดไทยให้ฟังหน่อย (จะให้พูดทำไม เมิงไม่เข้าใจหรอก) พอพูดไป ก็บอกว่ายาวกว่านี้หน่อย เอาเปนประโยค ...

พวกเมิงไม่เข้าใจอยู่แล้วจะฟังไปทะม๊าย ก็เลยเล่าเรื่องผีให้มันฟัง อืม แล้วมันก็ขำ
ฟังเรื่องผีแล้วขำ มันขำหน้าผมรึเปล่าอันนี้ก็ไม่ทราบ เสร็จแล้วก็รีบหนีไปห้องสมุด ขี้เกียจคุยกับพวกมันและ ฮ่าๆ

วันนี้ตอน 6 นาฬิกา(อีกราวๆ 40 นาที) ออกไปข้างนอก ไปดู show อะไรซักอย่าง การบ้านก็ยังไม่ได้ทำ และก็ยังคงเปนการบ้านของ US history เช่นเคย จะว่าง่ายก็ง่ายแต่เสื**ไม่ทำเอง ฮ่าๆ

ฮ่าๆ ฮ่าๆ จบ ฮ่าๆ(อ่านะ)

ปล. อยากกินกุ้ง อยากกินซูชิ๊ !!!!
ปล2. สำหรับคนที่เล่น facebook สามารถส่ง invite มาได้นะครับ ;D

Why ?

2008-10-12T00:45:00.004+07:00

Why is next week AWESOME ??

Because

Monday = Columbus Day no School !!!

Wed & Thurs day = Short Day !!!

แม้เจ้าาา อาทิตย์หน้าแทบไม่ได้เรียน (แอบดีใจ) แต่ปัญหายังอยู่ที่ photography
การบ้านคือถ่ายรูปเงา 30 เงา แม่เจ้าา จะไปหาเงาเจ๋งๆจากไหนล่ะครับ แถวบ้านก็มีแต่ต้นไม้ ดูเหมือนง่ายนะ ถ่ายรูปเงา ...

มันเก็บคะแนนนะเซ่ !! เค้าวัดคุณภาพกับความเปนศิลปะของรูป ซึ่งผม(กุ)ไม่เข้าใจซักนิด

ตัดมาที่เมื่อวาน วันศุกร์ที่ 10 ตุลาคม หลังเลิกเรียน ก็ไป

SIX FLAGS : GREAT AMERICA !!!

ไปสวนสนุกนั่นเองครับ

แหม ไอ้เราก็ไม่ค่อยถูกกับสวนสนุกมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เหมือนตั้งแต่เกิดมาก็รู้ว่าเราไม่ถูกกัน
อย่านะ ออกไปไกล ไกล..

สรุปคือเล่นไป 4 เครื่อง แค่ 4 เครื่องเท่านั้นครับ
*ใน " " คือคำพูดของคนที่ไปด้วย

เครื่องแรก : "เปนเครื่องเล่นรถไฟเหาะพื้นฐาน ไม่มีอะไรมาก เปรียบเสมือนเราเริ่มเดินก่อนจะวิ่ง"

Comment : ผมก็เชื่อครับ เค้าบอกว่าง่าย เอ้า ง่ายก็ง่าย

ถ้าบอกว่าอันนี้เริ่มเดินนา ไม่ต้องเดินแล้ว

ปล่อยกุนอนเหอะ

เครื่องที่สอง : อันนี้ผมจำชื่อได้ว่า Viper "มันจะน่ากลัวแค่ตอนลงขาแรก(1st drop) จากนั้นมันจะไม่มีอะไรเลย แถมยังไม่มีโค้งอีก แค่ขึ้นกับลง แต่ 1st drop จะรู้สึกเหมือนกระเพาะ(กะเพราะ ?) มันขึ้นมาด้านบน"
Comment : เอาว่ะ แค่ขึ้นกับลง แถมอดทนแค่ 1st drop จากนั้นก็สบายแล้ว ทั้งยังได้รู้ด้วยว่าเวลากระเพาะมันเด้งมาด้านบนมันรู้สึกยังไง

ผมก็ขึ้นไปครับ พอเริ่มเคลื่อนไปจนถึงสุดสูงสุดเตรียม 1st drop ก็มีป้ายเขียนติดเอาไว้ จำได้คร่าวๆว่าเช็คเข็มขัด ก็หันไปถามเพื่อนว่ามันอะไร "เช็คเข็มขัด เพื่อกันว่าคนจะไม่กระเด้งตกลงไป"

....

ปล่อยกุกลับไปนะ อย่านะ เอาไอ้ Viper ไวเปรตนี่ออกไปจากชีวิตกุ

มันไม่ทันแล้วครับ พอเริ่มเคลื่นมันก็ดิ่งลงด้วยความเร็วต้นเท่าไหร่ไม่ทราบ ทราบอย่างเดียว

กระเพาะกุจะปลิวแล้ว

พอพ้น 1st drop ก็รู้สึกโล่งขึ้นมาทันใน มันมีทั้งหมด 4 drops ขออธิบายคร่าวๆ
1st : Oh my Godddddddddd !!!
2nd : รู้สึกสบายใจครับ เพราะเค้าบอกว่าหลังจาก 1st drop จะไม่มีอะไรน่ากลัว อืม

ไม่น่ากลัวกระเพาะเมิงสิ

3rd : ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆซักคำให้ลึกซึ้ง ~
4th : ฝากเป็นเพลงสุดท้าย ที่เราจะได้พบเจอกัน ~ (เพลงสุดท้าย Tattoo Colour)

แล้วอย่าเพิ่งคิดว่าขึ้นลงมันจะสบายกว่ามีโค้งนะครับ เพิ่งรู้ว่านั่งแล้วก้นไม่ติดเบาะก็คราวนี้แหละครับ จะบินเอาให้ได้เลย

เครื่องที่สาม : The Dark Knight "....มันเปน sci fi....." พูดยาวครับ แต่ฟังได้แค่นี้
Comment : อันนี้ขอบอกว่าเข้าไปอย่างโง่ๆ เค้าบอกว่ามันจะเปน sci fi ก็เข้าใจว่ามันจะให้ไปดูแบบ Batman ไรงี้ เหมือนโชว์อ่ะ ก็เข้าไปต่อแถว พอจะถึงทางเข้าตาผมมันก็ดันไปสะกิดตัวหนังสือด้านหน้า

To Trian

แม้เจ้าาาาา มันเปนรถไฟเหาะนี่หว่า ก็เต็มที่เลยครับ อันนี้เปนแบบเล่นด้านใน แล้วทำรางแบบว่า จะหักโค้งตัว U ไปถึงไหน ถ้าครั้งเดียวจะไม่บ่นครับ

มันล่อไป 5 ครั้ง แต่อันนี้จบเร็วมากเพราะอยู่ด้านใน ไม่ค่อยมีพื้นที่

เครื่องเล่นสุดท้าย : Raging Ca.... มัน Ca อะไรซักอย่างนี่แหละครับ จำไม่ได้ และอันนี้ไม่มีใครพูดถึงมัน
Comment : ไปโง่รอบสอง ไม่ทราบว่าเค้าจะไปไหน ก็เดินตามเค้าไป คิดว่าจะไปหาอะไรกิน
พอไปถึงก็เข้าใจครับ ว่ากุได้กินยาแน่ๆรอบนี้

มันจะเปนเหมือนกะละมังให้นั่ง 2 คน แล้วก็ไหลไปตามรางที่น่ากลัวตามปกติของมัน แต่มันจะมีจุดนึง หักโค้ง แล้ว ไอ้ที่นั่งเหมือนกะละมังมันจะ หมุน หมุน หมุนซ้าย หมุนขวา

หมุนทำหน้าแข้งเมิงเรอะ

พ่อเปนเครื่องปั่นไง๊

แหม่ เหมือนจะคลุกเคล้ากุให้อร่อยก่อนตาย
โคตรน่ากลัวเลย ตอนนั้นบอกกับตัวเองว่า "ผมจะสนุกกับเครื่องเล่นนี้เปนอันสุดท้าย จากนั้น พอ"

แล้วทุกเครื่องเล่นมันจะมีถ่ายรูประหว่างเล่น ขอเถอะครับ ช่วยใช้ photoshop หรือถ้าท่านใช่ไม่เปนก็ paint ก็ได้ครับ หรืออะไรง่ายๆที่่มันแต่งรูปได้ ขอนะครับ

ลบหน้ากุออกไปที ไม่ก็ลบรูปทิ้งไปเลย

จากนั้นก็เดินเล่น ช่วงนี้มันมี Halloween ไงครับ ก็จะมีคนแต่งตัวเปนผีมาหลอกคนเดินไปมาระหว่างทาง

แม่เจ้าา หลุดจากเครื่องเล่น ยังต้องมาเจออะไรสยองระหว่างเดินอีก !
แล้วก็ไปซื้อตั๋วเข้าบ้านผีสิง(ตั้งเอง จำชื่อไม่ได้) จะบอกว่า

โคตรน่ากลัวครับ แต่ทำดีมากๆ เดินคนเดียวล่ะตายแน่นอน เอาคนมาเล่นจริงๆ แล้วประทับใจ zone นึงมาก มันจะตั้งกระจกเงาด้านซ้าย ขวาทำเปนทาางเดิน แล้วทำไฟกะพริบ กะพริบแบบ แว๊บ(สว่างจ้า) แล้วหยุดช่วงนึง แล้ว แว๊บ ใหม่ ความถี่การกะพริบไม่คงที่ครับ

แล้วอย่างที่รู้ๆ ถ้ากลัวก็หรี่ตาเดินได้ แต่ zone นี้ทำไม่ได้ มันต้องมองทางตลอด ไฟก็กะพริบ ด้านข้างเปนกระจก ไม่อยากเดินชน

เฮ้ออ เจออะไรตามข้างทางเต็มไปหมด น่ากลัวพอๆกับไอ้เครื่องเล่นกะเพราะบินเลยครับ

แต่จากใจเลยคือสนุกและประทับใจมาก ทำดีมากๆ
แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะ มันมืดทั้งยังไม่มีเวลาว่างด้วยครับ

จากนั้นก็กลับบ้านด้วยเวลา 0.10 am ดึกมาก ไปตั้งแต่ 5.15 pm

พูดถึงเรื่องเวลาของที่นี่นะ ขนาดถามว่ารถนักเรียนจะมากี่โมง

"6.57 am" คือถ้าคนไทยก็บอก 7 โมงไปแล้วล่ะ จริงมั้ย ? ไม่ก็ 6.55 มันไม่มีเศษ 7 ออกมาแน่นอนอ่ะ

ปล. อยากไปงานสัปดาห์หนังสือ
ปล2. อีกไม่นานหิมะก็ตกแล้ว

Photography

2008-10-09T03:18:00.007+07:00

หลังจากที่เปลี่ยนวิชาเรียนกันเปนที่เรียบร้อย
ชีวิตก็ดูจะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ดูเหมือนจะดีขึ้นมั้ย ?

ไม่เลย

พอมันเริ่มจะดี เหมือนยืนอยู่นานกำลังจะได้นั่ง มันก็เหมือนจะมีอะไรแหลมๆมาแยง*** ทำให้นั่งไม่ได้ มิหนำซ้ำยังเจ็บ***อีก

กลับมาเรื่องของ photography ดีกว่าครับ หลังจากเรียนไปกันหลายอาทิตย์ ก็ต้องทำงานไปบ้าง เรียนไปบ้าง ฝึกเองไปบ้าง ทั้งนี้ทั้งนั้น ในช่วง 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาก็มีงานมาให้ทำ โดยงานแรกคือ

เอาลวดที่กั้นหน้าแพะออกไป

หลังจากทำไปได้ส่วนหนึ่งก็ออกมาดังนี้

เผอิญว่ามันยังไม่เสร็จสมบูรณ์ครับ ของที่เสร็จแล้วลืมใส่ jump drive มา(ทำเสร็จวันนี้ในคาบ)
งานต่อไปคือ

ทำให้ภาพนี้ใหม่ขึ้น โดยออกมาได้ดังนี้

นั่งทำไประหว่างอัพบลอก บอกตรงๆว่าอาจจะไม่เนียนพอ เนื่องจากเพิ่งทำครั้งแรก พรุ่งนี้ต้องเอางานภาพเก่านี้ไปส่งแล้ว ยังทำไม่เสร็จเลย (ดูขาสิ)

รู้สึกมีงานอีกเยอะกับวิชานี้ แต่

ลืมไปหมดแล้วว่ามีอะไรบ้าง

แต่โดยรวมช่วงนี้สุขสบายดี พรุ่งนี้เด็ก Germans จะกลับกันแล้ว วันนี้ Leo มาลาด้วยครับ แถมมีการบอกส่งท้าย

"I like you"

...

อาทิตย์ Homecoming ก็ผ่านไป จำได้เลยว่ามีวันนึงให้แต่งตัวเปน Rock Star
บอกตรงๆว่ามัน ล็อคสายตา ผมจริงๆ

แม้เจ้าาาา จะแต่งไปทะเลหรืออย่างไร ตอนเช้าๆนี่ ไม่หนาวหรือคนดี ?

แทบไม่มีอะไรปิดเลย ....

ปล. Next week is AWESOME !!!!

I hate this Week !

2008-10-03T08:54:00.003+07:00

I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week I hate this Week

เริ่มต้นได้น่าตื่นเต้นดีนะ
แต่ผมไม่ตื่นเต้นด้วยหรอกครับ

หายนะชัดๆครับ อาทิตย์นี้
เริ่มจาก

ไม่สามารถไปงาน Homecoming Dance ได้ เนื่องจาก Rotary Conference
ไม่ได้ทำโปสเตอร์เนื่องจากไม่มีเวลาทำ ใช้ทั้งวันหยุดไปกับคนใน Rotary
ดันเผลอลบ presentation จากเครื่องตัวเองไป แล้วไม่มีเวลาไป copy ที่โรงเรียนแล้ว ไม่อยากทำใหม่ !
จะออกไปซื้อ jacket แต่เวลาไม่ค่อยจะมีเลยไปได้ร้านเดียวและไม่ได้ซื้อ
มีการบ้านค้างๆคาๆอีกเยอะแยะ แต่ต้องใช้วันหยุดที่จะมีถึงนี้กับการประชุม
และอื่นๆอีกมากมาย

อาทิตย์นี้เรื่องซวยเยอะแยะ ซวยทั้งนั้น !!

ยังดีที่วันอังคารมี

Japanese Culture Club

ปล. ผ่านไปเร็วๆนะครับ อาทิตย์แห่งหายนะ

Japanese Culture Club

2008-10-01T04:39:00.004+07:00

หลังจากที่ได้โอ้อวดกันไปเป็นที่เรียบร้อย เรื่องที่ผมจะเข้าร่วม Japanese Culture Club

วันนี้หลังเลิกเรียน เวลา 3.00pm ก็ได้เดินเข้าไปในห้อง 236 เพื่อสมัครเป็นสมาชิก

ก็เข้าไป แล้วก็ไปถามๆเค้าว่ามาถูกคลับรึเปล่า หรือจะถูกขับไล่(ฮากริบ)

หมายเหตุ* มังงะ คือ หนังสือการ์ตูน ย้ำว่าหนังสือ เป็นเล่มๆอ่ะครับ
แต่ไม่หนาเท่าหนังสือพระพุทธหรอกผมว่า

พอเข้าไปได้สักระยะ ก็เริ่มมีคนตามเข้ามา เข้ามา จนคนเต็มห้อง

มีคนแต่งตัวเหมือนหัวหน้าหน่วยใน bleach ซึ่งผมก็ไม่ทราบว่าแต่งมาทำไม

หลายๆคน ..คง

ไม่เข้าใจ ใช่มั้ย ? ว่าผมพูดเรื่องอะไร

จากนั้นก็มีคนเข้ามาทัก แล้วก็คุยกันไป ปรากฎเค้าจำได้ว่าเราไป assembly เมื่อวันศุกร์ ก็ดีนะ

บางคนก็จำได้ บางคนก็จำได้แต่รูปอาหาร- --ทำเปน powerpoint ไปน่ะครับ

พอถึงเวลาก็มาประชุม พูดกันถึงเรื่อง shonen กับ shojo

Shonen คือมังงะผู้ชาย
Shojo คือมังงะผู้หญิง

พูดถึงมังงะนี่ บางเรื่องเรารู้จัก เพียงแค่ภาษาไทย พอพูดชื่ออังกิดปุ๊บ งงปั๊บ
ต้องเหนภาพถึงจะจำได้

บางเรื่องตัดสินไม่ได้ว่าจะให้ผู้ชายหรือผู้หญิงดี ซึ่งตามความเหนอาจจะเปนเพราะช่วงแรกๆ สนพ. ต้องการขายเปนกลุ่มๆไป แต่พอหลังๆ คนมันจะเปลี่ยนไปมั้ง คิดว่านะ

ผู้ชายก็เริ่มจะเปนหญิง (เหมือนแกอ่ะ!!)
ผู้หญิงก็เริ่มจะเปนชาย

มันเลยทำให้ค่านิยม ความชอบมันเลยเปลี่ยนไป ซึ่งเดี๋ยวนี้ สนพ. มักจะไม่แยกชายหญิงแล้ว แต่ สนพ.บงกชยังคงแยกอยู่บ้าง แต่ก็แปลกที่ว่าบงกชพิมพ์มังงะสำหรับผู้หญิง แต่มันดั๊นมีผู้ชายไปอ่านซะนี่

(ตูก็หนึ่งในนั้น)

หลังจากนั้นก็เปิด youtube เพื่อดู openning theme ของ anime
แล้วก็คุยกันว่า shonen หรือ shojo

เปิดไปราวๆ 6 อัน ซึ่งก็เต็มใจฟังและดูอย่างยิ่ง จากนั้นก็เอาเรื่อง cowboy bebop มาเปิด
มีการเถียงกันว่าจะเปิดแบบ eng หรือ jap แล้ว sub eng ดี ซึ่งผมคิดว่าอย่างหลังจะดีกว่าเพราะเสียงต้นตำรับมันได้อารมณ์กว่า

ไม่ใช่ร๊อก มันฟังอังกิดไม่ออก

และแล้วก็ได้ดูแบบ eng จริงๆด้วย แต่แอบดีใจที่ดูโดยรวมรู้เรื่อง เพราะอนิเมะชอบทำให้พูดช้าอยู่แล้ว
แล้วก็มีแจกเค้กก้อนเล็กๆกับ soda candy

ไอ้ soda candy นี่ ทำปากเหมือนโดน Burn(Mana)

แต่ที่สุดแล้ว ก็อยากบอกว่า

อยากไปคลับนี้ทุกวันโว้ยยยย

ปล.งานเริ่มเข้ามาเรื่อยๆ เนื่องจากไปเที่ยวบ่อยเกินไป

เปลี่ยน !?

2008-09-26T05:22:00.019+07:00

จะเล่าจากตรงไหนก่อนดีผมก็ไม่ทราบ เริ่มจากตารางเรียนของผม(ถูก)เปลี่ยนเรียบร้อยแล้ว โดยเหตผลที่เปลี่ยนคือมันง่ายเกินกว่าที่จะเรียนได้ และ ยากจนถึงใช้ทั้งชีวิตก็ไม่เข้าใจ

เปลี่ยนเลขจาก Trig/pre cal => Trig/AP Cal A

เปลี่ยนคอมพิวเตอร์จาก AP Com Sci => photography

โดยเลขนั้นเรียนเหมือนเดิมในเรื่องแรก ส่วนเรื่องที่สอง AP Cal A จะเปนยังไงนั้นก็ต้องติดตามกันไป อาจจะเรียนไม่ได้ แต่ก็เปลี่ยนแมร่งไม่ได้แล้ว(สาด)

เนื่องจากผมไปบอกผู้ดูแลเราว่าอยากเรียนอะไรเกี่ยวกับรูปหรือ photoshop ท่านเลยจับผมใส่ใน photography

โดยรวมแล้วสนุกดี ไม่เครียด สอนเกี่ยวกับการถ่ายรูปเล็กน้อย ที่เหลือสอนเกี่ยวกับการแต่งรูปให้ดูดีขึ้นใน photoshop (ผมคิดว่าผมไม่ต้องแต่งก็ดูดีอยู่แล้วนะ)

เนื่องจากต้องเปลี่ยน 2 วิชา ทำให้ตารางเรียนต้องเปลี่ยน วิชาสลับผสมปนเปกันมั่วไปหมด สุดท้ายคาบอังกิดก็ต้องเปลี่ยน ที่เปลี่ยนอย่างหนักคือ เพื่อน !!

คาบอังกิดมีผู้ชายแปดคนและผู้หญิงหนึ่งคน หนึ่งคนเท่านั้น ! และเพื่อนแต่ละคน ผมกล้ารับประกันเลยว่าไม่กามก็หื่นสุดๆ (คุณกำลังคิดว่า "ก็เหมาะกับมึงดี" อยู่รึเปล่า ?)

ตัวอย่าง : เรียนๆอยู่ก็ทำเสียง ... [ ผมไม่อยากเปลี่ยนบลอกนี้เปน ฉ 18+ ] หรือไม่ก็พูดว่า Give me more more more more ..... อะไรเทือกนี้ (อ่านเฉยๆผมเข้าใจว่าบางคนไม่เข้าใจ เอาไว้เขียน e-mail ลงในคอมเมนท์ แล้วผมจะอัดเสียงแล้วส่งไปให้นะครับ)

ด่วน สินค้ามีจำนวนจำกัด !

ส่วนเมื่อวันพุธที่ผ่านมา ผมสอบเลขไป ได้ 43/50 คือมันไม่ยากหรอกครับ แต่ผิดแบบฉลาดไปหน่อย ถ้าผิดแบบนี้ที่เตรียม ผมยอมลาออกเลย

ข้อแรก : เขียนมุมสลับกันจาก A เป็น B (-3)

อีกข้อ : ต้องเขียนว่า no triangle แต่ไปเขียนว่า undefine (-1)

อีกข้อ : อันนี้ผิดโดยความไม่รู้เอง ซึงยังไงก็ไม่ได้เต็มอยู่แล้ว ข้อนี้ผิดชัวร์ๆ (-3)

เรื่องในห้องเรียนก็หมดไป แต่ เดี๋ยวก่อน !

ยังมีเรื่องหลังเลิกเรียนอีก ..

Club นั่นเองง

Club ที่เปนสมาชิก : foreign exchange student club, photography club
Club ที่(จะ)เปนสมาชิก : Japanese Girl club

ผิดครับ ที่จริงคือ Japanese culture club - สมัครอังคารหน้า

เหตุผลที่เลือก club นี้ เพราะด้านล่างกระดาษที่เขียนโฆษณาชมรมมันเขียนไว้ว่า

Manga, Anime and More !!

ที่จริง host mom บอกว่าไม่อยากให้กลับบ้านเร็ว ให้หาอะไรทำหลังเลิกเรียน ผมก็ไม่มีทางเลือกครับ ที่จริงก็ไม่อยากเข้าคลับนี้หรอก

จริงจริ๊ง

สรุปคือมีแค่วันจันทร์กับศุกร์เท่านั้นที่ไม่มีคลับอยู่

เมื่อวันซักวันที่ผ่านมา foreign x s club ได้พา German x s เข้าไปทำมักกะโรนี&ชีส (อยากกินสิเบน) ผมก็เข้าไปร่วมด้วย ที่จริงผมก็เคยคุยกับพวกนั้นแล้ว และก็ได้เพื่อนจาก german มา 3-4 คน แต่ที่คุยบ่อยก็แค่คนเดียว มีรูปมาให้ดู

ชื่อ Leo แต่เวลาออกเสียงออกแนว ริว+เรียว

อันนี้คือผลผลิตที่ได้ ได้ประมาณนี้ แต่ 5 ชาม + ไอศครีมรูทเบียร์

โดยสรุปแล้ว ผมทานไปแค่ชามเดียวเท่านั้น แต่ไอศครีมรูทเบียร์ทานไป 2 ถ้วย และยังมีขนมอีก 2 อย่างแต่ผมไม่ได้ถ่ายรูปมา บอกตามตรงว่าเลี่ยนมากๆ มีแต่ของหวาน เลยทานได้นิดเดียว แถมยังต้องกลับไปกินมื้อค่ำที่บ้านอีก ผมไม่กล้าทานเยอะหรอกครับ

ปล. สำหรับผู้ที่สนใจสินค้า "เสียงตัวอย่าง" ต้องขออภัยเนื่องจากสินค้าหมดแล้ว

ปล2. ชีวิตนี้มีแต่การท่องเที่ยว

ไม่มีซักอาทิตย์ที่ผมได้อยู่บ้านทั้งอาทิตย์เลย(สาด) จึงส่งผลให้

ทำการบ้านไม่ทันแล้ว(สาด สาด สาดดดดดดด)

เสียงเพลงที่ขับร้อง ..ในสายลม

2008-09-22T07:19:00.010+07:00

คิดอะไรอยู่ ? คาดหวังอะไรอย่างงั้นหรือ ?

หรือกำลังรอบางอย่างที่ไม่มีวันมาหา ... ?

คุณเคยรู้สึกไหม ว่าบางครั้งก็ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกันแน่

ผมก็ไม่ทราบว่าตัวเองเปนอะไร ทั้งๆที่อะไรมันก็คล้ายๆเดิมอยู่ทุกๆวัน อะไรมันก็เหมือนเดิม แค่..

ดูเหมือนเราจะคาดหวังอะไรมากขึ้นเท่านั้น ...

ตัวผมนั้นไม่ได้คาดหวังให้อะไรเก่าๆมันย้อนกลับมา ไม่ได้คาดหวังให้ทุกคนมาใส่ใจ หรือเข้าใจว่าผมรู้สึกอย่างไร เพียงแค่

ผมคาดหวังให้ตัวผมรู้ว่า ผมต้องการอะไรกันแน่ ในตอนนี้

เด็กชายคนหนึ่ง เดินอยู่บนถนนที่ไม่มีจุดสิ้นสุด ท่ามกลางทางแยกที่มากมาย อะไรเปนสิ่งที่ทำให้เด็กชายคนนั้นเดินต่อไป ? เดินต่อไปเพื่อ ..อะไร

ไม่นานนัก ก็ได้เจอกับตัวตลกผู้หนึ่ง กำลังเดินอยู่บนทางแยกที่เขียนว่าความต้องการ เด็กชายไม่ได้ถามอะไรตัวตลกผู้นั้น แค่มอง มอง มอง จนตัวตลกนั้นเดินไกลจนลับขอบฟ้า

เด็กชายคิดว่า"ความต้องการ อย่างนั้นหรือ?" เมื่อคิดได้ดังนั้น เด็กชายเลือกที่จะเดินไปบนถนนความต้องการ

ตลอดทางที่เดินเข้ามาในถนนความต้องการ เด็กชายพบกับผู้คนมากมาย บางคนยังคงเดินต่อไป ทั้งนำหน้าและตามหลังเด็กชาย ..แต่บางคนหยุดนั่ง คุย เล่นหรือนอนโดยไม่คิดที่จะเดินต่อไป อาจจะเพียงเพราะไม่อยากเดินบนถนนที่มีทางแยกอีกต่อไป จึงหยุดอยู่แค่นี้ เด็กชายจึงคิดว่า"ก็ดีนะ ได้หยุดพัก ไม่ต้องเดินให้ลำบากอีกต่อไป ได้มีเพื่อนคุยมากมาย ทั้งยังได้นอนอีกด้วย"

แต่ทันใดนั้นเองเด็กชายก็เหลือบไปเห็นหญิงชราคนหนึ่ง กำลังนั่งอยู่ตามลำพัง เด็กชายจึงเดินเข้าไปหา และถามว่า"คุณอยู่ตรงนี้มานานแล้วหรือ ทำไมไม่ไปคุยกับคนอื่นๆล่ะ ?"

... ไม่มีเสียงตอบกลับจากหญิงชราผู้นั้น
ท่ามกลางความเงียบที่ยาวนาน ก็มีเสียงกระซิบขึ้นมาว่า"นานแล้ว นั่งมานานมากแล้วล่ะ นานจนไม่สามารถจะไปไหนได้อีกแล้วล่ะ"

เด็กชายประหลาดใจกับคำตอบ

"คนเหล่านั้นมักจะเล่าเรื่องความต้องการของตัวเอง โดยมีความสุขกับการเล่าให้คนอื่นฟัง แต่พวกเขา...ไม่เคย.....มา" เสียงของหญิงชราถูกกลบด้วยเสียงหัวเราะของผู้คนที่คุยกันเรื่องความต้องการของตน

เด็กชายรู้สึกงุนงงกับสิ่งที่หญิงชราตอบ เด็กชายยังไม่รู้ว่าตัวเองควรทำอย่างไรต่อไป

ทันใดนั้นตัวตลกที่เด็กชายเห็นบนถนนความต้องการ ก็เดินผ่านเด็กชายไป เดินไปจนเจอทางแยก แล้วตัวตลกก็เดินไปบนทางแยกที่เขียนกำกับด้วยตัวหนังสือสีเทาเข้มว่า"ความพยายาม"

เด็กชายจึงคิดที่จะตามตัวตลกไป แต่ก็ลังเลว่าจะหยุดพักที่นี่ดีหรือไม่ แต่ด้วยผู้คนที่เดินบนถนนอันมากมาย ผู้คนที่ตั้งหน้าตั้งตาเดินโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ทำให้เด็กชายคิดที่จะเดินต่อไป ผู้คนเหล่านั้นเข้าทางแยกที่แตกต่างกันไปมากมาย แต่มีจำนวนไม่มากนักที่เดินเข้าไปในความพยายาม

เด็กชายตัดสินใจตามตัวตลกไปในความพยายาม

เมื่อเดินเข้ามา เด็กชายพบว่าผู้คนบ้างทำหน้าตามีความสุข ยิ้มแย้มแจ่มใส และเดินไปบนทางแยกที่เขียนว่า"สิ่งที่ต้องการ" แต่บ้างมีหน้าตาที่เศร้าหมอง ร้องไห้ และอยู่บนความทุกข์ ไม่คิดที่จะเดินต่อไปไหนอีกต่อไป ...

เด็กชายไม่เข้าใจว่าทำไมผู้คนถึงได้มีทั้งความสุขและทุกข์บนเส้นทางนี้ แต่ทันใดนั้น เด็กชายสังเกตเห็นชายผู้หนึ่ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเศร้า แต่แปลกตรงที่

ชายผู้นั้นยังคงเดินต่อไป

เด็กชายจึงวิ่งเข้าไปหาและถามว่า"ทำไมคุณถึงยังเดินต่อไปได้ ทั้งๆที่คนอื่นเขาไม่สามารถที่จะไปไหนได้อีกแล้ว"

"ตามมาสิ" คำตอบสั้นๆของชายผู้นั้น

เด็กชายเดินตามชายผู้นั้นไป จนพบทางแยกอีกทางหนึ่ง

"ทางนี้แหละ ทางที่คนเศร้าอย่างพวกเราควรจะเดินต่อไป"

ทางนั้นเขียนกำกับชื่อไว้ว่า"ความหวัง"แต่ข้างใต้ตัวอักษรนั้นมีตัวหนังสือที่ดูเล็ก เรียบง่าย ถูกเขียนเพิ่มเติมด้วยสีแดงไว้ว่า"แก้ไข จากความล้มเหลว"

เด็กชายจึงถามว่า"มีแค่ทางเดียวหรือ ?"

ชายผู้นั้นไม่ตอบ และยังคงเดินต่อไป เด็กชายยังคงตามชายผู้นั้นไปเรื่อยๆ

เดิน เดิน เดิน เดิน เดิน เดิน

และชายคนนั้นก็หยุดเดิน หยุดอยู่หน้าทางแยกทางหนึ่ง ทางแยกที่ดูสวยงามกว่าทางแยกใดๆ และดูเหมือนว่าจะไม่มีทางแยกใดๆอีกต่อไปบนเส้นทางนี้

"เส้นทางเดินนั้นมีมากมาย เพียงแต่จะมีสักกี่เส้นทาง ที่จะได้พบกับถนนสิ่งที่ต้องการ"

ใช่แล้วล่ะ สิ่งที่ต้องการ ชื่อของถนนสายนี้ ถนนที่ไม่มีทางแยกใดๆอีก

เด็กชายจึงเดินเข้าไปกับชายผู้นั้น เดินไปเรื่อยๆ จนถึงทางออก

เด็กชายพบผู้คนจำนวนมาก ผู้คนเหล่านั้นมีความสุขบนสิ่งที่ต้องการ สิ่งที่มีตัวตนไม่ใช่เพียงแค่คำพูด

เดิน เดิน เดิน เดินมองไปเรื่อยๆ จนเจอกับต้นไม้ใหญ่ต้นนึง จึงเข้าไปนั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ แล้วเด็กชายก็คิดว่า"ถึงเวลา ..พักแล้วสินะ"

ทันใดนั้นก็มีลมพัดเข้ามา เด็กชายได้ยินอะไรบางอย่างในสายลม อะไรบางอย่างที่ไพเราะและทำให้มีความสุข เด็กชายคิดว่าเสียงนั้นคือเสียงเพลง

เสียงเพลงที่เขาต้องการ

เสียงเพลงที่ขับร้อง ..ในสายลม

แล้วเด็กชายก็หลับไป

ปล.ฝากเอาไว้หนึ่งภาพ

P e P P e R

2008-09-13T21:59:00.011+07:00

ผมไม่ทราบว่าจะเขียนอะไรใน entry นี้ดี

วันนี้ผมตื่นมาตอนประมาณ 8 นาฬิกา ก็เล่นคอมตามปกติของคนไม่มีอะไรทำ(ไม่มีสอบช่วงนี้) แต่อย่างว่าแหละ ไม่ใช่ว่าจะว่างทั้งวัน ตอนบ่ายต้องออกไปช่วยงานของโรตารี ..งานหนักจริงๆครับ
พูดถึง 2-3 วันมานี้ ป่วย ไม่ทราบสาเหตุ เหตุอาจจะเกิดจากความเหงา

...

!! เข้าเรื่องดีกว่าครับ วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน อยู่กับ Pepper (อีกแล้ว) พอราวๆ 10 โมงมันก็เห่า แบบไม่ทราบสาเหตุ เหตุอาจจะเกิ....

...

ผมก็เลยลงไปดู ปรากฏว่ามันอยากออกไปข้างนอกเท่านั้นเอง แต่ฝนตกอยู่ แต่ก็จำใจให้มันออกไปเพราะสงสาร(ที่จริงรำคาญ) เสร็จแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเคอยากเหน ก็เลยไปถ่ายรูปแล้วก็มีอัพบลอก

และ ณ ปัจจุบัน ...หล่อนยังคงเห่าไม่หยุด

จบด้วยประการ ฉะนี้

ปล. โชคดีกับ final นะครับ
ปล2. WELCOME WINTER !!
ปล3. มองมือข้างขวาของคุณสิครับ .. . ไม่มีอะไร

เธอไปเก็บมาจากข้างบ้าน แล้วเอามากินในห้อง Bobby

เอ้ายิ้มมมม :) (หลับตาทำไมครับ ?)

อยู่ไหน

เพื่อนตู

อยู่นี่เอง !!

อ๊ะ เข้าใจผิด เหนว่าหน้าคล้าย

บทความนี้ไม่มีเวลา(เขียน)

2008-09-10T04:47:00.010+07:00

ก่อนอื่น ต้องขอประทานอภัยที่ entry นี้ไม่ได้กล่าวถึง .... Pepper

เนื่องจากผมยังไม่ได้ถ่ายรูปมัน และที่สำคัญ ผมไม่มีเวลาอัพบลอก เพราะไม่ว่างทั้งเสาร์-อาทิตย์กันเลยทีเดียว

วันเสาร์ผมไป Inbound meeting ของทางโรตารี มีนักเรียนแลกเปลี่ยนทั้งหมด 21 คนใน District 6440 นี้ ซึ่งมีคนไทยอยู่ 2 คน เริ่มจากรายการแรกคือนั่งฟัง แล้วก็หลับไปโดยปริยาย ฟังก็ฟังออก แต่มันยังไม่ถึงกับว่าฟังปุ๊บเข้าใจปั๊บ ยังมีการ translate ในหัวสมองอยู่บ้าง ซึ่งแน่นอน จะให้ทำงานต่อเนื่องกันเปนเวลาหลายๆชั่วโมงคงเปนไปไม่ได้ ยังต้องมีการพักบ้าง ...

พูดถึงก็มีเพื่อนจาก slovakia คุยด้วยตลอด รู้สึกคล้ายจะเข้ากันได้ดี และมักจะฮาตลอดเวลา ทีนี้พูดถึงคนอื่นบ้าง ...คงไม่พ้น French Girl !!! ผมกะว่า ผมคงต้องไปฝรั่งเศสแล้วล่ะ .. ?!

กิจกรรมมีมากมาย ส่วนรูปนั้น ..อย่าดูดีกว่า ไม่ค่อยได้ถ่าย แล้วดันไม่มีรูปรวมอีก อันนี้เศร้า ต้องไปขอทีหลัง ได้เมื่อไหร่แล้วจะลง ...เอ้อ ! มีรูปรวมอันเก่าอยู่ แต่มันไม่เหนหน้าผมเท่านั้นเอง ..ไปดูกันเอาเอง
(บอกทีผมอยู่ไหน)

อันนี้คือ pool party- --ยังจำกันได้ใช่มั้ย ? ส่วน French Girl อยู่ไหนน่ะหรอ อืม..ซ้ายมือ(ซ้ายจากรูปไม่ใช่คน)ของผู้หญิงที่ใส่ jacket สีชมพูู

ผมจำชื่อได้หมดทุกคนแล้ว(คิดว่า) แต่จำยากพอสมควร เพราะสำเนียงแต่ละประเทศก็ต่างกัน ซึ่งยากต่อการจดจำอย่างมาก

พูดถึงโรงเรียนบ้าง- -- ผมจะเปลี่ยน math กับ computer ซึ่ง math คงเอายากกว่า แต่ computer คงง่ายขึ้น ตอนนี้ยังไม่ได้เรียน เอาเปนว่าเรียนแล้วจะมาบอกแล้วกันครับว่าเปนยังไง แต่แน่นอน weightlifting ยังคงอยู่ !!

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไปซื้อรองเท้าใหม่ ... 83 $ (อ่ะสาด) แต่ได้ลดเหลือ 70$ ช่วยได้มากเลยทีเดียว แถมวันนี้ตอนไป meeting ของโรตารีตอนเช้า ...ทุกๆครั้งจะมีการแจกเงินโดยมี 3 ขั้นตอนดังนี้
1. ซื้อ Ticket ซึ่งเงินที่จ่ายเปนการช่วยทางสโมสรที่นั่น สามารถซื้อน้อย-มากได้ตามพอใจ
2. จับ Ticket ซึ่งจะมีเลขตรงกับ ticket ของใครสักคนในนั้น- --ผมรับหน้าที่จับทุกครั้ง
3. จับลูกแก้ว คนที่ถูก ticket(ตามข้อ 2.) จะต้องเสี่ยงดวงอีกครั้ง โดยจะให้จับลูกแก้ว ถ้าได้สีขาวจะได้เงินเยอะมากแต่ผมจำไม่ได้ว่าเท่าไหร่ แต่ถ้าได้สีอื่นจะได้น้อย ถ้าจำไม่ผิด 5$ ล่ะมั้งครับ โดยมีลูกสีขาวลูกเดียวแต่มีสีอื่นมากกว่าสิบลูก- --ผมเปนคนจับเช่นเคย

ผมจับมาตั้งแต่่เข้า meeting ครั้งแรก ซึ่งไม่เคยได้สีขาวเลย ! แต่... วันนี้ มันได้สีขาว!!! กลายเปนว่าคนที่ถูก Ticket ได้เงินเยอะไปโดยปริยาย... ผมก็ไม่ได้นึกอะไรแค่สนุกๆไป พอกำลังเดินไปหาน้ำดื่ม พรึ่บบ!! เค้าให้มา 20$(ในหัวมีการคำนวณทันที 20x30=600) เหมือนใช้ชีวิตอยู่ดีๆมีเงิน 20$ ลอยมาตรงหน้า !!!!

อ้อมีอีกเรื่องนึงครับ เรื่อง Internet จำได้มั้ย ? ตอนนู้นผมบอกว่ามันช้า ... พรึ่บ !! เรามาดูกันดีกว่า

เร็วถูกใจวัยรุ่นอย่างผมพอสมควร ..แต่ยังไงก็รัก internet ที่ TU มากกว่า เพราะมันแรงกว่านี้อีก !

ปล.คิดถึงทุกคน
ปล2. เจอกัน ณ จุดตัดของพรหมลิขิต

William Fremd HS

2008-09-01T01:21:00.012+07:00

Homepage http://www.fhs.d211.org/

เมื่อพูดถึงโรงเรียน ...คุณนึกถึงอะไรเปนอันดับแรก ??

อาจารย์ เพื่อน เรียน การบ้าน หรือ เพศตรงข้าม(ผมเลือกอันนี้) ?

ผมเปิดเรียนมาได้เกือบ 2 อาทิตย์แล้ว นับจากวันที่ 8/20/08 มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย เริ่มจาก...

วันแรกนั้น งงและหลง เดินผิดๆถูกๆมั่วไปตามประสาคนมีการศึกษา(เค้าไม่ทำกัน) ฟังอะไรก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง Locker ก็ใช้ไม่เปน(แม้ Bobby จะสอนแล้วก็ตาม) เพิ่งจะใช้เป็นก็วันอังคารที่ผ่านมานี้เอง- --หมายความว่าทำครั้งเดียวได้ ที่ผ่านมามั่วไปเกือบ 3 นาที แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีนะผมว่า วิชาที่เรียนก็ไม่มีอะไรมาก ..ไปดู schedule ผมของกันเลยดีกว่า

(คลิกเข้าไปดู)

ESL Resource : เปรียบเสมือนคาบว่าง เอาไว้ทำการบ้าน คุย เล่น ฝึกพูดนั่นเอง
Strength and Conditioning : P.E. ในลักษณะที่ไม่ใช่ sport แต่เปน Weightlifting บอกได้คำเดียวว่าปวดแขนมาก ..ไม่เคยไม่ก่อน นี่ครั้งแรกในชีวิต ต้องอยู่กับ class นี้ 1 ปี ...ปีหน้าคงกล้ามขึ้น หรือไหล่หลุด
ESL 4 Advance : ภาษาอังกฤษ ในแบบของการฝึกพูด และใช้ความคิด สนุกดี class นี้ แต่ผมโดนเรียน advance ซึ่ง Lee J อยู่ใน intermediate ผมเหนความแตกต่างจุดเดียวคือ ...การบ้านที่มากกว่า
Trigonometry and Precalculas : Trig เหมือนเรียนเรื่อง sin cos tan ส่วน precal เหมือนที่เราเรียนตอน ม.4 พวกสมการ กราฟ หา Dr/Rr ... เลยคิดว่าจะเปลี่ยนไปเรียน Calculas A เพราะคล้ายๆ ม.5 ที่เรียนอยู่
Lunch : มีคนถามว่าชอบอันไหนมากที่สุดใน schedule ผมตอบแบบไม่ต้องคิดเลย Lunch !! อาหารกลางวันผมกินไม่มากเท่าที่เตรียม เพราะ.. ตอนเลิกเรียนแล้วกลับบ้านก็ได้กินอีก..ซึ่งมี dinner ต่อจากนั้นอีกที เหมือนหนึ่งวันมี 4 มื้อ
US History : ไม่ยากแต่ไม่ง่าย การบ้านรุงรัง การบ้านปัจจุบันคืออ่านเรื่อง 5 หน้าแล้วตอบคำถามกับทำ brochure
AP com-science : จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ยาก เพราะมันโคตรยากหาที่ใดเปรียบมิได้ โดยเฉพาะปัญหาใหญ่คือฟังไม่รู้เรื่อง ไม่สามารถตามทันได้ มาวันแรกก็ login เข้าเครื่องไม่ได้ วันที่สอง login ได้แต่เปิดโปรแกรมไม่ได้ อาจารย์ถึงกับบ่นว่า "What the heck!!" วันที่ 3 เปิดโปรแกรมได้ แต่พอ run project มันดันไม่ได้ ....... What the HECK!!!!!!! เลยยุ่่งยากไปตามสภาพ ..ยังดีที่เรียนกับ Bobby แต่โดยรวมแล้ว "ไม่มีอะไร ที่เราเข้าใจ"
ESL 4 advance : อันนี้เหมือนเรียน reading/writing อ่านๆ ก็สนุกดีได้เพื่อนเยอะแยะกับ ESL Class

1 คาบมี 50 นาที และให้ 5 นาทีสำหรับเดิน ...ดูเวลาเริ่มเรียนแต่ละคาบได้จาก รอยดินสอด้านซ้ายมือริมขอบของ schedule

เรียนเสร็จแล้วก็ไปนั่ง school bus กลับบ้าน

*ตรงที่อยู่ [109 willow st....] คือที่อยู่ของผมในปัจจุบัน

ต่อไปก็มาดู ID ... กว่าจะได้ก็รอตั้ง 1 อาทิตย์ ต้องใส่ติดตัวตลอด ไม่งั้นโดนด่า.. ด่าจริงๆ เพราะผมโดนมาแล้ว(ฮา)
(คลิกเข้าไปดู)

จบแล้วสำหรับ entry นี้ครับ

ปล.เหนเคบอกอยากเหน pepper เอาไว้คราวหน้าล่ะกัน

หยุด ...แล้วดิ่ง !?

2008-08-30T10:14:00.013+07:00

เวลาร่วงโรยไปอีกหนึ่งอาทิตย์

ชีวิตเศร้าสุขสมและขมขื่น

จากวันนั้นถึงวันนี้ทุกวันคืน

ลั่นไกปืนที่ขมับแล้วดับเอย....

อย่าถามว่ากลอนนี้ใครแต่ง ...คำตอบก็คล้ายกับถามว่าใครเปนเจ้าของบลอกนี้นั่นแหละครับ

*คำเตือน : ถ้าอ่านแล้วอยู่ดีๆรู้สึกสะอึก ตกใจหรือแทงใจ ก็อย่าสนใจครับ ผมไม่ได้เขียนถึงคุณ

วันนี้ผมคงไม่เขียนแนวตลก เฮฮา เหมือนที่เคยเขียน .... ถึงแม้ว่าท่านจะไม่เคยขำมุขผมเลยก็ตามที เรื่องนั้นผมไม่สนใจ ผมสนใจแต่ว่า... ผมจะทำยังไงให้แต่ละ entry บ่งบอกว่าผมรู้สึกอย่างไรให้มากที่สุด(ถึงแม้ว่าท่านจะไม่เคยเข้าใจก็ตาม)

นิสัยบางคนอยู่นิ่งไม่ได้ ต้องขยับไปมา บางทีก็หันไปหาคนข้างๆแล้วพูดอะไรที่ไม่เข้าใจ ซ้ำไปซ้ำมา เช่น "กล้วยฆ่ามึงได้นะสาด" หรือไม่ก็ "ฮาสาด" อะไรทำนองนี้ ...ส่วนบางคนชอบอยู่เฉยๆ ไม่ค่อยทำอะไร นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย คนจำพวกนี้ดูเหมือนจะเงียบๆ แต่บางครั้งจะพบว่ามันขี้เกียจ.. แม้กระทั่งการขยับปากพูดกับคนอื่น ส่วนอีกจำพวกหนึ่ง... จะเปนยังไงก็ช่างมันเถอะครับ ..ผมไม่ใส่ใจ เพราะผมว่าทุกคนต้องมีช่วงเวลาที่อยู่เฉยๆ นั่งเงียบๆ แล้วคิดอะไรต่างๆนานาเหมือนกันทุกคน ใช่มั้ยครับ ?

ในเวลาแบบนั้น .... คุณมักจะคิดถึงอะไร ? ระหว่างอดีต ปัจจุบัน หรือ อนาคต ??

ถ้าให้ผมลองเดา ประมาณ 40 คิดถึงอดีต, 40 คิดถึงปัจจุบัน และ อีก 20 คิดถึงอนาคต แต่..คุณล่ะคิดแบบไหน ?

ถ้าคุณต้องหยุด แล้วนึกดิ่งลงไปในความรู้สึกของคุณ ...ในตอนนี้ ...คุณรู้สึกอย่างไร นึกถึงอะไรในตอนนี้ ถ้าถามว่าตอนนี้ผมรู้สึกอย่างไร บอกได้คำเดียวว่า กังวล ...เพราะอะไร ?

ช่วง 2-3 วันที่ผ่านมานี้เจอกับเรื่องแย่ๆมาเยอะ ทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน.. โดยเฉพาะวันนี้ เปนอะไรที่รู้สึกแย่เท่าที่เคยเปน นับจากที่มาอยู่ที่นี่ ...เมื่อตอนนั่งรถบัสจากโรงเรียนมาที่บ้าน ตอนกำลังจะลงทำปากกาตก ! - --อะไรกันแค่ปากกาเนี่ยนะ ? ใช่ครับ แค่ปากกาที่เพื่อนสนิทให้มาเท่านั้นเอง ... จะว่าหายก็ไม่เชิง เพราะคนขับสัญญาว่าจะหาให้ ซึ่งก็เบาใจลงนิดนึง มันอยู่ในรถน่ะแหละ บนพื้น.. แต่ไม่สามารถหาได้เพราะต้องไปส่งนักเรียนคนอื่นต่อ เปนอะไรที่กังวลใจอย่างที่สุด ถ้าหายไปผมคงรู้สึกแย่น่าดู ยังไงก็เชื่อว่าจะต้องได้คืน ผมภาวนาอย่างนั้นครับ

เอาล่ะ จะเศร้าต่อไปก็ใช่เรื่อง ผมมีวันหยุด 3 วันเนื่องจากวันจันทร์เปน Labor Day แต่ก็มีการบ้านให้ทำเล็กน้อย แต่..ศัพท์เยอะ ! เอาเปนว่า คงสนุกกับงาน homecoming กันนะ 945 เอ๋ย แล้วก็... เจอกัน ณ จุดตัดของพรหมลิขิต

คืนวันที่เก็บงำความรู้สึกไว้ยังคงดำเนินต่อไป

โดยเกี่ยวโยงอดีต ปัจจุบัน และอนาคตไว้ด้วยกัน

โลกยังคงหมุนไปสู่อนาคตในฐานะทุกสิ่งของมัน

Ps. อยากร้องเพลง

BedrO_Om !

2008-08-23T04:09:00.008+07:00

แต่น แตนน แต๊นนนนน !!!!

วันนี้ตื่นมา 9.00 เชื่อเลยว่าตื่นเพราะหิวครับ ... วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน ไปข้างนอกกันหมด คงอีกสักพักถึงจะกลับมา ... อยู่กับ Pepper !!

พูดถึง Pepper เมื่อเช้าไปเข้าห้องน้ำแล้วเปิดประตูห้องนอนทิ้งไว้ มันก็เดินเข้าไปเลย .. นั่งเล่นอยู่ 1 นาทีแล้วก็ให้มันออกไป ... เปนหมาที่เชื่อฟังดีครับ บอกให้มาก็มา บอกให้ออกก็ออก ... ตอนนี้หิวมาก มาก มาก ..ลาก่อนครับ ...

. . .

ทุกท่านครับ entry นี้ไม่ได้เอาไว้บ่นครับ ...จริงๆ

เหนอยากให้ลงรูป ผมก็นั่งนึกอยู่ว่าจะลงรูปอะไรดี เริ่มจากตรงไหนก่อน นั่งคิดไปคิดมา เอางี้แล้วกัน ห้องนอนก่อนเลย !

ตู้เสื้อผ้า ประตู

กระเป๋าเดินทาง โต๊ะ กระจก ตู้

เตียงผม

เปนไงบ้างครับห้องนอนผม... เสียดายที่อยู่ที่นี่แค่ 4 เดือนเอง ไปและครับ

ปล.อยากเล่นหิมะ

A Week #3

2008-08-19T21:55:00.006+07:00

A Week http://watarase.blogspot.com/2008/08/week.html
A Week #2 http://watarase.blogspot.com/2008/08/week-2.html

ขอต้อนรับขับสู้(หมายความว่าไงว่ะ ?) .... ขอต้อนรับเข้าสู่ A Week อีกครั้ง นะจ๊ะ

ตามที่บอกไว้ ผมจะเล่าเรื่องการท่องเที่ยวใน 1 อาทิตย์ที่ผ่านมา แต่ขอบอกว่ามันจะไม่ไล่ไปตามวัน ผมนึกอะไรออกก็จะเล่าเรื่องนั้นก่อน มีไรมั้ยครับ ? งั้น... เริ่มจาก

University of Chicago
ที่จริงอยากจะเขียนว่า "จบ" เลย แต่คงดูน่่าเกลียดเกินไป เนื่องจากผมไปที่นี่ประมาณวันไหนก็จำไม่ได้ จำได้ว่าตื่นเช้ามาก เพื่อนั่งรถไป อาหารเช้าไม่ได้กิน เหนบอกว่าจะไปกินที่นั่นเลย .. ? พอไปถึงก็ไปคุยอะไรนิดหน่อย เหนว่ากันว่าที่นี่เปนมหาลัยที่ดีมากๆ ติดอันดับต้นๆใน USA .. อืม น่าสนใจ เสดแล้วก็ไปที่ lobby ตึงงง!! ขนมตระการตา มีแต่โดนัท โดนัท และโดนัท ตอนแรกเหนแล้วดีใจสุดๆ อาหารเช้าที่่มากมาย ตูจะกินให้เกลี้ยง!!! แต่พอเอาเข้าจริงๆ 2 ชิ้นก็ปางตายแล้วครับ(ฮา) แล้วก็มานักศึกษามาอธิบายและก็ตอบคำถาม(ถ้าเราถามนะ) ผมก็ยืนๆฟังไป แน่นอนครับ... ไม่รู้เรื่อง รู้แค่ว่าเค้าพูดว่า Good Morning, How are you ?, nice to meet you อะไรทำนองนี้แหละครับ ส่วนคำอื่นนั้นไม่รู้เรื่องสักนิด- --โฮสบอกว่าคนที่ chicago พูดเร็วกว่าที่่อื่น ผมว่าช้า-เร็วค่าเท่ากัน ไม่รู้เรื่องครับ กลับเข้าเรื่อง มันจะมีตารางเวลาบอกว่ากี่โมงทำอะไร ก็ทำๆไป จนถึงอันนึงที่้เปนการเยี่ยมชมมหาลัย จะแบ่งเปนกลุ่มๆเดินชม อื้มม... ผู้หญิงอีกแล้วครับ อยู่กลุ่มเดียวกัน ดูจากลักษณะคงเปนคนเกาหลี เพราะมากับพ่อ(เดาว่า)ซึ่งดูไม่ใช่คนอเมริกาแน่นอน มาจากทาง New Jersey น่ารัก(สาดดดด)ครับ ตัวไม่สูงมาก ภาพยังติดตาอยู่เลยครับ.... !! พอเสร็จจากกิจกรรมของทาง un of chicago แล้วก็ไปทานอาหารกลางวัน ไม่มีอะไรมากแค่ขนมปังใส่แฮม พริกและชีส- --โฮสทำมาครับ นั่งกินแถวๆนั้น เสดแล้วก็ไปอพาร์ทเมนท์ของเพื่อนโฮส ไปดู aeroplane show บินๆว่อนๆบนท้องฟ้าแหละครับ ผมไม่ทราบว่ามันเร้าใจตรงไหน แต่เด็กราวๆ 10 ขวบ ตื่นเต้นกันใหญ่เลย ข้างบนมันหนาว อันที่จริงลมแรงดีกว่าครับ แต่แดดก็แรงด้วย กลับไปปีหน้าหวังว่าจะดำ..ขึ้นนะครับ

Bristol Renaissance FAIRE : Where Fantasy Rules!
เปนที่เที่ยวที่คนในนั้นจะแต่งตัวย้อนยุค ผมว่ามันดีมากๆ อยู่ที่ Wisconsin ครับ วันนั้นผมได้ไปนอก chicago เปนครั้งแรก สนุกมากๆ ก็เปนพวกการแสดงโชว์ต่างๆ มีให้เข้าไปดูเครื่องมือลงโทษโบราณๆ มีการแสดงขี่ม้า เปนนักรบขี่ม้าเอาหอกพุ่งชนกัน เหมือนกับเปนการแสดง+แข่งขันกันเองครับ เพราะฉะนั้นแต่ล่ะวันจะไม่จัดไว้ว่าใครจะชนะแน่นอน แล้วแต่ตัวผู้แสดงเอง เหนบอกว่าคนพวกนั้นเปนนักแสดง อาจจะมาจากโรงเรียนก็มี เปน summer job ราวๆนั้นแหละครับ แต่ต้องขอโทษที่ลงรูปให้ดูไม่ได้ ผมเกรงว่ามันคงเยอะเกินไป และมันจะทำให้ entry นี้ ยาวววววมมาาาากกกก อ้อ! ผมอยากเล่นอันนึงมากๆแต่ไม่มีเวลา- --มันจะให้เอาผลไม้ปาคนครับ คนๆนั้นจะถูกล็อคเหนแค่หัวกับมือ ให้เราปาไป มันอยู่ไกลพอสมควร ยากที่จะโดนครับ แต่เหนคนอื่นเล่นแล้วสนุกดี มีเครื่องเล่นเยอะแยะครับ เอาไว้ถ้ามีโอากสจริงๆจะลงรูปแล้วอธิบายให้ฟังล่ะกันครับ

Rotary party #3
3 คือ 3 ที่ครับ #1 เรียกว่า pool party ไม่ใช่ pool ในห้องใต้ดินนะครับ สระว่ายน้ำนั่นเอง... ตอนแรกเหนว่าจะต้องไปว่ายน้ำ ผมซึ่งว่ายไม่เปนจึงรู้สึกไม่อยากว่ายอย่างแรง แต่พอไปถึงจริงๆก็ไม่มีใครว่ายเลย .... อันนี้ดีใจมาก เสร็จแล้วก็ไปทักทายนักเรียนแลกเปลี่ยนภาค 6440 คนอื่นๆ แล้วก็ไปนั่งกัน ..... เรื่องนั่งนี่แหละเปนอะไรที่ตลกมาก ผมเจอเพื่อนจากไทยคนนึง(รู้จักครับ) และเพื่อนจากสโลวาเกียคนนึง เรา 3 คนไปนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่ง แต่นักเรียนที่เหลืออีก 10 กว่าคนไปนั่งอีกตัวหนึ่ง !! พอคนใหม่มาก็ไปนั่งเบียดกัน เบียด เบียดดกันนเข้าาไปปป Milan(จากสโลวาเกีย)บอกว่า We are special ! แล้วเค้าก็เล่าเรื่องที่บ้านว่ามีแมว 2 ตัว มันชอบมาเกะกะที่ขา เขาเลยเตะมัน- --บางครั้งโยนมัน เหนว่าสักวันจะเอาแมวไปกระโดดกับเขาบน trampoline แล้วเตะมันไปไกลที่สุดเท่าที่ทำได้ ฟังแล้วตลกมาก .. เรา 3 คนก็คุยกันไปเรื่อยๆรอ pizza เหนว่ามาตอย 3.30 แล้วมันก็มาตอน 3.30 เป๊ะ แล้วจากนั้นบางคนก็ย้ายมานั่งโต๊ะที่ผมนั่ง ได้คุยไรพอสมควร.. แต่อันนี้รับรองว่าฟังออก เพราะพูดไม่เร็วมาก และศัพท์ไม่ยากเกินความรู้ผม(ฮา) แล้วโต๊ะผมก็เริ่มคุยกันเรื่องภาษาตนเอง ทำนองว่า hello ในภาษาตัวเองพูดอย่างไร แล้วก็ได้รู้ว่านกภาษาสโลวาเกียพูดอย่างไร ภาษาเค้าพูดยากพอสมควร เสร็จแล้วก็กลับบ้าน
#2 รอประมาณ 6 โมงกว่าๆก็มีคนมารับไปงานของ rotary อีกที่นึง ไม่เปนทางการ จัดที่บ้านของสมาชิก rotary อาหารเย็นมีอะไรกินเยอะแยะ แต่กินได้นิดเดียวเพราะไม่เคยกินและ.... ไม่อร่อยเลย ผมกินแค่เนื้อกับไก่ แล้วก็อะไรซักอย่างที่ดูเหมือนเอาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ไม่ได้ลวก(ยังแข็งอยู่) มาคลุกกับผัก และน้ำส้มสายชู ..ก็โอเค เสร็จแล้วก็ไปดู TV ... มีแต่กีฬา ไม่ football, Baseball ก็ Olympic ว้าวว.. ฟังไม่รู้เรื่องเลย หลับไปตอนไหนก็จำไม่ได้ หลับๆตื่นๆ จนกลับบ้าน แล้วก็มานอนที่บ้านนั่นเอง
#3 อันนี้ไปมาเมื่อเช้า เปนการประชุมโรตารีอย่างเปนทางการ ก็ไปทำความรู้จักกับคนที่นั่น ไปกินอาหารเช้า และไปพูดแนะนำตัว เสร็จแล้วก็ออกไปเดินเล่น Bobby พาเดินชม downtown of Paratine บอกได้คำเดียวว่าเงียบมากและ nobody walks ... ทุกคนขับรถ แม้ว่าจะไปที่ใกล้ๆซึ่งเดินไป 5-10 นาทีถึงก็ตาม เสร็จแล้วก็กลับบ้านมาอัพบลอก A week #3 นั่นเอง

ปล. จบแล้วครับ

A Week #2

2008-08-19T07:41:00.005+07:00

A Week : http://watarase.blogspot.com/2008/08/week.html << อ่านอันนี้ก่อนครับ

ขอเล่าต่อเลยละกัน เพื่อไม่ให้เปลืองบรรทัด

พอมาถึง แน่นอนครับ ก็ต้องจัดของ ผมก็กะอยู่ว่า เหนหลายๆคนบอกว่ามาถึงคงยังงงๆเรื่องเวลา แล้วจะหลับไม่ค่อยตรงเวลา เดี๋ยวก็ปรับตัวได้เอง ผมนึกเช่นนั้นจึงนอนเล่น ....แล้วหลับไป zzzzZZ...

ไม่นานนัก ประมาณ 30 นาทีก็ได้ยินเสียงเอะอะจากด้านล่างบ้าน สักพักก็มีเสียงคนเดินขึ้นบันได ตึ้ง ตึ้งง ตึ้งงง แอ๊ดดดดดด เสียงประตูเปิด ผมหันไปมอง เห็นชาย 3 คนยืนอยู่ตรงหน้าผม (ว้าวว!! สวรรค์) ก็คือ Bobby CJ และ Lee J (ชื่อเขียนแบบไหนผมไม่ทราบครับ แต่ออกเสียงแบบนั้น) สรุปคือ 3 คนนี้เข้ามาปลุกผมนั่นเอง และเข้ามาคุย ถามนู่นๆนี่ๆ [Bobby คือลูกคนโตของโฮส, CJ เด็กแลกเปลี่ยนจากเยอรมัน, Lee J เด็กแลกเปลี่ยนจากจีน] ถ้าผมฟังไม่ผิดเค้าบอกว่า "อย่าหลับ ถ้าหลับจะตื่นตลอดคืน #$&*(8!&..." (ไม่่ได้หมายความว่าเค้าพูดภาษาญี่ปุ่น แต่ผมฟังออกแค่นั้น) แล้วก็บอกว่า"Come on ไปดูการเล่นสไตล์อเมริกันกัน อะไรทำนองนี้ ผมก็จำไม่ค่อยได้ครับ" แล้ว 4 คนก็ไปเล่นแทมโบลีน(ถ้าผู้อ่านใจดีพอจะเขียนให้ดูว่าภาษาอังกฤษเขียนยังไงจะดีมาก) คนพึ่งตื่นนอนให้ไปกระโดด ...แน่ล่ะครับ เหนื่อยตายเลย แต่ก็สนุกดี เลยกลายเปนรู้จักเพื่อน 3 คนไปโดยปริยาย พอตกเย็นก็ไปทานอาหาร มาวันแรกโฮสก็ทำอาหารไทยให้กิน แต่... มันไม่เผ็ดเลย ผมชอบ BBQ Sauce มาก มากมากมาก มันทำให้อาหารรสชาติดีขึ้นมาก มากมากมาก เอาเป็นว่ากินเสร็จแล้วเราก็ลงไปห้องใต้ดินเพื่อดู TV เล่น Poker เล่น Pool ปิงปอง แล้วสักพักลูกคนเล็กของโฮส- --Michael ก็มา สักพักผมก็ไปนอน - --- ผมอาบน้ำตอนเช้าแค่ครั้งเดียวครับ ครั้งเดียวจริงๆ เพราะอากาศเย็น ขนาดเล่น soccer แล้วเหงื่อแทบไม่ออกเลย

วันที่สอง วันนี้ตื่นมาเกือบบ่าย 1 นอนยาวนานมากมาย เพราะง่วง เหนือย แต่.. หิวเลยต้องตื่นครับ พอกินเสร็จก็ลงห้องใต้ดินเช่นเคยครับ วันๆไม่ทำอะไรก็ลงห้องใต้ดินครับ เพราะไม่รู้จะไปไหน วันนี้ไม่ค่อยมีอะไร(จำไม่ได้มากกว่าครับ) จบไปอีกวัน - --ถ้านึกอะไรออกจะมาเพิ่มเติมโดยใช้อักษรสีแดงไว้ล่ะกันครับ

ผมคงเล่าเป็นวันๆไม่ไหวครับ มันเกินความสามารถที่จะจำได้ เท่าที่จำได้ก็ ...

***ผมขอเล่าเฉพาะเรื่องแถวๆบ้านนะครับ ส่วนไปเที่ยวข้างนอกไว้ทีหลัง

มีเล่น soccer บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเล่น Pool กับ Bobby เพราะรู้สึกว่ามันสนุกครับ เล่น Football บ้าง ก็แค่ขว้างๆแหละครับ แต่ครั้งแรกที่ Bobby ขว้างมาให้(ลูกจริง) มัน เจ็บบบ มาก จริง จริง ครับ สักพักก็ชิน แล้วก็ขว้างส่งกลับไป วันนี้ก็ไปเล่นแบดมินตันที่บ้าน Lee J กับ CJ (สองคนนี้อยู่บ้านเดียวกัน) จะบอกว่าบ้านแถวนี้เรียกว่าใหญ่ แต่มากมั้ย อันนี้ผมไม่ทราบ ห้องนอนของผมใหญ่เท่าห้องที่หอแถวราชเทวีนั่นแหละครับ งานบ้านผมก็ไม่ต้องทำ โฮสใจดีมากๆ มาไม่กี่วัน ผมไม่ค่อยได้อยู่บ้านเท่าไหร่ ออกไป รร. เพื่อทำตารางเรียนบ้าง ไปเที่ยวชมรอบๆบ้าง อะไรทำนองนี้ครับ ไป Downtown ของ chicago มา ผมว่าก็ดี มีต้นไม้เยอะแยะดีครับ นั่งรถไปประมาณ 1 ชม.ก็ถึง

หมู่บ้านผมชื่อ Paratine น่าอยู่ดีครับ ที่นี่- --Chicago เขียวมาก ต้นไม้เยอะ ถึงเยอะมาก รู้สึกสดชื่นอย่างแรง จะบอกว่าขนบทก็ไม่ใช่ครับ แต่ที่นี่เหนว่ามีโครงการเรื่องไม่ให้ตัดไม้ ให้มันเขียวอยู่อย่างนั้น โอเคครับ โดยรวมแล้วผมว่าผมโชคดีที่ได้มา Paratine, Chicago แล้ว entry หน้าจะมาต่อ A Week #3

ปล. เอาไว้เจอกันใหม่
ปล2. ยังไงก็เล่าเรื่องที่นู่นบ้างล่ะ ที่เตรียมน่ะ อยากรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เพื่อนเราเปนยังไง... ทำนองนี้แหละ
ปล3. ตอนนี้กำลังสนุกกับการเล่นกับ Pepper (สุนัขที่บ้าน)

A Week

2008-08-19T07:04:00.005+07:00

สรุปตาม entry ผมอยู่มาได้ 1 อาทิตย์แล้ว และวันนี้ผมมีโอกาสที่เหมาะเจาะที่มีทั้งเวลา ! อาหาร !? และ โอ้ไม่ ... มีคนเรียกผม สักครู่นะครับ . . . . .

.

.

.

ผมกลับมาแล้วครับ(คิดถึงมั้ย) บอกตรงๆว่าไม่ค่อยมีเวลาใช้คอมมากเท่าไหร่นัก อันที่จริงใช้ได้แต่ผมไม่ใช้เองเสียมากกว่า เพราะ Bobby (ลูกของโฮสผมคนโต) ชวนลงไปห้องใต้ดินเพื่อเล่นอะไรต่อมิอะไรมากมาย

จะเล่าตั้งแต่ตอนนั่งเครื่องเลยดีมั้ย ผมก็คิดอยู่เหมือนกัน แต่... เอาเป็นว่าจะเขียนไปเรื่อยๆ เช่นเคยครับ

ตึ้งงงงงง!!! ครืนนน ครืนน "@=+@!^%&&฿#%%!$!!*(#)" ผมก็ไม่ทราบว่าแปลว่าอะไรเพราะมันเปนภาษาญี่ปุ่่น ..คงเอาไว้เปนแฟนกับสาวญี่ปุ่นก่อนแล้วจะมาบอกครับ ผมเดาว่า "ผู้โดยสารกรุณารัดเข็มขัด นะจ๊ะ" อะไรประมาณนี้แหละครับ แล้วเครื่องบินก็ออกจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

ผมรู้จักกับพี่คนนึง ชื่อเหวย พี่เค้าไป chicago เหมือนกันแต่ไปอยู่กับพี่ชาย เหนว่าจะไปเรียน fashion design ผมนั่งคุยกับเค้าจนขึ้นเครื่อง รู้สึกดีที่มีเพื่อนคุยด้วย คุยไปได้สักพัก... กวาดตาไปเล่นๆ ไปเจอสาวญี่ปุ่น ... แน่ล่ะครับ อะไรที่ญี่ปุ่นๆผมเอาไว้อันดับแรกอยู่แล้วครับ - --เธอน่ารักมาก มากถึงมากมากมาก เห็นแล้วอยากดู AV เลยทีเดียว .. ...ล้อเล่นครับ(ล้อเล่นจริงๆ)

ผมนั่งเครื่องบิน 2 ลำ ง่ายๆคือมีการ transit นั่นเอง ลำแรก
นั่ง 6 ชม.นิดๆ ก็สบายดีนะ คนข้างๆเป็นคนญี่ปุ่น หน้าตาใจดีและ .....เป็นผู้หญิงครับ !! (อันนี้คือประเด็น) ไม่มีอะไรมากมายกับเครื่องบินลำนี้ อาหารก็โอเค อร่อยดีด้วยซ้ำ .....แต่ขนมปังนี้แย่มากๆ เหม็นมาก ผมไม่ค่อยชอบเลย กินเสร็จก็หลับต่อ zzzzZZ...

พอตื่นขึ้นมาก็มองออกนอกหน้าต่าง(นั่งริมหน้าต่างครับ) เหนแต่เมฆ เมฆ และเมฆ ดังนั้นผมจึงคิดว่า .... ..หลับต่อดีกว่าครับ หลับจนถึงญี่ปุ่น ที่สนามบินนาริตะ สนามบินนาริตะ
ลงไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน แล้วก็ไปนั่งคุยกับพี่เหวย(จำได้มั้ยครับ?) รอขึ้นเครื่องอีก 2 ชม.ถัดไป พี่เค้ามึนๆเหนว่าไม่ชอบนั่งเครื่องบินนานๆ ก็นั่คุยกันไป ดู TV ไป แน่นอนครับ $^#$$!^*&%$@ ผมไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นเช่นเคย ลำที่สอง
เครื่องบินลำนี้นั่ง 11 ชม.กว่าๆครับ อันที่จริง 12 เพราะมัน delay ซึ่งผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรครับ(คุ้มครับคุ้ม ได้นั่งนานกว่าเดิม 1 ชม. คุ้มสุดๆเท่าที่เคยคุ้มเลยครับ) ....ไม่จริงเลยสักนิดเดียว!! เพราะผมอยากลงจากเครื่องตั้งแต่ ชม.ที่ 8 แล้วครับ อาหารก็ดี แต่มีบางอย่างที่ไม่อร่อยเลย เหมือนเอากระดูกให้ไก่กิน มันกินไม่ได้ !! แต่ผมไม่ใช่ไก่นะครับ ผมคือผู้ชายที่น่ารัก(ฮา) พอเครื่องลงจอดก็มารอคนจากโรตารี กว่าจะออกจาก ตม. ได้นี่ก็เอาเกือบ ชม. เลยครับ เพราะลืมเขียนอะไรก็ไม่รู้ แย่จริงเชียว

จากนั้นก็นั่งรถ(เออ!! กูรู้!!!)มาบ้านโฮส ก็ถ่ายรูปนิดหน่อย แล้วผมก็ขึ้นมาจัดของที่ห้องนี้ ด้วยประการฉะนี้แล....

ปล. เด๋วมาต่อ entry ถัดไป- -- A Week#2 โอเคมั้ย ? มีปัญหา ??
ปล2. รักษาสุขภาพด้วยนะทุกคน esp.ตูเอง

9-4-5=0(ต่อ)

2008-08-10T19:41:00.004+07:00

สวัสดีอีกครั้งครับ สำหรับคราวนี้... มาพบกับผู้ชายย (โอ้วววววว...ซี้ดส์)

แต่สำหรับผู้ชาย ผมคงเขียนแบบเกรงใจเหมือนผู้หญิงไม่ได้... ไม่ใช่ไม่ได้สิ เขียนแบบเกรงใจมันไม่ไหวครับ ...ไม่งั้นมันไม่มันส์อ่ะสาดดด

แต่อย่าห่วง ผมไม่เขียนถึงขนาดสะใจมาก ..สรุปแล้วก็เหมือนผู้หญิงนั่นเอง .... เช่นเคยครับ ผมคงเขียนให้ทุกคนไม่ได้ แต่ไม่ต้องห่วง

เพราะคนที่ผมไม่ได้เขียนถึง ..... ....ยังบริสุทธิ์ครับ

อาร์ท(ก-กตัญญู) : เรารู้จักเธอ(?)คนแรกเลยล่ะ รู้มั้ยจ๊ะ ??(กรี๊ดดด) แกเปนเพื่อนที่ขาวมากๆ ไม่สิเรียกว่าสว่างดีกว่า ขอบคุณสำหรับข่าว i(love U)Pod นะจ๊ะ(อ๊ายยยยย) 55 บ้าไปและ ขอบคุณสำหรับหลายๆอย่าง แล้วเจอกันว่ะ !
เค(ด่วย,ป๋วย) : ขอโทดด้วยที่หล่อกว่า ซึ่มมมมมม! 55 เอาจริงๆว่าคุยกับแกแล้วสบายใจสัดๆ บ้าไปได้ทุกเรื่อง(มั้งนะ) ขอบคุณสำหรับอะไรซักอย่างแหละนะ อืม ขอบคุณ(มั่วและ) เอาเป็นว่า ปีหน้าเจอกัน
แทน : แทนที่รักก >w< ขอบใจที่อยู่ห้อง 614 แกเปนเพื่อนที่ดีมากก ที่จริงเราอยากจะเอาใจแกโดยการเอาชื่อแกไปใส่ใน 9-4-5=0 มากกว่า entry นี้อีกนะ ขอบคุณสำหรับการเปนผู้ฟังที่ดีจ้ะ แกทำให้เราสบาย(?)ขึ้นเยอะเลยนะ ^^ แทก(ค.) : ยังไม่เลิกนะเรื่อง ก. หรือ ค. เนี่ย บอกมาแน่ๆดิสาดด เราจำได้ดี ครั้งแรกที่แกเล่น abandon นูบสาดด แต่ก็เราว่าแกคงเก่งขึ้นแล้วล่ะ... เพราะเราไม่ค่อยได้เล่นเลย... ก็นะ คะแนนแอบเยอะนะเมิง ม.5 เนี่ย(เยอะกว่าตู) ขอให้โชคดีนะไอ้ดอใหญ่และยาว(ฎ) เออใช่ ! อย่าทำหนูกลุ่มตูตายล่ะสาด
โมก(ข์) : พูดเก่งขึ้นอ่ะเรา แต่ยังเก่งได้อีกก ! คะแนนก็ใช่ย่อย(มากกว่าตู) เล่น dot เก่งนี่เราอ่ะ ไม่ค่อยได้เล่นกันและตั้งแต่ ม.5 อืมๆ เจอกันจ้ะ
อาร์ม(ลิง) : เจี๊ยก เจี๊ยกๆๆค่อกกก เจี๊ยกค่อกกกก ค่อออกกกกกกกก!!! แล้วเจอกันนะ (คำแปล : อาร์มม นั่งข้างป่านสนุกมั้ย ? อาร์ทมันคิดถึงอ่ะ เอาเปนว่า...ม.6ดอทกันสาด)
กรุ๊ป : อ๊ากก เราไปคงคิดถึงแกแย่ เพราะงั้นเราไม่คิดถึงแกนะ โอเคมั้ย ? ....ล้อเล่นจ้า ขอบใจที่เปนเพื่อนที่คุยด้วยได้ตลอดๆ แต่แกชอบปัดมุขคนอื่นจัง ! 55เอาไว้เจอกันเน้อ
อาร์ม : แกเปนผู้นำที่ดีมากมายย ตั้งใจทำงานดีนะ แต่ไม่ใช่สเปคเรา(ฮา) แกกิน pizza คุ้มมากมายอ่ะ เอาไว้ 945 ไปบุฟเฟต์กัน !!
กั๊บ : แกหน้าตาดีนะ ฉลาด..แต่ทำไมได้อยู่ห้องข้างคิงว่ะ 555555 ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรนะ... ผมขอฝากที่นี่ให้กับน้องๆ...ช่วยดูแลด้วย(เกท ?) 555
บาส : คะแนนสูงแสดด(สูงกว่าตู) เออๆ ไม่เปนไรที่แกไม่ได้มาเลี้ยงอ่ะ แค่คิดถึงก็ขอบใจแล้ว.... แต่ตอนกลับมากันให้หมดอ่ะ(เลว) 555 เอาไว้ดอทกันอีกเช่นเคย กลับมาคงได้เลื่อนระดับไปห้องเทพแหงๆ !
ปริ๊น : ว่าไงเบ๊ประจำกลุ่มโรบอท เงินในกล่องโรบอทเอากลับไปได้แล้วสาด จะให้รุ่นน้องรึ ? หรือปีหน้าตูจะกลับมาเอาดี ? แรกๆเราค่ดกลัวแกเลย(ตอนนี้ก็กลัว...กลัวมันไม่เชื่อฟัง 55) แกหน้าโหด(โจร) แต่ตอนนี้.... อย่ายิ้มเลยนะกุขอ เหนแล้วมันอยากปลดทุกข์
นิว(จ๋า) : นิวจ๋า อยู่กันคนละห้องเลย ม.5 ดูทุ่มเทขึ้นนะ ยังคงเก่งเหมือนเดิมสินะเรา เราคงไปคืน lost แกพรุ่งนี้ วันนี้ก็คุยกับแกเรื่องคืนหนัง ที่เราบอกว่า"เราไปคืนพรุ่งนี้" = เราไป"คืน(v.)"พรุ่งนี้ ไม่ใช่ เราไป"คืนพรุ่งนี้" เอาล่ะ แล้วเจอกันสหายนะ...
มายด์ : เราเกือบเขียนแกในอันที่แล้ว ... แง่มๆ เอาเป็นว่า ขอบคุณสำหรับของขวัญจ้ะ เปนคนที่คุยเก่งดีนะ esp.เรื่องนินทาเนี่ย 55 เอาไว้มาคุยเรื่อง she กันต่อนะ ส่งเมลล์ความคืบหน้ามาด้วยล่ะ !! แล้วกีฬาสีก็สนุกๆนะ อย่าเครียดจ้า
เฮียไบรท์ : ขอบคุณสำหรับคำแนะนำในเรื่องต่างๆทั้งเรื่องไปอเมริกาและเรื่องความรัก... พี่คิดถูกทุกอย่าง..... อันนี้ผมผิดเองล่ะ ฮ่าๆ เอาเปนว่า ปีหน้าก็เด็กโข่งเหมือนกันและ 555
อาร์ท(ที่รัก รักที่สุด...555) : จ๊ะ จ๋า ขอบคุณสำหรับคืนวันที่ 9 นะจ๊ะ ไม่มีแกเราคงแย่ 5555 เราบอกแกแล้วว่าปีหน้ากลับมา 945คนแรกที่อยากกอดที่สุดคือแก !! (แอบเกย์อีกตู) นั่งคนเดียวเหงามั้ย ? เอาเอิร์ธ อาร์ม(ลิง) she ไปนั่งด้วยมั้ยจ๊ะ ? 55 ขอบคุณสำหรับหลายๆอย่าง แกเปนเพื่อนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจมากจริงๆ แต่เสียอย่างเดียว..ขยันเกินไป ชวนโดดก็ไม่โดดแสดด แล้วเจอกันว่ะพวก
ศรา : อันนี้มาแปลก ไม่อยากเขียนชื่อเล่น เด๋ววกเข้าเรื่องดอท(เกี่ยวมั้ย ?) ยังดูหนังเมิงไม่ครบเลย(ตูไม่ดูเองมากกว่า) กว่าจะได้หนังครบ...นานมั้ย ? 55 เอาไว้ปีหน้าคงได้เจอกัน คงคิดถึงแกแย่เลย... !!! ตอนนี้-เวลานี้เลยมันกำลังไปไมเดนๆ ทดสอบอนิเมชันใหม่ของอัลติอยู่ สาดดด !! ไม่คุยกับตู
ป่าน : สายป่านที่รัก หวังว่าโรบอทเมิงจะไปรอดใช่มั้ย ? ไม่มีตูบอกตรงๆว่ากลุ่มเราคงดีขึ้นเยอะ 555 แต่ปริ๊นคงสบายขึ้น เพราะคนสั่งให้ทำนู่นทำนี่ลดลง 1 คน ฮ่าๆ มานั่งกับอาร์ทบ้างนะ หรือว่าติดใจคนข้างขวา ?(อาร์มลิง) เลยไม่อยากย้ายจ๊ะ 555
อีฟ(ช.?) : คนๆนี้ก็อยากจะเอาใจโดยการย้ายไปอันที่แล้วเหลือเกิน...แต่มันคงไปไม่ได้ มันคงติดอยู่หน้าโฆษณา(ฮา) เอาเปนว่าแกเปนเพื่อนที่ฮาสาดด ขอบคุณสำหรับคำด่าที่ทำร้ายจิตใจ 55 ล้อเล่นๆ ไม่มีแกเราคงไม่มีแก(เออ!! กูรู้!!!) จากนี้ไปก็เรื่องกีฬาสี อย่าเครียดเน้อ สบายๆ แล้วเจอกันจ้ะ

จะเหนได้ว่า... ผมชอบผู้หญิงครับ จริงจริง ไม่เชื่อผมหรอครับ เด๋วได้โดนตบหรอก !
...

..

.

อย่าคิดมากครับ ผมก็เขียนจากใจจริงๆ(นั่นแหละที่ทำให้คิดมาก) เอาเปนว่า

บทความ 9-4-5=0 นี้ผมเขียนขึ้นก็อยากให้เพื่อนๆได้อ่าน อันที่จริงแล้ว... ไม่ถึง 10 คนเองล่ะมั้งที่ได้อ่านบทความนี้ เมื่อเวลาผ่านไป.. ก็มี entry ใหม่ๆโผล่ อันนี้ก็จะถูกดันไปด้านหลัง ด้านหลั-ง งง ครับ ก็ไม่มีอะไรมาก ที่เขียนไม่ใช่เพราะผมต้องไปอเมริกา แล้วเขียนส่งท้าย.. เพราะผมไม่ได้จากไปเลย ไม่ได้ไปนาน ไปแค่ 1 ปีเท่านั้น (ถ้า)คิดถึงก็ส่งเมลล์มาได้ แต่บอกตามตรงว่า...ไม่ทราบจะตอบได้รึเปล่า เพราะมันคงวุ่นวายน่าดูเลย
เหตุผลที่เขียน 9-4-5=0 ขึ้นมา... ก็เพราะคิดถึงพวกคุณนั่นแหละครับ ผมไม่รู้ว่า ถ้าไปอเมริกาแล้วจะมีโอกาสเขียนเมื่อไหร่ หรือความรู้สึกที่คิดถึงมากๆแบบนี้จะมีอีกไหม ผมก็ไม่รู้ จึงอยากเขียนขึ้นมาเท่านั้นเองครับ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น.... ใครที่เม้น ถ้าเปนไปได้...ขอความกรุณาเขียนด้วยว่า... ผมเปนยังไง- --เหมือนที่ผมเขียนให้พวกคุณนี่แหละ แต่ถ้าคุณไม่รู้จักผมก็อย่าได้เขียนมาเชียวล่ะ ผมคงงงแย่เลย ขอบคุณครับ

ปล.รักมากว่ะ 945 !
ปล2.คิดถึงตลอดไป~~
ปล3.กุหิว

โฆษณา

2008-08-10T10:33:00.008+07:00

"โฆษณา" หมายถึง รูปแบบการใช้จ่ายในการติดต่อสื่อสาร โดยไม่ใช้บุคคลเกี่ยวกับองค์การผลิตภัณฑ์ บริการหรือความคิด

จริงๆแล้ว entry นี้ไม่ได้มาโฆษณาสิ่งของแต่อย่างอื่นอย่างใดครับ เท่าที่เราเห็นบ่อยครั้งในโทรทัศน์ โฆษณา คือรายการรอง ที่มานำเสนอสิ่งทั้งหลายแหล่ ซึ่งจะมาคั่นรายการหลักเอาไว้ เช่นว่า เราดูสวรรค์เบี่ยงอยู่ พอดูไปซักพักก็เข้าสู่ช่วงโฆษณาแล้วก็กลับเข้าสวรรค์เบี่ยงต่อ อะไรประมาณนี้แหละครับ

ดังนั้น entry นี้จะเปนรายการรอง คั่นรายการหลักในหน้าที่แล้ว http://watarase.blogspot.com/2008/08/9-4-50.html อันนี้คือรายการหลักครับ เหตุที่ต้องทำแบบนี้เพราะว่า... ....ไม่ทราบครับ

เมื่อวานนี้ ผมได้เข้าบลอกแล้วลงกดแถบด้านบนที่เขียนว่าบลอกถัดไป>>แล้วก็ได้ไปเจอกับบลอกๆนึงซึ่งมีตัวนับจำนวณคนเข้าที่น่าสนใจดี

เปนการนับจำนวณเปนประเทศๆไป เหนได้ว่ามี TH 1 เท่านั้นครับ!! เดาว่าต้องเป็นผมแน่เลย ขอเดาว่าเจ้าของบลอกเป็นคนอเมริกาครับ ที่จริงมันจะเปนแถบยาวลงมา แต่ผมได้ตัดมาต่อด้านข้างเพื่อไม่ให้หน้าบลอกดูยาวมากเกินไปครับ

แล้วผมก็ได้ลองเข้าไปในเว็บ http://www.flagcounter.com/ และได้เข้าไปดูว่ามีคนเข้าเว็บนี้แบบไหนบ้าง.. แต่ละประเทศน่ะครับ

และพบว่า

(ภาพอาจไม่ค่อยชัดเจน ขออภัยครับ)

มี Thailand เข้าเพียง 1 คนในวันที่ August 9, 2008 (วันที่หมายถึงการเข้าครั้งล่าสุดครับ)
ผมเดาว่า ผมคงเปนคนแรกมั้ย ? ที่เข้าเว็บนี้ก่อน... ในประเทศไทยนะครับ อาจจะมีคนไทยเข้าแล้วก็ได้..เพียงแต่เข้าจากประเทศอื่นๆอีก

แต่ไม่น่าภูมิใจเท่าไหร่หรอกครับ ว่ามั้ย ? ฮ่าฮ่า

สวัสดีวันอาทิตย์ครับท่านผู้อ่าน :D

9-4-5=0

2008-08-09T14:47:00.006+07:00

แน่นอนครับ ตอนนี้เหลือเวลาแค่เพียง 2 วันเท่านั้น ผมก็จะเปนกระจั๊ว(มุขกุ๊ก)

entry นี้จะเอาแบบไหนดีผมก็นั่งนึกอยู่นานโขเลย จะแต่งนิทานดีมั้ย ? จะเขียนเรื่อยๆดีมั้ย ? หรือจะเขียนแบบหน้าที่แล้วดี ? อันนี้ผมยังไม่ได้ตัดสินใจ

กะว่าจะขอเขียนไปซักระยะแล้วค่อยตัดสินใจ (เอาไว้ถ้าผมมีเรื่องกลุ้มใจ A กับ B คงกลับมาช่วยผมแน่นอน)

9-4-5=0 ครับ ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงพาดหัว entry ไว้แบบนี้ .. เลขเหล่านี้ มีความหมายอะไรกับท่านผู้อ่านบ้างหรือไม่ครับ ???

9-4-5=0 แสดงให้เหนถึงความสมบูรณ์ของสมการ ผลลัพธ์ไม่เปนบวกและลบ ผลที่ออกมาคือความพอดี(เลขศูนย์นั่นเอง) เปรียบได้กับ

ห้อง 945 ที่มีความพอดี ไม่เก่งเกินไปจนได้โล่(ห์)เคมี(มันไม่เลิกจริงๆ) หรือแทก(ค)เกินไปจนตกเลขง่าย ....เอ๊ะ ห้องนี้มีคนตกเลขง่ายมั้ย ผมก็จำไม่ได้

(รู้สึกแว่วๆว่ารุ่น 69 จะเปนศิลคำนวณ ...entry นี้ขอกล่าวเพียง 70 นะครับ เพื่อความปลอดภัย(ของตูเอง))

ที่จะขอพูดจริงๆคงไม่ใช่เรื่องนี้หรอกครับ ผมจะพูดถึง 1 ปีกว่าๆที่ผ่านมาดีกว่า ..945-70 ในเตรียมอุดมศึกษาแห่งนี้......

วันแรกวันเปิดเทอม วันไหนผมก็จำไม่ได้ เดือน พ.ค. รึเปล่า ? อย่าถือโทษโกรธผมเลยนะครับ เพราะมัน"ลืม"จริงๆ
ครั้งแรกที่มานั่ง นั่งแถว 3 จากหน้า 00 00 00 00 นั่งระยะตรงนี้ (พอมองออกมั้ยครับ วงกลมคือที่นั่งจากซ้าย -> ขวา ตามความจริง)
วันนั้นมาเร็วพอสมควร เพราะถือคติที่ว่า "ที่นั่งเป็นเรื่องสำคัญ การเรียนนั้นเป็นเรื่องรอง" ผมจึงมาวันนั้นเช้า......แค่วันเดียว
ผมรู้จักกับกตัญญูตอนค่ายพัฒฯ เปนผู้ชายคนแรกที่ทักจริงๆจังๆ แล้วบังเอิญอยู่ 945 เหมือนกัน อันนี้ประทับใจมาก(เพราะมันหล่อ...ไม่ใช่ล่ะ)
เลยเรียกมันมานั่งข้างๆ 00 00 00 00 ต่อไปผมรู้จักกับใคร ?
เท่าที่จำได้ ก็พวกไอ้เบน อาร์ม(ลิง) แทก(ค)(ไม่ใช่บอกว่ามัน ควา* นะครับ ผมแค่ไม่รู้ว่าสะกดด้วย ก หรือ ค) เพราะมันคุยเรื่อง dot กัน แล้วจำได้ดีเลยว่า
อาร์ม(ลิง) มันนั่งข้างหลังข้าพเจ้า มันปล่อยมุขที่เรียกว่าคอ-รอ-วอ-ยอมากๆ แต่ก็นะ... ทนๆไปมันก็ชินไปเอง หรือเพราะหูผมเริ่มตึงแล้วก็ไม่รู้

จะให้เล่าอะไรต่อดีล่ะ ถ้าเล่ามาเรื่อยๆคงเขียนวันนี้ไม่จบ จะพูดถึงทุกคนดีมั้ย.. ขอเปนบางคนล่ะกัน แต่!! อย่าน้อยใจไป เพราะผมรักทุกคน 55

โอปอ(ล)(อันนี้หมายความว่าโอปอเปนลิง 55) : จะบรรยายยังไงกับคนๆนี้ดี แรกๆเธอดูเปนคนแกร่งมากเลยรู้มั้ยเธอ แต่ทำไมตอนนี้หน้าตาและสภาพเธอช่างเหมือนผ่านอะไรมานับพันปีเลยล่ะ เธอ ? แต่ก็เป็นเพื่อนที่ดีมาก
อู๊ดน้อย : เธอไม่"น้อย"เลยจริงๆ เปนเพื่อนที่อยู่ด้วยแล้วอิ่ม(ทั้งตัวและใจ ฮิ้วว~) แต่ส่วนมากจะอิ่มด้านตัวมากกว่า อิอิ เปนเพื่อนที่น่ารักจริงๆ จริงจังดีนะ แต่เครียดไปหน่อย... ไม่รู้ว่า ม.5 ยังจะเครียดอะไรอยู่มั้ย ปรึกษาเราได้นะ จะได้ช่วยกันเครียด(ฮา)
นุ่น : หึหึ วาดรูปเก่งนะ มีความคิดสร้างสรร(ค์) จบ ... ล้อเล่นจ้ะ จะว่ายังไงดีล่ะ เปนคนที่ดูทะมัดทะแมน(แมง)ดีนะ ..ผมคิดว่าแบบนั้นนะ ช่วยเหลือในยามยากได้ แต่เธอไม่ค่อยออนเอ็ม ไม่สิเรียกว่า "แทบจะไม่" ดีกว่านะ
กุ๊ก : กุ๊กกู๋ 55 เรียกแบบนี้ตอนไหนจำไม่ได้ แต่แกเรียกเรา ก๋อย 55 เปนคนร่าเริง(มาก) เธอจะยิ้มตลอดเลยรึเปล่า ? อยากเหนเธอร้องไห้ 55(โรคจิต)
ขิม : เราจำไม่ได้ว่ามาสนิทกับแกตอนไหน(ฮา) ไม่ใช่ครับ ผมหมายถึง เราเริ่มคุยกับแกตอนไหน จำได้ว่าแรกๆแทบจะไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะเหตุใดไม่ทราบ
....อ๋อออ เพราะเธออยู่กับโอปอนี่เอง(เล็กด้วย) ทำให้เรารู้สึกกลัว ผมไม่ใช่ผู้ชายอ่อนแอครับ ...แต่อ่อนโยน(?!)
เนอร์ส : จบ 555 ล้อเล่นจ้ะ ตัวเล็กหวัดดี~ ขอบคุณสำหรับข้อความที่เขียนให้ จำได้ว่าแกเปนหนึ่งในไม่กี่คนใน 945 ที่ชอบสงสัยชื่อ m เรา
แล้วก็.... แกเคยโกดเราด้วย จำได้ป่าว 55 ไม่ยอมพูดกับเราเลย คิกคิก
อีฟ(ญ) : แกติ๊งต๊องมากเลยในช่วงแรกที่เราคุยกัน บอกได้คำเดียวว่าน่าแกล้งมาก แต่ตอนนี้... ก็น่าแกล้งแต่ไม่เท่าเมื่อก่อน(เดาว่าคงเป็นผู้ใหญ่ขึ้น) ดีแล้วๆ
แล้วก็.... ขอให้สนุกกับสิ่งที่ชอบนะจ๊ะ
ปลา : วาดรูปเก่งอีกคนแล้วว แง่มๆ ดีใจที่ได้พวงกุญแจมา พี่แก้มทักว่าหน้าเหมือนเค้าเลย...แต่หล่อกว่าตัวจริง(อันนี้เค้าไม่เหนด้วยนะ) ขอบใจมากนา เปนเพื่อนที่เซอไพรส์เค้าจริงๆ
กานต์ : แก..ต่อยท้องเรา จุกมากครับ ออกแนวโหดนะเรา แต่เวลาแต่งชุดปกติ กางเกงขายาว ใส่หมวก ดูดีขึ้นป้ะ ? (อันนี้คงต้องถามอับดุล เพราะท่านตอบได้ทุกอย่าง) แต่ก็ต้องขอบคุณในหลายๆเรื่อง โดยเฉพาะ.....บัดดี้จ้ะ ^^
เล็ก : เฮ้อ หนักใจนะ ชอบตั้งชื่อให้ไม่เหมาะเลย เธอไม่"เล็ก"นะ(แต่ไม่เปนไรทีเคมันยังบอกว่ามันหล่อเลย 55)ล้อเล่นจ้ะ เปนเพื่อนที่พูดเก่ง(มาก)นะ พูดได้ทุกเรื่องเลย ..ยกเว้นเรื่องเรียน แหม่ เปนเพื่อนที่น่ารักจริงๆ จ้ะ จ้า ขอบคุณสำหรับการที่ทำให้อะไรๆมันไม่ดูเงียบ(ชมใช่มั้ย ? ...ชมจ้ะๆ)
เอิร์ธ : หวัดดีสาวโกหก ไม่รู้ว่าแกจำได้รึเปล่า ตอน ม.4 แกยืมหนังสือไทยเราไป แล้วแกเขียนบางอย่างใส่กระดาษแล้วใส่มาในหนังสือภาษาไทย.. เค้าได้อ่านแล้วนะจ๊ะ ขอบคุณมากนะ^^ แล้วก็อยู่ 712 เนี่ย มานั่งกับอาร์ทหน่อยนะ เราว่ามันคงเหงา(เปนห่วง+คิดถึงอาร์ท 55)
มิ้ว : หวัดดีนาย ! 55 อ่ะจ้ะ เธอเปนผู้หญิงๆ เปนเพื่อนที่สนุกนะ ทุ่มเทดี แบบนี้สิผู้หญิง(?)ต้นแบบ 555 พอออกจากห้องสอบบ่นจังเลยว่าทำไม่ได้ ตกแน่ๆ ดูคะแนนสิจ๊ะ มากกว่าเรา2เท่า 55 อ่ะจ้า ขอบคุณสำหรับสิ่งที่ทำให้นะ ><

สำหรับผู้ชายคงไว้โอกาสหน้า เพราะ Lady First(fat) เสมอครับ ที่จริง...เพราะมันยาวแล้วต่างหากล่ะ
มีคนเคยบอกว่า ผู้หญิง 945 น่ากลัว... แรกๆเราก็ว่าแบบนั้น.... แต่พอได้สัมผัส(ซักที่อ่ะนะ) อื้ม....นุ่มนะ 555555 ล้อเล่นจ้ะ เปนผู้หญิงที่น่าร๊ากก >< แต่เสียใจนะ ผมคงชอบพวกคุณไม่ได้ ขอโทษครับ!

ปล.แล้วไว้พบกันนะ ..ผู้ชาย(โอ้วววววววววววว... ..ซี้ดดส์)

บทความนี้เขียนถึงใคร ?

2008-08-08T09:14:00.010+07:00

(ภาษาวิบัติซักเล็กน้อยคงไม่จับผมนะ - --อยู่ที่ว่าคุณจะจับอะไร)

A : ว่าไงเพื่อน ไม่ได้เจอกันตั้งปีนึง เปนไงบ้าง
B : ก็ดี สุขสบาย แต่จิตเศร้าหมองไปบ้าง (เพราะโลกธรรมรึเปล่าอันนี้ผมไม่มั่นใจ(ฮา))
A : แล้วไปทำอะไรมาบ้างล่ะ หายหัวไปนานเนี่ย
B : ได้ทำอะไรเยอะแยะนะ แต่ส่วนใหญ่ก็ได้เจออะไรใหม่ๆ ได้ทำอะไรใหม่ๆ ได้จดจำสิ่งใหม่ๆ
A : แล้วสิ่งเก่าๆล่ะ.... เธอได้ลืมไปหมดแล้วหรอ ?
B : ลืมหรอ ? ไม่หรอก ไม่ได้ลืม บางอย่างก็ลืมไม่ได้จริงมั้ย ? อย่างน้อยเราก็จำเธอได้ไง (นะ - -*)
A : ... จ้ะ แล้วคิดว่าต่อจากนี้จะทำอะไรล่ะ เราอยากทำอะไรล่ะ ?
B : ไม่รู้สิ ยังคิดไม่ออกเลย เพราะตอนนี้เรามีเรื่องที่กลุ้มใจอยู่น่ะ
A : เอ๋ !! แกนี่นะมีเรื่องกลุ้มใจ ปกติแกเปนคนร่าเริง ไม่คิดอะไรไม่ใช่หรอจ๊ะ สอบ(เคมี)ตกแกยังสบายใจเลย
B : หึหึ เรื่องที่ทำให้เรากลุ้มใจมีแค่ 3 เรื่องเท่านั้น - --เท่าที่เรานึกออกตอนนี้น่ะนะ
A : เรื่องอะไรบ้างหรอ ?
B : ความตาย ความแตกแยก ...และความรัก
A : แหม.. จ้ะๆ แล้วเรื่องไหนล่ะที่เรากลุ้มใจ
B : เรื่องที่กลุ้มใจ คือเรื่องที่เราหาคำตอบของการแก้ไขไม่ได้น่ะสิ
A : แล้วมันเรื่องไหนล่ะ
B : ถ้าพูดถึงความแตกแยก เธอคิดว่ามาจากเหตุผลไหนล่ะ ? ทะเลาะ ไม่ลงรอย เราว่าเราแก้ไขปัญหาเหล่านั้นได้ พูดถึงความตาย ใครๆก็ต้องตาย... จริงมั้ย ? ในเมื่อมันเปนเรื่องปกติของทุกๆอย่าง เราว่ามันอยู่ที่เรายอมรับมันได้แค่ไหนมากกว่า เพราะงั้น...
A : จ้ะ เหลือเรื่องเดียวที่ให้กลุ้ม .... แกนี่บ้าเนอะ !
B : ไม่นะ -*- บ้าตรงไหน
A : เรื่องพวกนั้นยังหาคำตอบให้ตัวเองได้ ทำไมเรื่องแบบนี้หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ล่ะ ?
B : เพราะว่า... เวลาเจอปัญหาในเรื่องความรักแล้ว... มันหาทางแก้ไม่ถูกน่ะสิ ต้องทำอย่างนู้น ? ต้องทำอย่างนี้ ? แล้วสรุป ...ต้องทำอย่างไหนล่ะ เรื่องแบบนี้มันไม่ตายตัว ทำแบบไหนถึงจะดีที่สุดล่ะ ? ทำแบบไหนถึงจะทำให้เราเข้าใจกันได้ .... ใครเปนคนตัดสินล่ะ
A : ก็ตัวมึงเองไงแสดดดด !!
B : ง่ะ - -" ขนาดหาวิธีแก้ยังไม่ได้เลย จะตัดสินยังไงล่ะเธอ
A : ถ้าหาไม่ได้ ก็รอสิ รอได้มั้ย ? ไม่ต้องรีบคิดหรอก เรื่องความรักไม่เหมือนเคมี ที่ให้เวลาแค่ชั่วโมงเดียว(มันยังไม่เลิก)ค่อยๆคิดไป เด๋วก็ได้คำตอบเอง เรื่องแบบนี้ไม่มีในตำราหรอกเว่ย คิดเอาเองเฟ้ย คิดเองล้วนๆ
B : จ้ะ จ้า แล้วถ้าต้องรอ... ถ้ามันนานเกินไป เธอยังจะรอมั้ย ?
A : ขึ้นอยู่กับความมั่นคง(ของชาติ) ความเข้าใจ ความเชื่อใจ ไว้ใจของตัวแกเอง ถ้าแกเชื่อว่ายังรู้สึกเหมือนเดิม และมั่นใจในความรู้สึกของตัวเองอยู่ล่ะก็ การรอก็ไม่ใช่เรื่องที่น่ากลัวอะไร จริงมั้ย ?
B : อืม
A : เวลามันหมุนไปตลอด แกก็ไม่ได้หยุดนิ่ง แกทำนู่นๆนี่ๆตลอด แค่การที่จะทำสิ่งที่เรียกว่า"รอ" เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างมันคงไม่ลำบากไปเนอะ ? ใช่มั้ยล่ะ ? อย่างน้อยเวลาที่แกไม่มีอะไรจะทำ เวลาที่แกต้องอยู่คนเดียว อย่างน้อยก็ยังมี"รอ" (ไม่ใช่ติด ร นะครับ)มีความหวัง มีความคิดถึงใครซักคน บอกตรงๆว่ามันคงไม่ได้ทำให้รู้สึก happy เท่าไหร่นักหรอก แต่... มันทำให้เราดูมีคุณค่าป้ะ ? มันไม่ทำให้เปนคนที่ไร้จุดหมาย จริงมั้ย ?
B : ก็จริงนะ แต่การตั้งจุดหมายในเรื่องความรักมันไม่ดูไร้สาระหรอ ?
A : แล้วแต่แกแล้วล่ะ เรื่องแบบนี้ ถ้าคิดว่าการมีความรักคือเรื่องไร้สาระ แล้ว..ทำไมถึงยัง"รอ"อยู่ล่ะ ? จริงมั้ยจ๊ะ ? ถ้าจุดหมายมันดูไร้สาระ มันทำให้เราเศร้า แล้ว... ยังไงล่ะ ? ไม่ว่าจะจุดหมายไหนๆ เราทุกคนก็ต้องผ่านความยากลำบากจนกว่าจะถึงจุดหมายนั้นอยู่แล้ว ขึ้นอยู่กับว่ามันจะลำบากทางกาย... หรือจิตใจเท่านั้นแหละ
B : จริงนะ แต่... ถ้าเราทนความลำบากนั้นไม่ได้ล่ะ เราจะทำไง ? ควรหรือต้องทำยังไง ?
A : ไม่รู้สินะ ชีวิตยังไม่เคยเจอความผิดหวังเลย(หมั่นไส้~) ถ้าทนไม่ได้ ก็ไม่ต้องทน เพื่อนเราเคยบอกไว้ว่า เรื่องกลุ้มใจมันมีทางแก้ 2 ทาง คือการแบกรับ และ การยอมรับ - --ถ้าเลือกที่จะแบกรับ มันง่ายนะ ว่ามั้ย ? ง่าย ..แต่เจ็บ ..... แต่ถ้าเราเลือกที่จะยอมรับ ขอบอกตรๆงว่ามันไม่ได้ง่าย.. ในเรื่องความรัก การยอมรับต้องใช้เวลา ดูสิ มันทั้งยาก ทั้งใช้เวลานาน แต่...ผลที่ได้ มันจะทำให้เรามีความสุขที่สุดเลยนะ
B : อื้มม จริงนะ แล้วเราควรทำยังไงถึงจะยอมรับได้ล่ะ ?
A : อดทนจ้ะ หัดใจเย็นๆลงบ้าง มันก็เข้าสู่การ"รอ" น่ะแหละจ้ะ ที่สำคัญ !! ความเข้าใจเปนสิ่งสำคัญที่สุด เพราะถึงแม้ถ้าแกอดทน ใจเย็นและรอแล้ว แต่ถ้าไม่เข้าใจ มันก็กลายเปนการแบกรับน่ะสิ จริงปั๊นน ??
B : อ๋ออออ เข้าใจแล้วว สุดท้ายแล้ว ความรักก็เหมือนความเข้าใจ จริงป้ะ ?
A : ไม่เชิงจ้ะ แต่ก็จริง ดังนั้นในเมื่อมีความรักแล้ว ควรเข้าใจว่าอะไรควรทำ หรือไม่ควรทำ หัดใจเย็นๆ อย่าใช้ความเห็นแก่ตัว แล้วก็ใส่ใจในสิ่งต่างๆรอบตัวให้มากๆนะ
B : อื้มม เราเข้าใจแล้วววว ขอบใจมากน๊า แต่แก เรามีอีกคำถามนึงอ่ะ
A : อะไรจ๊ะ ??
B : ตกลงแล้ว ... บทความนี้เขียนถึงใคร ?
A : haha เรื่องนั้นให้ผู้อ่านตัดสินดีมั้ยจ๊ะ ? อิอิ ^^

ปล. เรา บ้า ป้ะ 555
ปล2. แค่อยากเขียนระบายอะไรแก้เหงาหน่อยน่ะ หวังว่าคงจะอ่านกันนะ(หวังว่า 55)
ปล3. bg เราตั้งชื่อว่า "ดาวหาง 945" นะ - --สังเกตดีๆจิ๊
ปล4.เราใกล้จะไปแล้ว.... คิดถึงทุกคนนะ

วันนี้วันหยุด มันก็เป็นวันว่าง โย่ว !

2008-08-06T19:49:00.023+07:00

หมายเหตุ : หัวข้อ entry ช่วยร้องแรพๆด้วยนะครับ ถ้าไม่ร้องขอให้สอบตก ขอบคุณครับ

เอาล่ะ วันนี้ เอ่อ.. วันที่ 4+1+1=6 aug พอดิบพอดีเด๊ะๆ

หลายๆท่านคงคิดว่า "ไอ้เด็กที่ดรอปไปแล้ว มันจะว่าง+สบายไปถึงไหน หมั่นไส้~อี๋~~"

ได้โปรด

อย่า !! คิดแบบนั้นโดยเด็ดขาด เพราะว่า....

ผมมีงานเยอะมากเลยครับ -- - แมร่งงานค่ดเยอะอ่ะสาดดดดดดดด

เริ่มจากการจัดกระเป๋าที่เริ่มไปแล้ว 0.001% รวมทั้งงานเล็กๆน้อยๆที่มีมากมาย ได้เริ่มไปแล้ว 0.19%

เหตุที่เริ่มไปได้เพียงเล้กน้อยก็เพราะว่าตัวผมไม่ค่อยมีเวลาทำ เวลาที่ใช้ไปตั้งแต่ 3 วันที่กลับมา (จันทร์ อังคาร พุธ-วันนี้)

เขียนแผนภูมิได้โดยสังเขป ดังนี้

จะเห็นได้ว่า ....

ตัวหนังสือน่ารักจริงๆ

ผมต้องการให้แผนภูมินี้ดูน่ารัก คุณคิดแบบนั้นใช่มั้ย ? ใช่มั้ยครับ ?

บอกสิว่ะว่าคิดอ่ะแสดด !!

......

เอาเป็นว่า ผมใช้เวลาคุ้มค่ามากก ใช้ไปเกิน 100% ด้วยแน่ะ คุ้มค่าใช่มั้ย ? ใช่มั้ยครับ ? .....

บอกสิว่าใช่อ่ะแสดดดด !!

ทุกคนควรจะดีใจนะ ที่ใช้เวลาคิดถึงพวกคุณไปตั้ง 70% แน่ะ

ดังนั้น....

ถ้าผมจัดของไม่เสร็จก็ เพราะ พวก คุณ !!! .....

เอาล่ะ นอกเรื่องมาพอแล้วได้เวลามีสาระกันบ้าง (เฮฮฮฮ !)

วันนี้ก็กะว่าจะเขียนให้เสดเร็วๆนะ แต่มันต้องออกไปซื้อของน่ะสิ แย่จังงง เวลาใกล้จะหมดแล้ว เอาเป็นว่า...

สรุปง่ายๆโดยไม่สังเขป

ตู ไม่ ได้ ว่าง หรอก นะ .... จริงจริ๊ง *.*

ปล.รักทุกคนนะ especially .....***

ปล2. ตรงไหนในบลอกที่มีสาระ(ว่ะ ?)

ปล3. bg เปนไงบ้าง 55 ช่วยติหน่อยจะได้ปรับปรุง

ปล4. head คงต้องรอกันไปก่อน ไม่มี concept เลย(แก้ไข-เปลี่ยนแล้ว)

ปล5. ไปอ่าน ปล.6

ปล6. ขอประทานอภัยที่ใช้คำหยาบคาย

ชื่อเรื่อง...ไรดีอ้ะ

2008-08-01T23:37:00.001+07:00

ไม่มีไรทามเลยย แง่มๆ มาเปลี่ยนลุคเล่นๆ 55

เอาไว้มีอารมณ์อัพ แล้วผมจะมาอัพเน้ออ....

C U

: D

สงกรานต์ งานเกิดสิว กับ Big Cleaning Day

2008-04-14T13:07:00.010+07:00

สิวเป็นโรคผิวหนังชนิดหนึ่งที่พบได้บ่อยมาก ผมจะไม่ขอสาธยายเกี่ยวกับสิวเพราะมันจะยาวมาก ขอบอกแค่ว่าสิวเป็นสิ่งที่คนทุกเพศทุกวัยไม่อยากให้เกิดขึ้นบนร่างกายตนเอง ไม่ว่าจะใบหน้า ซอกหู แผ่นหลังลูกผู้ชาย หรือแม้กระทั่ง ... ครับ ^^"

สงกรานต์เป็นประเพณีของคนไทย และ เป็นปีใหม่ไทยด้วย(สวัสดีปีใหม่ไทยครับ)แต่เดิมสงกรานต์ก็เล่นแค่ใช้ขันกัน รดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ สรงน้ำพระ(เมื่อก่อนผมเคยทำด้วยล่ะ ประมาณ 6 ปีที่แล้วได้มั้ง :D)แต่สงสัยเศรษฐกิจมันจะฟุ้งเฟ้อทำให้คนเครียด เมื่อถึงประเพณีสงกรานต์หลายคนคงเก็บกดอดกลั้นมานาน และคิดว่าวันนี้แหละที่จะได้ปลดปล่อย อุ ว่ะ ฮ่ะ ฮ่า พวกแกต้องตายด้วยน้ำของตู อุ ว่ะ ฮ่ะ ฮ่า !?!?

(*เรื่องนี้เป็นเรื่องสงกรานต์ที่ภูมิลำเนาผม ไม่เกี่ยวกับทางจังหวัดอื่นแต่อย่างใด)
แรกๆก็เริ่มมีปืนขึ้นมา ขันก็เริ่มเปลี่ยนจากใบเล็กๆเป็นใหญ่ขึ้น น้ำจากที่เคยมาจากน้ำฝน ใส สะอาด(ผมเกิดไม่ทัน แต่ขอเดาว่ามันสะอาดล่ะกันครับ)แต่ตอนนี้ผมล่ะไม่อยากจะสาธยาย เมื่อไม่กี่ปีมานี่เพิ่งระงับใช้ท่อ pvc เพราะมันแรงมาก ขนาดที่ว่าฉีดเข้าตรงไหนก็ตามที่มีรูจะทำให้รูมันขยายได้อย่างมากแน่นอน ผมอยากจะบอกท่านสมั**ให้เปลี่ยนจาก"สงกรานต์"เป็น"สงคราม"เหลือเกิน น้ำจากที่เคยใสสะอาด เริ่มเปลี่ยนไป ครับ ผมกล้ารับประกันเลยว่าบางบ้านใช้น้ำปะปาที่สะอาดเพราะผ่านการบำบัดมาแล้วเรียบร้อย แต่บางท่านใช้น้ำจากทะเลสาบ !! ไม่ใช่ทะเลสาบที่สวยงาม มีปลาชุกชม ธรรมชาติสวยงามหรอกครับ เป็นแอ่งน้ำแห่งหนึ่งที่อุดมไปด้วยสิ่งแปลกปลอม บางอย่างมาจากมนุษย์ แต่บางอย่างไม่ทราบ คาดว่ามนุษย์ต่างดาวมาปล่อยทิ้งไว้

ด้วยเหตุนี้เองทำให้ผู้เล่นสงกรานต์หลายท่านได้รับน้ำอันแปลกปลอมเข้าสู่ใบหน้า และตามร่างกาย ซึ่งความสกปรกนี้ไม่มากมายอะไร แต่มากพอที่จะทำให้เกิดสิวบนใบหน้า รวมทั้งยังมีการปะแป้ง แป้งที่ท่านใช้ผมก็ไม่รู้ท่านมี อย. กันรึเปล่า เห็นว่าซื้อจากถุงใสๆดูน่ารักน่าชังเสียจริง แต่บางคนก็เข้าใจนะครับว่าท่านไม่อยากใช้แป้งแบบนั้น เลยใช้อันที่มีแบรนด์ดังๆ แต่ถ้าท่านใช้"แป้งเย็นตรางู"ผมแนะนำว่าท่านอย่าใช้เลยครับ ไม่ดีทั้งผู้ทาและผู้ถูกทา เพราะผู้ทาอาจมีร่างกายไม่ครบ 32 ก็เป็นได้(ด้วยการโดนรุมกระทืบนั่นเอง)ซึ่งแป้งผมก็รับประกันได้เลยว่า สิว เกิดแน่ๆครับ ถ้าไม่รีบล้าง ^^"

อย่างที่บอกไปในหน้าที่แล้วว่าสงกรานต์นี้อย่าไปแต๊ะอั๋งสาวๆ(หรือชาย)ผมก็โชคไม่ดีเลยครับ ไม่มีใครห้ามผมเลย เลยต้องทำตามที่เพื่อนชวนน่ะครับ อัตรากำไรชีวิตคราวนี้ไม่มากเท่าปีที่แล้วครับ(ปีที่แล้วเพื่อนก็ชวน ดังนั้นผมไม่ผิดครับ)เพราะประแป้งทั้งหมดประมาณ 27 คน เป็นเพศตรงข้าม 17 และ เพศเดียวกับผม 10 คน ;p ยังเซงๆอยู่เลยครับ

แน่นอนว่าอาจจะมองว่าผมบ้ากาม หื่นๆ อันนี้ผมจะรับไว้พิจารณาแต่คงยอมรับไม่ได้ เพราะผมรู้ว่าบางท่านได้กำไรไปมากกว่า 100 แน่ๆครับ ถ้าผมหื่นจริง คนเหล่านั้นก็คงเป็น King of ไอ้หื่น ไปแล้วแน่ๆ ผมยังเป็นแค่เด็กไร้เดียงสา 120% ครับ :D

ที่ภูมิลำเนาผมเป็นจังหวัดเดียวที่เล่นสงกราต์ตอนกลางคืน(ดูจากข่าว)(เล่นกันคืนวันที่12บางท่านเล่นกันจนถึงตี 3 (หรือ 3 นาฬิกาของวันที่ 13 นั่นเอง) ) ร่องรอยของสงครามที่จันทบุรีจะไม่ปรากฎให้ท่านเห็นในวันที่ 14 ร้านค้าต่างๆเปิดทำการ ผู้คนเป็นจำนวน 97% จะทำหน้าตาเหมือนเมื่อวานไม่ได้เกิดอะไรขึ้น แต่จะมี 3% ที่ยังออกรถเพื่อทำสงครามต่อ ซึ่งจะนำอาหารไปนั่งท่าน เช่น ข้าวเหนียวส้มตำ อาหารปกติ ก๋วยเตี๋ยว เพื่อรอว่าเมื่อไหร่ข้าศึกจะมา เมื่อเจอกัน น้ำตาแห่งความปิติก็จะไหลออกมา และสาดน้ำใส่กันราวกับหมายชีวิตคนที่เจอ (ที่จริงคือนั่งรถไปเล่นที่อำเภออื่นครับ เพราะบางอำเภอยังไม่เลิกเล่นกัน)

เอาล่ะพูดถึงวันนี้บ้าง ตื่นมาตั้งแต่ 9.00 ก็ได้งานเลย(แหมถ้าเรียนจบแพทย์จุฬาแล้วได้งานเร็วๆแบบนี้ก็ดีนะครับ ;D)ต้องกวาดบ้านชั้นล่าง ตัวบ้านเพิ่งสร้างเสร็จครับเลยยังไม่ได้ย้ายของเข้ามา ทำให้พื้นที่มันกว้างมาก มากๆ แล้วยังต้องเช็ดอีก เมื่อเสร็จแล้วก็ไปเช็ดหน้าต่าง ผมไม่อยากสาธยาย(พูดงี้ทุกที แล้วเมิงจะสาธยายทำแป๊ะไร)หน้าต่างนี่ยาวราวๆ 50 cm สูงราวๆ 1.50 m ซึ่งมันใหญ่พอสมควร ถ้าใหญ่แล้วน้อยก็จะไม่บ่นเลยครับ นี่ชั้นล่างมีอยู่ประมาณ 11 คู่ หรือ 22 บาน แล้วต้องเช็ดทั้งด้านใน ด้านนอกและขอบหน้าต่าง กว่าจะBCD. จบก็ประมาณ 12.30 แหละครับ เล่นเอาเหนื่อยเลยทีเดียว

ยังไงก็ใกล้เปิดเทอมเข้าไปทุกทีแล้ว รักษาสุขภาพด้วยล่ะกันครับ :D

บทสรุปของ 7(+3) วันอัน.....น่าเบื่อ

2008-04-11T10:54:00.011+07:00

อย่างที่รู้ๆกันว่ากลับมาจันทบุรี บ้านเกิดผมนั้น สิ่งที่หาไม่ได้คือ
1. Internet (ความเร็วสูง)
2. Computer ไว้ดูหนัง ฟังเพลง

เล่าคร่าวๆก่อนว่ากลับมาถึงนี่วันที่ 1 เป๊ะๆ แต่เริ่มทำกิจกรรม"ซ้ำซาก" ก็วันที่ 2 จนมาบรรจบวันที่ 11 นี่แล
ถ้าถามว่าอัพบลอกได้อย่างไรนั้น ก็คงบอกได้ว่ายืมคอมยืมเนทเค้ามาอัพ ซักพักก็ฟุ้งกระจายหายไปอย่างเคย...

เรื่องของกิจกรรมธรรมด๊า ธรรมดา ของคนที่พิเศษแบบผมที่ต้องทำจนเรียกได้ว่า"ซ้ำซาก" คือ

เรื่องของการตื่นนอน
ช่วงเวลาของการตื่นจะอยู่ประมาณ 7.30-8.30 หลังจากตื่นนอน จะมีกิจกรรมแบ่งเป็น 2 แบบคือ
1. ตื่นตอน 7.30-8.00 จะทำกิจกรรมอย่างเอื่อยเฉื่อย เนือยๆ เดินช้าๆ แปรงฟันด้านล่าง ฟื่บบ ฟื่บบ แปรงฟันด้านบน ฟื่บบ ฟื่บบ แปรงด้านใน นอก และอีกสารพัดในปาก แล้วก็อาบน้ำฝักบัวสบายใจ เสร็จแล้วก็ไปแต่งตัว ลงไปรอรับประทานอาหารด้านล่าง
2. ตื่นตอน 8.30 กิจกรรมทุกอย่างจะถูกเร่งสปีดด้วยความเร็วสูง การเดินจะเปลี่ยนเป็นวิ่ง การแปรงฟันจะเริ่มแปรงฟันทุกซี่พร้อมกัน(ตูทำได้ไงฟร่ะ -*-) จากเดิมที่ ฟื่บบ ฟื่บบ จะเปลี่ยนเป็น ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ การอาบน้ำจะกลายเป็นยุคแรกเริ่มที่ใช้ขันอาบ ซึ่งจะใช้น้ำอย่างไร้ประโยชน์ ตักเต็มขัน โดนตัวไม่ถึงครึ่งขัน พอแต่งตัวเสร์จ จึงลงไปทานอาหาร(ทันที)

การตื่นแบบ 1 หรือ 2 นั้น เวลาทานอาหารจะเป็นเวลาใกล้เคียง หรือ เท่ากันเสมอ เนื่องจาก ตื่นเร็วก็จะทำอะไรต่อมิอะไรช้าลง แต่ตื่นช้าก็จะทำเร็วขึ้น ดังนั้นสรุปได้ว่า ไม่ว่าจะตื่นเวลาไหนคุณก็จะได้กินข้าวเวลาเดิมเสมอ ... (ภูมิใจ ^^ ...ตรงไหนมิทราบ !! )

เรื่องของการทำกิจกรรมพิเศษ

ช่วงเวลาทำกิจกรรมนี้(ที่คาดหวังไว้)ประมาณ 9.00-11.00 เป็นกิจกรรมที่แดดดี๊สั่งให้ทำ ที่กลับมาจันก็เพื่อทำสิ่งนี้แหละจอร์ช แต่เนื่องจากจะมีบางวันที่แมลงวันมันกดเส้นศีลธรรมเอาไว้ทำให้ไปสาย บวกกับการที่มีเลทจากการทำกิจกรรมนิดหน่อย ทำให้เวลาทำกิจกรรมนี้อยู่ในช่วง 8.50-11.45 (มีบางช่วงไปเร็วกว่าปกติ เพราะแมลงวันมันตายพอดี)

เวลาแห่งการปลดปล่อย

ช่วงนี้จะอยู่ในห้องน้ำนานที่สุด เอ่อ...มิใช่แบบนั้น หลังจากทำกิจกรรมพิเศษเสร็จแล้วก็กลับบ้านไปทานอาหาร กว่าจะเสร็จก็ประมาณ 12.00 หลังจากนั้นคือเวลาแห่งการปลดปล่อย ...อึ๊บบบ สิ่งที่ทำมีไม่มาก เพราะที่บ้านมันมีอะไรให้ทำไม่มาก

1. อ่านการ์ตูน เรื่องเก่าๆนั่นแหละ อ่านซ้ำไปซ้ำมา อ่านจนจะท่องชื่อได้หมดทุกตัวและเนี่ย
2. ปั่นจักรยาน เอ้อ..ก็ปั่นซ้ำไปซ้ำมาใน(บริเวณ)บ้านน่ะแหละ ข้างนอกมันฮ้อนน่ะเจ้า

3. เล่นกีฬา กีฬาที่บ้านผมเล่นได้ก็มี เปตอง แบดมินตัน(รับประกันว่ามีเนท น. ที่แปลว่าตาข่าย) ฟุตบอล(มีแต่ลูกเน้อ [แล้วท่านจะเล่นอย่างไร -*-] ) บาสเกตบอล(เรื่องของอนาคต กำลังรอแป้นอยู่) ว่ายน้ำ(กำลังขุดสระอยู่ ..อ่ะอันนี้ล้อเล่น ว่ายเอาที่คลองหน้าบ้านนี่แหละ) นี่คือที่เล่นได้ แต่ทีได้เล่นคือ ไม่มี

4. เล่นคอมพิวเตอร์ และอินเตอร์เนท นานๆจะมาเล่นซักที พอมาเล่นก็ลองมาโหลดไฟล์จากญี่ปุ่นดู แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่เคยจอมาก่อน

ทำไม 2% ถึงเป็น ๒% ทำไมเป็นเลขไทยล่ะเนี่ย เลยฉงนอยู่ซักพัก แต่พอ 3% ก็กลับเป็นเลขแอโรบิคตามเดิมครับ

ต้องขออภัยที่ลบชื่อไฟล์ทิ้ง เพราะอายุต่ำว่า 18 ไม่สมควรเห็นครับ(ตูเห็นเต็มๆเลยล่ะ)

ปล.จะสงกรานต์แล้ว หวังว่าปีนี้ผู้ชายคงไม่ไปแต๊ะอั๋งสาวๆนะครับ แต่อย่าห้ามผมนะครับ เพราะผมไม่ฟังหรอกครับ :D

The Gift of Nothing

2008-03-31T19:45:00.005+07:00

เป็นวันพิเศษ เจ้าเหมียว มูช อยากให้ของขวัญแก่ เอิร์ล ตูบเพื่อนรักที่สุด

แต่จะให้อะไรกับใครสักคนที่มีทุกอย่างแล้วดีนะ ??

ร่วมไปกับมูชในการค้นหาพลิกฟ้าพลิกดินเพื่อ...ของขวัญที่ไม่มีอะไร !

ตอนที่ไปงานสัปดาห์หนังสือผมก็ตั้งใจไป Pet&Home อย่างเดียว ไม่รู้เหมือนกันแต่อยู่ดีๆก็รัก สนพ.นี้ขึ้นมาซะงั้น คราวนี้หนังสือของนักเขียนคนโปรดของผม Kate DicaMillo ไม่มีออกใหม่เลยเศร้าเล็กๆ แต่พอเดินดูไปๆมาๆพี่ที่บูธเค้าก็แนะนำหนังสือเล่มนี้มาให้ พอลองอ่านดู มัน...น่ารักดีอ่ะ

เผอิญว่าวันนี้เราไม่ได้ตั้งใจจะไปซื้อเลยมีเงินติดตัวอยู่น้อยมาก เหตุที่อยากได้จนเกินไปทำให้รีบวิ่งไปหาตู้ ATM เพื่อถอนเงินออกมา ราคาปกติ 195 แต่ซื้อในราคา 175

พูดถึงตัวหนังสือ : ปกแข็ง ไม่ใช่วรรณกรรม แต่เป็นแนวปรัชญาชีวิต มีรูปทุกหน้าพร้อมคำพูดสั้นๆ เป็นอะไรที่น่ารักดี เหมาะสำหรับซื้อให้คนรู้ใจ (มีใครอยากได้มั้ยครับ) แต่..ซื้อให้เพื่อนเป็นของขวัญก็ได้นะ ใครที่อยากดูเดี๋ยวบอกได้ ...ใครที่มีแล้วก็ ช่างมัน ชิส์ โดยรวมแล้วผมชอบนะ

ยังไงก็ Pet&Home !

ขอบคุณครับ

Blog นี้ใครว่าเลิกอัพ !

2008-03-31T16:05:00.002+07:00

อยากจะประกาศต่อสาธารณชนให้ทราบว่า Blog นี้ ไม่ ได้ เลิก อัพ

เนื่องจากช่วงนี้เหนื่อยบวกกับไม่มีไอเดียว่าจะอัพเรื่องอะไร แต่พูดตรงๆคือปัญหาทางด้านจิตใจ(เสื่อม)มากกว่า เหตุก็จะอะไรเสียอีกล่ะ

"INTERNET" เจ้าปัญหานี่แหละ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวร้าย แล้วก็ร้ายไป ไม่เคยดีอีกเลย เลย เลย เลย เลย....

พูดถึงเมื่อวานก็ไปเที่ยวกับเพื่อน(เก่า)มา ก็ไปหลายที่แหละ ส่วนใหญ่ก็ป้ายรถเมลล์ เหตุเพราะขึ้นสายผิด ลงเลยป้าย ไม่ก็จะไปสายไหนต่อดีเลยมั่วเอา

สุดท้ายก็เดินไปราวๆ 7 ชม. ทำให้เหนื่อยเพิ่มขึ้นอย่างมากทีเดียว

วันนี้ผมก็อุตส่าห์ว่าเรียนเป็นวันสุดท้าย ปิดคอร์สสสสส ที่ไหนได้เพื่อนชวนไปเดินงานสัปดาห์หนังสืออีก เอาล่ะไหนๆก็เคยไปมาครั้งนึง ไปอีกรอบก็ไม่เป็นไร

แต่ครั้งที่ไปครั้งแรกนั้น...ไปก่อนงานเปิด รู้สึกเสียดาย(เงิน)เป็นอย่างมาก แต่ก็ทำใจแล้วกลับไป เพราะถ้ารอก็ต้องรอ 5 ชม. ...

เรื่องที่อยากจะบอกวันนี้คือ ผมต้องกลับจันทบุรีอีกแล้ว(อีกแล้ว) เนื่องจากแดดดี๊เรียกตัวด่วน แต่ก็ไหนๆกลับไปเล่นสงกรานต์อยู่แล้วก็กลับก่อนไม่เปนไร

เอาล่ะสุดท้ายก็เสียใจกับคนที่ไม่ได้ซื้อ Toblerone ในช่วงโปรโมชัน ซื้อ 2 แถม1 ด้วยล่ะกันครับ

Ps.ช่วงนี้ร้อนขึ้นอีกแล้ว ครับ ขอบคุณครับ

Pocky biscuit stick coa...

2008-03-20T16:46:00.005+07:00

TSUBU TSUBU จุ๊บ จุ๊บ

POCKY

Biscuit Stick Coated

With STRAWBERRY Flake

เมื่อวันที่เท่าไหร่จำไม่ได้ Glico(หรือกูลิโกะ) ได้ออก Pocky รสใหม่(คล้ายเก่า) คือ รสสตรอเบอร์รี นั่นเอง เพียงแต่มันมีสตรอเบอร์รี(พิมพ์ยากจังครับ)โรยตามก้านเพิ่มขึ้นมาเท่านั้นเอง ราคาเพิ่มขึ้นเป็น 20 !! *ถูกกว่าอัลมอนด์ 5 บาท เป็นที่น่าจับมากินพอสมควร ใครที่ว่างๆหรือเงินเหลือไม่รู้จะเอาไปลงทุนทำอะไรก็ซื้อชิมได้ครับ ชิมครับ คงเรียกว่ากินไม่ได้ เพราะมันน้อยมาก เอาล่ะ ไปดูโฉมหน้ากล่องกันเลยดีกว่า

ขออภัยที่ถ่ายด้านภาษาที่สองมาไม่ได้ เพราะพี่เอาไปทิ้งก่อน ผมจะไปคุ้ยเขี่ยขึ้นมาก็ไม่ไหวครับ

พอผมแกะกล่องปั๊บ ก็รู้สึกว่าเห็นซองบรรจุก็น่ากินแล้วครับ (กรี๊ดดดด มัน kawaii มากค๊าาาาาาาาาา อุ๊บส์...ผมหลุดนิดหน่อยครับอย่าถือสา)

อันนี้ก็เอาออกมาถ่ายรวม

อยากจะบอกว่าตอนเอาออกมาถ่ายนี่แทบจะอดใจไม่ไหว เพราะกลิ่นมากหอมใช้ได้เลย พูดถึงเรื่องรสชาตินี่ ต่างจากเดิมพอสมควร มีรสหวานอมเปรี้ยว กินแล้วไม่เลี่ยนแน่นอนครับ ฟันธง !!

PS. เอามาโฆษณาแบบนี้จะได้เงิน(หรือติดคุก)รึเปล่าเนี่ย
PS.2 วันนี้ถึง 26 มีนาคมสามารถซื้อ ชอกโกแลต Toblerone (ราคา 25 บาท) โดยซื้อ 2 แถม 1 หน้าที่แล้วลืมบอก ซื้อได้ที่ 7-11 ครับ

ฝายชะลอน้ำกับห้องน้ำ

2008-03-14T21:05:00.007+07:00

ข้อความในถาพ "เชื่อหรือไม่ สิ่งมหัศจรรย์ เกิดขึ้นแล้วที่ประเทศไทย

สิ่งที่ทำให้ไฟป่าลดลงจากปีละ 200-300ครั้ง เหลือเพียงไม่ถึง 2 ครั้ง สิ่งที่ทำให้คนอดกลับมาอิ่ม สิ่งที่ทำให้บ้านที่แสนสุขสำหรับสัตว์คืนมา สิ่งที่ทำให้ความชุ่มชื้นไม่ได้อยู่แค่ผืนดิน แต่ยังชุ่มชื้นไปถึงหัวใจคน ฝายชะลอน้ำ สิ่งมหัศจรรย์ตามแนวพระราชดำริที่เครือซีเมนต์ไทย(SCG) และชุมชนร่วมสร้างอย่างต่อเนื่องกว่า 10,000 ฝาย ตั้งแต่ปี พ.ศ.2546 และยังสนับสนุนให้ทุกคนได้มีส่วนร่วม เพื่อคืนสมดุลกลับสู้ธรรมชาติอย่างยั่งยืน"

ฝายชะลอน้ำนี่มีประโยชน์เนอะ แต่สำหรับบางคนที่อ่านมาถึงตรงนี้คงสงสัยว่าเกี่ยวไรกับห้องน้ำใช่มั้ยครับ งั้นจะขอพูดถึงห้องพักหมายเลข 616 ก่อนละกันครับ

ห้องนี้ผมกับพี่พักอยู่ 2 คน พี่ผมเรียนจบแล้ว แต่ยังหางานทำไม่ได้เลย(สงสารจริง) ส่วนผมก็เรียนอยู่ ม.4 จะ ขึ้น 5 อีกไม่นานคงได้เจอเพื่อนๆ เอาล่ะพูดถึงพี่ผม เค้าออกจะเป็นคนเจ้ากี้เจ้าการ จู้จี้นิดๆหน่อยๆ เจ้าระเบียบ เผด็จการ แต่ก็ใจดี ชอบซื้อขนมมาล่อให้น้องทำสิ่งใดให้ ล่าสุดคือเอาขนมปังมาล่อเพื่อให้เอา vcd หนังไปคืนที่ร้านแมงป่อง mbk ซึ่งก็ตกลงรับภาระ(กิจ)นี้ไป เอาล่ะที่ห้องพักมันก็ต้องมีห้องน้ำ ใช่มั้ย ? หรือห้องพักพวกคุณไม่มีกันรึ ส่วนคนบางคนที่มีบ้านเป็นของตัวเองก็ไม่ต้องพูดถึง อาจจะมีหรือไม่มีในห้องส่วนตัวก็ได้ ที่รู้ก็เพราะผมเองก็มีบ้านเหมือนกัน

เวลาที่ใครเข้าห้องน้ำเสร็จ บางคนก็ปิดประตูปิดไฟเรียบร้อย บางคนก็เปิดทิ้งไว้ แถมไฟก็ไม่ปิด (ผมอยู่ในคนส่วนหลัง) พี่ก็มักจะบอกว่า"ไปปิดไฟ ปิดประตูด้วย" ผมก็มักจะโดนว่าบ่อยครั้ง เพราะมันขี้เกียจ+ลืม อย่าว่าแต่กดปลั๊กปิดไฟเลย(บางบ้านอาจใช้แบบอื่นผมก็ไม่ขัดข้องครับ) ล้างมือผมก็ยังไม่ได้ล้าง ...

อันนี้ล้อเล่นครับ อย่าเพิ่งเชื่อไปล่ะ แต่ถ้าจะพิสูจน์ก็ไม่ขัดข้องอีกเช่นกันครับ

พอพี่ของผมว่าผมเรื่อยๆจนเบื่อ พี่แกก็เลยทำสิ่งที่ทำให้ผมตกใจ+ขำเล็กน้อย ...

จากสิ่งนี้ผมก็ได้รู้ว่า "สิ่งที่ให้ความรู้สึกดีๆ ก็ให้ความรู้สึกแย่ๆได้เช่นกัน เพียงแค่มองมันอีกด้าน(ด้านหลัง)เท่านั้นเอง"

Ps. วันนี้ถึง 26 มีนาคมสามารถซื้อ ชอกโกแลต Toblerone (ราคา 25 บาท) โดยซื้อ 2 แถม 1 จ้า

ตัวเลขกับความมงคล

2008-03-13T19:47:00.002+07:00

ในชีวิตประจำวันของคนเรานั้น มักมีตัวเลขมายุ่งเกี่ยวด้วยเสมอ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ก็ตาม เราก็หนีตัวเลขไปไม่พ้น บางคนอาจจะรู้สึกว่า ตัวเลขเป็นเรื่องยุ่งยาก (ยกเว้นเลขหวย) แต่โดยแท้จริง เลขรอบๆตัวเรา ที่ดูเหมือนมีมากมาย ถ้านับแล้วก็จะไม่พ้น 10 ตัว ดังนี้ คือ เลข 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 และ 10 หรือ 0 (ศูนย์) ซึ่งเมื่อนำมาผสมกัน ก็จะเกิดเป็นตัวเลขอันหลากหลายอย่างที่เห็น

และหลายๆ ตัวก็มีค่า มีความหมายต่อการดำเนินชีวิต หรือต่อความเชื่อ ของแต่ละบุคคลไม่น้อย ไม่เช่นนั้น เราคงจะไม่เห็นบางคน ยอมเสียเงินเป็นแสนๆ เพื่อจะได้หมายเลขทะเบียนรถ ที่ตนคิดว่าเป็นเลขสวย หรือเป็นเลขมงคลอย่างที่ปรากฏเป็นข่าว

อย่างไรก็ดี ในจำนวนเลข 1-10 หรือ 1-0 นี้ จะมีเลขบางตัวเท่านั้น ที่คนส่วนใหญ่ ถือว่าเป็นเลขมงคล ที่ให้โชคให้ลาภ เช่น 1, 5 และ 9 ส่วนเลขตัวอื่นๆ นั้น ดูเหมือนจะถูกมองข้าม หรือไม่ค่อยมีความหมายสักเท่าไรนัก ทั้งๆ ที่ตัวเลขแต่ละตัว หากจะมองให้ลึกซึ้ง ต่างก็มีนัยที่น่าสนใจไม่น้อย ด้วยเหตุนี้ สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม จึงอยากจะเชิญชวนให้ทุกท่านได้ลองมองให้เห็นความเป็นมงคล ที่ซ่อนอยู่ในแต่ละตัวเลข ดังต่อไปนี้

เลข 1 (หนึ่ง) เลขนี้ไม่ต้องอธิบาย คนโดยมาก ก็ถือเป็นเลขมงคลของตนอยู่แล้ว เนื่องจากใครก็ตามที่ได้หมายเลข 1 นั่นหมายความว่า เขาจะได้รับเกียรติ หรือได้รับสิ่งต่างๆ เป็นคนแรก หรือถ้าเป็นของรางวัลที่ 1 ก็มักเป็นของที่มีคุณค่า หรือราคาสูงกว่าเบอร์อื่นๆ นอกจากนี้ "หนึ่ง" ยังให้ความรู้สึกถึงความเป็นเลิศ และชัยชนะสูงสุด เลข 1 จึงเป็นเลขที่มงคล ที่คนส่วนใหญ่ปรารถนา

เลข 2 (สอง) ถ้าเป็นรางวัล ก็อาจจะดูด้อยค่า น้อยราคาไปนิดหนึ่ง แต่หากจะมองในแง่บวก จะเห็นว่าเลขนี้ หมายถึง สิ่งที่เป็นคู่ และอะไรที่เป็นคู่ ย่อมจะให้ความรู้สึกที่สุข สดชื่น มีความหวัง และบ่งบอกถึงการช่วยเหลือ ซึ่งกันและอยู่ เช่น คู่รัก, คู่มิตร, คู่คิด, คู่ใจ เป็นต้น ดังนั้น เลขสองจึงเป็นเลขมงคล ที่มีนัยแห่งความอบอุ่นและเป็นมิตร

เลข 3 (สาม) แม้หลายคนอาจจะมองว่า อะไรที่มี "มือที่สาม" มาเกี่ยวข้อง มักจะก่อให้เกิดความแตกแยกร้าวฉาน แต่จริงๆ แล้วเลข 3 กลับเป็นจำนวนนับของสิ่งมงคลหลายอย่าง โดยเฉพาะในทางศาสนา เช่น พระรัตนตรัย ที่หมายถึงดวงแก้ว 3 ดวง ได้แก่ พระพุทธ, พระธรรม และพระสงฆ์, พระไตรปิฎก หมายถึง พระธรรมคำสั่งสอน ของพระพุทธเจ้าที่มี 3 หมวดคือ พระวินัย, พระสูตร และพระอภิธรรม, ตรีมูรติ คือ เทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ ที่มี 3 องค์ ได้แก่ พระพรหม, พระวิษณุ และพระศิวะ เป็นต้น ด้วยเหตุนี้ เลขสาม จึงมีมงคล ที่น้อมนำเราไปสู่สิ่งที่ดีงามของชีวิต

เลข 4 (สี่) ก็คล้ายๆ กับเลขสามที่ว่า เป็นเลขที่กำกับให้เรา ประพฤติปฏิบัติตามหลักธรรม ที่จะเป็นหนทางไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง ในอนาคตได้ เช่น พรหมวิหาร 4 อันได้แก่ เมตตา, กรุณา, มุทิตา และอุเบกขา ซึ่งจะทำให้เราเป็นที่รักของคนรอบข้าง และอิทธิบาท 4 อันได้แก่ ฉันทะ, วิริยะ,จิตตะ และวิมังสา ที่จะเป็นแนวทางนำเราไปสู่ความสำเร็จในกิจการต่างๆ เลขสี่ จึงเป็นอีกหนึ่งตัวเลข ที่พาเราไปพบกับความก้าวหน้าในชีวิต

เลข 5 (ห้า) นอกจากจะมีเสียงคล้ายเสียงหัวเราะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ! ที่ให้ความสนุกสนาน รื่นเริงแล้ว เลขนี้ยังเกี่ยวกับเรื่องความเชื่อหลายอย่าง เช่น วันที่ใช้ในการปลุกเสกเครื่องรางของขลัง นิยมใช้วันเสาร์ 5 ผู้หญิงที่มีลักษณะงามที่เรียกว่า เบญจกัลยาณี ต้องงาม 5 ประการคือ ผมงาม, เนื้องาม (เหงือกและริมฝีปากแดง) ฟันงาม,ผิวงาม และวัยงาม เป็นต้น นอกจากนี้ยังมี เบญจศีล หรือ ศีล 5 อัน เป็นหลักธรรมที่ช่วยจรรโลงโลกให้ร่มเย็น เพราะความไม่เบียดเบียน ซึ่งกันและกันอีกด้วย เลขห้าจึงเป็นเลขที่มีความเป็นมงคล อันหลากหลายตามแต่จะนำไปใช้

เลข 6 (หก) เลขนี้แม้เสียงภาษาไทย จะทำให้รู้สึกเสียการทรงตัว แต่หากออกเสียงภาษาจีนว่า "หก" ที่หมายถึง "ฮก" อันเป็นหนึ่งในสามเทพเจ้า "ฮก ลก ซิ่ว" แล้ว ก็คงจะทำให้รู้สึกเป็นมงคลขึ้น เพราะเทพฮก ผู้มีทีท่าอ่อนโยน จะอุ้มทารกในมือ เเสดงถึง มีลูกเต็มบ้าน มีหลานเต็มเมือง มีความสุขสมปรารถนา,ส่วนเทพซิ่ว จะถือผลท้อเซียน ใบหน้าเหี่ยวย่น เเสดงถึงความมีสุขภาพเเข็งเเรง มีอายุยืน และเทพลก จะถือหยกปรารถนาในมือ อันหมายถึง ความร่ำรวยมั่งคั่ง และความก้าวหน้า
นอกจากเทพฮกแล้ว ทิศ 6 ในทางพุทธศาสนา ก็เป็นอีกมงคลหนึ่ง ที่จะช่วยให้เราสัมพันธ์ กับคนที่เกี่ยวข้องด้วยอย่างเหมาะสม ซึ่งได้แก่ ทิศเบื้องหน้า คือ บิดามารดา ทิศเบื้องขวา คือ ครูอาจารย์, ทิศเบื้องหลัง คือ บุตร/ภรรยา,ทิศเบื้องซ้าย คือ มิตรสหาย,ทิศเบื้องล่าง คือ คนรับใช้/คนงาน และทิศเบื้องบน คือ พระสงฆ์ บุคคลผู้แวดล้อมเราเหล่านี้ ล้วนเป็นผู้สามารถสนับสนุนส่งเสริม ให้เราก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงได้ทั้งสิ้น หากเราจะรู้จักปฏิบัติให้ถูกต้อง ตามสถานะและความสัมพันธ์กับตัวเรา เลขหก จึงเป็นอีกเลขหนึ่ง ที่ไม่ควรมองข้าม

เลข 7 (เจ็ด) จะเป็นเลขที่มีบทบาท กับชีวิตเราไม่น้อย เช่น รุ้งมี 7 สี สัปดาห์หนึ่งมี 7 วัน ซึ่งหลายคนอาจจะสงสัยว่า ทำไมถึงเป็น 7 วัน ทั้งนี้ ก็เพราะว่ามันเกี่ยวพันกับโหราศาสตร์ และเทวดาประจำดาวนพเคราะห์ที่มี 9 ดวง แต่อีกสองดวงคือ ดาวราหูและดาวเกตุ จะมองไม่เห็น คนโบราณจึงกำหนดให้สัปดาห์หนึ่งมี 7 วัน เพื่อให้บูชาเทวดาประจำวัน และเตือนให้กระทำความดี ไม่หลงผิด และในทางพุทธศาสนา ก็เชื่อว่าเมื่อพุทธเจ้าประสูติ ทรงเดินไปได้ 7 ก้าว และแต่ละก้าว ก็มีดอกบัวมารองรับ
ส่วนคริสต์ศาสนาก็เชื่อว่า พระเจ้าสร้างโลกใน 7 วัน จึงถือว่าเลขนี้ เป็นเลขแห่งความอุดมสมบูรณ์ และแม้แต่ในวงการกีฬา โดยเฉพาะทีมปีศาจแดง แมนเชสเตอร์ฯ นักกีฬาคนใด ได้ใส่เสื้อหมายเลข 7 มักจะเป็นนักเตะที่มีฝีเท้ายอดเยี่ยม ในระดับตำนาน เช่น ไบรอัน ร็อบสัน, เอริก กองโตนา และเดวิด เบคแคม เป็นต้น เลขเจ็ดจึงเป็นเลขมงคล ในดวงใจของอีกหลายๆ คน

เลข 8 (แปด) จีนถือเป็นเลขมงคลยิ่ง เพราะหมายถึงโป๊ยเซียน อันได้แก่ ทิ ก๋วย ลี้ เทพผู้สามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ฮั่น เจง หลี ผู้มีความกล้าหาญ และเป็นสัญลักษณ์แห่งโชคลาภ, ลื่อทงบิน เทพแห่งช่างตัดผม ทำให้ค้าขายมีกำไรร่ำรวยเป็นเศรษฐี, เจียง กั๋ว เล้า เทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งอายุยืน มีเสน่ห์เป็นที่นิยมรักใคร่ของคน น่าใช้หัว ผู้เป็นสัญลักษณ์ แห่งความอุดมสมบูรณ์ และเป็นเทพแห่งมวลบุปผาชาติ, ฮ่อเซียนไกว ผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งความสวยงาม สติปัญญาดี, ฮั่นเซียงจื้อ ผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งเทพพยากรณ์, เช่า ก๊ก กู่ ผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งยศฐาบรรดาศักดิ์ การเข้ารับราชการ แค่เซียน 8 องค์นี้ ก็ทำให้เลขแปดเป็นมงคลเลขที่คนปรารถนาไม่น้อยแล้ว

เลข 9 (เก้า) เลขนี้เพียงเสียงที่อ่าน ก็ทำให้คนรู้สึกถึงความมีอนาคตที่ก้าวไกล เพราะหมายถึงความก้าวหน้ารุ่งเรือง ข้อสำคัญ ยังเป็นรัชสมัย ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชมหาราช พระมหากษัตริย์ ผู้ทรงเป็นที่รักยิ่งของปวงชนชาวไทยอีกด้วย จึงถือได้ว่าเป็นเลขแห่งความเป็นมิ่งมงคลยิ่ง

เลข 10 (สิบ) เป็นเลขที่ให้รู้สึกถึงความเต็มสมบูรณ์ เช่น ได้คะแนนเต็มสิบ และในทางปฏิบัติ ยังเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ดีงาม หลายประการ อาทิ บัญญัติสิบประการ (บทบัญญัติ ที่พระเป็นเจ้ามอบแก่โมเสส) ทศพิธราชธรรม (ธรรมของพระราชา หรือข้อพึงปฏิบัติของผู้บริหาร) เป็นต้น หรือหากจะคิดเป็นเลข 0 (ศูนย์) อันเป็นเลขตัวสุดท้าย เลขนี้กลับมีปรัชญาแฝงให้คิดอยู่ไม่น้อย เพราะ "ศูนย์" จะมีลักษณะเป็นวงกลม ที่เป็นทั้งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด หมุนเวียนต่อเนื่องกันไป ไม่รู้จบ ซึ่งจะหมายถึง ความว่างเปล่า ไม่มีตัวตนก็ได้ หรือถ้าไปเติมท้ายตัวอื่น ก็กลับทำให้เลขนั้น มีค่าทวีคูณขึ้นหลายเท่า ทั้งเลขสิบและศูนย์ จึงมีความเป็นมงคล ที่ชวนให้คิดอย่างลึกซึ้ง

เลขทั้งหมดนี้ หลายคนอาจคิดว่า ต่างก็มีข้อด้อยหรือมุมลบแฝงอยู่ แต่เราจะมองโลกในแง่ร้าย ให้ชีวิตหดหู่ไปไย สู้มองทุกอย่างให้รื่นรมย์ เป็นเรื่องบวก โดยเริ่มง่ายๆ จากตัวเลขรอบตัวเรานี่แหละ

Ps. เลข4 (สี่) คือเลขที่นักเรียน(เตรียม)ปรารถนา(ที่สุด)
Ps.2 เค้าชอบเลข 2 ที่ซู้ดดดดดดด ^^

Credit : อ ส ม ท

Google มันของนอก....

2008-03-12T18:00:00.003+07:00

Google มันของนอก !

เกิดเป็นคนไทย...

ใช้ !!

(เอ่อ.. entry นี้เล่นง่ายดีเนอะ)

หมด'รมณ์*

2008-03-11T17:33:00.003+07:00

ช่วงนี้เนทเน่ามากมาย เป็นอะไรที่น่าเบื่อมาก เพราะมันทำให้โหลดอะไรต่อมิอะไรมาดูไม่ได้ เซงเฟ้ยย
พูดถึงช่วงนี้ก็น่าเบื่อจริงๆ นอกจากเรียนแล้วก็ไม่มีไรทำเลย นั่งรองานสัปดาห์หนังสืออย่างเดียวเลย ช่วงนี้หนังก็ไม่น่าดู พอดีเข้าเว็บเรื่อยเปื่อยแล้วไปเจอการ์ตูนล้อ Death Note (อีกแล้ว) รู้สึกไอ้แก๊กล้อ Death Note นี่มันจะมีเยอะเหลือเกิน ก็เอามาให้อ่านเล่นๆ ถ้าเคยเห็นแล้วก็ไม่เป็นไร

http://img359.imageshack.us/my.php?image=01du8.jpg
http://img394.imageshack.us/my.php?image=deathnotefakexy3.jpg
http://img361.imageshack.us/my.php?image=jdnaarx2.jpg

เนื่องจากบางภาพมันลงในบลอกแล้วมันจะเล็กไป เลยขอผ่านไปอัพแบบนี้แทน ขออภัยในความไม่สะดวก

Ps.เห็นวศิณบอกว่าไทยจะมีหิมะตก ยังไงก็ซื้อเสื้อกันหนาว รักษาสุขภาพด้วยล่ะ

cap|sule Cafe'

2008-03-10T20:18:00.006+07:00

เมื่อวันอาทิตย์ที่ 9 ที่ผ่านมา(วันเดียวกับที่กลับมาจากนครพนมน่ะแหละ) เวลาประมาณ 10.00 ก็ออกจากหอออกไปทานอาหาร แล้วก็โทรไปนัดเพื่อนว่าเจอกันที่ Victory Monument เพื่อนมันไปมาวันที่ 8 แล้วมันบอกว่านั่ง 522 ไป แต่พอถึงเวลามันไม่มี 522 มันไม่อยากรอเลยไป 29 ไปลงที่ ม.เกษตร ไอ้เราก็ไม่เคยไปอ่ะเนอะ นั่งไปหวังพึ่งเพื่อนว่าพอถึงมันก็เรียกเรา แต่เราก็เริ่มเอะใจตอนมันเริ่มเงียบๆ พอซักพักเป๋ารถเมลล์บอกว่าถึง ม.เกษตร แล้ว

..........

รู้สึกเงียบแปลกๆ เลยหันไปมองเพื่อนด้านหลัง เอ่อ...หลับ พอไปดูเพื่อนด้านหน้า เอ่อ...หลับ เสียงในใจมันกู่ร้องว่า"เพื่อน...กูรักมึงว่ะ" !!!!! รีบปลุกอย่างแรง ไม่งั้นไม่ทันแหงมๆ เอ้อ..คนขับแกเบรคแรงมาก เพื่อนเค้าอยู่ระยะ1/5ทางด้านหลังของความยาวรถเมลล์ ปรื้ดดดดดดดดดด!!!! มันไถลไป 4/5 ของความยาวรถเมลล์ แล้วเราก็เดินลงอย่างรวดเร็ว พอลงปั๊บ ก็งงปุ๊บ

ที่นี่ที่ไหน...ว่ะ ??!!

ม.เกษตรมัน....อยู่ส่วนไหนของสายตาว่ะเนี่ย มีแต่ซากปรักหักพัง นี่ข้าข้ามมิติมาแล้วรึสหายข้า
พอมองไปซักพักเพื่อนก็จำได้ จำได้ว่าไอ้รั้วแบบนี้แหละรั้ว ม.เกษตร เอ่อ...แล้วมันม.เกษตรมันเล็กๆที่ไหนครับ จากการฝ่าฟันทั้งหมด 3 ด่าน เราก็ถึงร้าน capsule cafe ดังหวังไว้ โดย

ด่านที่ 1 แผนผังสุดบวม
มันเป็นแผนผังที่ดีจริงๆ ดีจนไม่รู้ว่าจะเดินไปทางไหน เรายืนตรงไหนของมันยังไม่รู้เลย(หนักใจ) เราก็เริ่มจับจุดทีละน้อย ทีละน้อย จนได้ว่าเดินไปกันก่อนล่ะกันเพื่อน เอาไว้ว่ากันอีกที ...

ด่านที่ 2 การเดินทางและทางออกที่โหดร้าย
เราก็เริ่มเดิน เดินและเดิน เอ่อ...เดินไปถึงไหน เดินไปคุยไปหิวไปพลางๆ เดินไปซักพักก็เจอตึกที่เป็นเป้าหมาย แต่มันก็...แค่นั้นแหละ มันไม่ได้ติดกับทางออกแต่อย่างใด จะบอกว่ามันร้อนมากๆ มีต้นไม้เยอะ แต่ใบไม่เยอะอย่างที่หวัง ดูท่าใบไม้ที่พื้นจะเยอะกว่าราวๆ 4 เท่า (ได้ว่า f(x)=4x เมื่อ x คือใบไม้บนต้น, f(x) คือใบไม้บนพื้น 555) เดินไปเรื่อยๆตามความรู้สึก เราก็เจอทางออก วี๊ดวิ้ว~ ดีใจสุด สุด เลย ...ซะเมื่อไหร่ ประมาณว่าถนนที่เจอมันเป็นถนนไรไม่รู้ไม่ได้เป็นงามวงศ์วาน แล้วก็ไม่มีวี่แววของผู้คนเลยซักนิดเดียว...

ด่านที่ 3 งามวงศ์วาน capsule cafe และมิตรภาพ
การเดินทางช่างบั่นทอนกำลังเสียจริง เมื่อเห็นยานพาหนะต่างๆผ่านไปก็อดน้อยใจมิได้ว่าทำไมพวกเราต้องมาเดินกันเช่นนี้ด้วย ก็เดินไปเจอยาม ถามยามว่าคุณครูจะโกดมั้ยคร้าบ ... เอาเป็นว่ายามบอกว่าเดินไปอีกหน่อยก็ถึงถนนงามวงศ์วาน แล้วก็เจอจริงๆ เดินไปซักพักก็เริ่มเห็นว่า สิ่งที่หวังไว้เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ถ้ามาคนเดียวอาจจะกลับไปแล้วก็ได้มั้ง เพราะมีเพื่อนอยู่ ...เพราะเพื่อน(อีกแล้ว)ล่ะมั้งที่บางทีก็ทำอะไรขึ้นมาได้ (... ไปไกล) แล้วก็ขึ้นไปบนร้าน ก็ไม่ใหญ่มากนะ เพิ่งเปิดด้วยเหมือนอะไรๆก็ยังไม่พร้อม แต่ก็พักเหนื่อยแล้วเดินดู ชม ซื้อ จนประมาณ15.00 ก็กลับ

ที่ร้านมีเต้น แบบว่าตามการ์ตูนอ่ะนะ ก็ดีอ่ะ สำหรับเค้าแล้วก็เป็นอะไรที่บันเทิงใจดี เพลงนี้ชื่อว่า Hare Hare Yukai
(รอซักพัก เนื่องจากเนทมันไม่อำนวย อัพม่ายด้าย TT)

ครับ เอาเป็นว่าพบกันใหม่คราวหน้า เร็วๆนี้แหละมั้งนะ ฮ่าๆ

บ๊ายย บี~

บรึ้น...บรื้นนน.....บรื้นนนน~

2008-03-09T07:11:00.011+07:00

สรุปเลยนะช่วงนี้เดินทางไปๆมาๆหลายรอบมากเมื่อ2อาทิตย์ที่แล้วก็เพิ่งจะกลับจัน เมื่อ 3 วันที่แล้วก็กลับไปอีกและ แต่ครั้งนี้กลับไปได้วันเดียวเอง แล้วต้องเดินทางไปนครพนม ไปประชุมอะไรเล็กๆน้อยๆ ตอนไปก็จากจัน-นครพนมราวๆ 6-8 ชม.ไปกับทางสโมสรอ่ะนะ พอไปถึงก็พาเที่ยวก่อน ไปประเทศใกล้ๆนะแหละ ฮ่าๆ มีรูปมาให้ดูนิดหน่อย เนื่องจากเวลาไม่ค่อยจะมี

เนื่องจากชอบท้องฟ้า(ชอบของสูง) เลยถ่ายออกมาเป็นแบบนี้

อ่าพอราวๆ 12.30 ก็กลับมาไทย นี่ยังอยู่มุกดาหารอยู่เลย กลับมาหาอะไรกิน พอรู้ว่าเค้าต้องเข้าประชุมตอน 13.00 ก็เลยรีบไปกันต่อ(แหม่ เรานี่สำคัญจริงๆ) พอไปถึงก็ประมาณ 15.00 พอดี(แหม่ เรานี่...เป็นคนยังไงกันนะ) พวกเพื่อนๆทั้งหลายนั่งฟังกันมา 2 ชม. แล้วเราก็เพิ่งจะเข้าห้องประชุม ก็ได้ฟังไป 15 นาทีเท่านั้น แล้วก็ขึ้นห้องพักไป โรงแรมที่พักมันติดกับประเทศเพื่อนบ้าน(อีกแล้ว) เรามีรูปมาให้ดูกัน (ภาพนี้ถ่ายจากห้องพักที่โรงแรม)

พอเย็นๆก็ลงไปประชุมต่อ เรื่องที่ประชุมก็ไม่ได้เกี่ยวกับเราเล๊ย แต่ก็พอเข้าใจว่าให้ฟังไปทำไมอ่ะนะ วันนี้แทบไม่ได้คุยกับเพื่อนเลย พึ่งจะมาอ่ะนะ เลยยังตื่นๆอยู่ พอ 21.30 ก็ไปนอน นอนไปราวๆ ตี 3(มั้งนะ) ฝันว่านอนๆอยู่ขยับตัวไม่ได้ พูดก็ไม่มีเสียง โดนผีอำป้ะว่ะ ฝันแบบเค้าเครียดมาก ฝันแบบนี้ไป 2 ครั้งอ่ะคืนนั้น ตื่นมาราวๆ ตี 4 เอ้อ...แค่ฝันไป ทำใจซักพักแล้วก็นอนต่อไป

ตอนเช้าของวันที่ 8 ก็ออกไปรับลมข้างนอก ลมแรงดีจริงๆ ทำธุระไรเสร็จแล้วก็ไปประชุมต่อ เอาเป็นว่านั่งคุย+หลับ+กินขนมจน 17.00 ล่ะกัน พอ 17.00 ก็ออกไปทานข้าวที่ขนส่ง แล้วก็รถทัวร์เดินทางตอน 17.30 (พอดีต้องกลับก่อน กลับมาอัพบลอก) ที่จริงเค้ากลับกันวันที่ 9(วันนี้นั่นเอง) กลับมาถึงที่กทม. ตอน 4.30 เหอะๆ ไป 6 ชม. กลับ 11 ชม. เหมือนกลับจันครั้งที่แล้ว กลับกับเพื่อน 2 ชม.กว่า กลับรถทัวร์ 4 ชม. ( ได้ว่า f(x) = 2x , x คือเวลาของการเดินทางกับคนรู้จัก , f(x) การเดินทางของรถทัวร์ นั่นเอง *มันเป็นค่าประมาณ)

จากนั้นก็ไปคิวรถ กลับโดย 529 มาถึงหอตอน 5.30 ประมาณว่าทางเดินเข้าหอนี่เปลี่ยวม๊ากค่าาาาา พอถึงห้องก็เคาะประตูเรียกพี่ พี่ตะโกนออกมาว่า"นั่นใครอ่ะ" แล้วก็ตอบๆไป พอเข้าไปพี่พาเพื่อนมานอนด้วย(อีกแล้ว) เหอๆ บอกว่ากั๊บไปนอนเสื่อเอานะ ไม่แล้วล่ะ นอนมา 8 ชม.บนรถไปเรียบร้อยแล้ว เลยเปิดคอมมานั่งอัพบลอกเป็นอันเสร็จสมบูรณ์

Ps. วันนี้จะไปร้าน Capsule Cafe' เพิ่งมีงานเปิดร้านเมื่อวาน หึหึ เกี่ยวกับการ์ตูนอีกอ่ะแหละ เดี๋ยวจะมาอัพให้ดูล่ะกัน ตื่นเต้นๆ

DeathNote*

2008-03-05T09:28:00.000+07:00

รู้จักกันทั่วหน้าใช่ป้ะล่า ? ส่วนใหญ่คงจากภาพยนตร์แหละใช่ม๊า ? แต่เอ...อ่านฉบับการ์ตูนกันบ้างอ๊ะเป่า ? (ใครอ่านแล้วก็ดีใจด้วย) ทั้งหมดก็ 12 เล่มจบ ฮ่าๆ แต่ไม่ได้มาพูดถึงเรื่องนี้ ก็คือ รู้กันอยู่แล้วว่า DeathNote มีกฎอยู่ (เช่นว่าใครถูกเขียนชื่อลงจะต้องตาย )แต่..ใน 12 เล่มฉบับการ์ตูน มีกฎอยู่ทุกเล่ม และท้ายบททุกตอน(มั้ง ไอ้เราก็อ่านไม่จบ) มันเยอะพอสมควร เลยอยากเอามาให้อ่านๆกันดูอ่ะ ฮ่าๆ เอ้อ...ในตอนหลังๆจะมีการปลอมกฎขึ้นมาเอง เพื่ออะไรนั้นก็ไม่รู้ เพราะอ่านไม่ถึงแต่ก็ได้ยินมาบ้างเท่านั้นเอง เริ่มจาก

ข้อที่ 1
- คนที่ถูกเขียนชื่อลงในบันทึกนี้ต้องตาย
- ถ้าจำหน้าของคนที่เขียนชื่อไม่ได้ จะไม่มีผลใดๆ จึงไม่มีผลต่อคนที่ชื่อ และนามสกุลเดียวกัน
- หากเขียนสาเหตุการตายไว้หลังชื่อภายใน 40 วินาที ตามเวลาโลกมนุษย์ก็จะเป็นไปตามนั้น
- ถ้าไม่เขียนสาเหตุการตาย ก็จะกลาย เป็นการตายเพราะหัวใจวายทั้งหมด
- ถ้าเขียนสาเหตุการตาย จะมีเวลาให้อีก 6 นาที 40 วินาที เพื่อให้ลงรายละเอียดสภาพการตาย

ข้อที่ 2
- ทันทีที่สัมผัสกับโลกมนุษย์ บันทึกก็จะกลายเป็นวัตถุของโลกมนุษย์
- ผู้ครอบครองบันทึกเล่มนี้ จะสามารถมองเห็นและได้ยินเสียงของยมทูตผู้เป็นเจ้าของเดธโน้ต
- ผู้ใช้บันทึกเล่มนี้จะไม่ได้ทั้งสวรรค์และ นรก

ข้อที่ 3
- ถ้าเขียนสาเหตการตายคือหัวใจวาย แล้ว เขียนเวลาที่ตายภายใน 40 วินาทีหลังจากนั้น แม้หัวใจวายตายก็จะบังคับเวลาตายได้ โดยเวลาที่ตายนั้น สามารถกำหนดให้อยู่ภายใน 40 วินาทีหลังจากที่เขียนชื่อก็ได้
- แม้ไม่ใช่ผู้ครอบครองเดธโน้ต แต่ถ้าแตะต้องมันก็จะสามารถมองเห็นและได้ยินเสียงของยมทูตผู้ เคยเป้นเจ้าของเดธโน้ตด้วยเช่นกัน

ข้อที่ 4
- ผู้ครอบ ครองเดธโน้ต จะถูกยมทูตผู้เคยเป็นเจ้าของเดธโน้ตติดตามไปจนกว่าจะตาย
- โดยปกติ ยมทูตจะมาปรากฏกายให้ผู้ใช้เดธโน้ตเห็นภายใน 39 วัน
- ยมทูต ผู้เคยเป็นเจ้าของเดธโน้ตไม่มีสิทธิ์ช่วยเหลือหรือขัดขวางความตายที่กำหนดไว้แล้วในบันทึกนี้
- ยมทูตไม่มีหน้าที่อธิบายวิธีใช้เดธโน้ตหรือกฎที่จะใช้ กับผู้ครอบ ครองเดธโน้ตนี้ใดๆทั้งสิ้น

ข้อที่ 5
- ยมทูตสามารถยืด อายุขัยให้ตัวเองได้โดยการเขียนชื่อมนุษย์ลงในเดธโน้ตแต่มนุษย์ทำเช่นนั้นไม่ได้
- มนุษย์สามารถใช้เดธโน้ตลดอายุขัยตัวเองได้
- มนุษย์ผู้ใดครอบครอง เดธโน้ต ถ้าใช้อายุขัยที่เหลือของตนเองครึ่งหนึ่งเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนจะได้รับเนตรยมทูต ซึ่งทำให้สามารถล่วงรู้ชื่อและอายุขัยของมนุษย์คนใดๆก็ได้เพียงแค่มองใบหน้า
- แม้จะใช้มีดแทงหรือยิงปืนเจาะกระโหลกศีรษะ ก็ไม่สามารถฆ่ายมทูตได้ แต่มีวิธีที่ยมทูตตน นึงฆ่ายมทูตที่ไม่รู้จักได้

ข้อที่ 6
- สภาพการตายที่ เขียนลงในเดธโน้ตจะต้องเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ทางกายภาพกับมนุษย์ผู้นั้น หรือเป็นสิ่งที่เกิดกับมนุษย์ผู้นั้นแล้วไม่ผิดแปลกอะไร
- ขอบเขตของรายละเอียดสภาพ การตายที่สามารถเป็นไปได้นั้น ยมทูตเองก็ไม่รู้ ต้องตรวจสอบแล้วพิสูจน์เอาเอง

ข้อที่ 7
- เดธโน้ตที่ถูกฉีกออกมา จะทั้งหน้าหรือแค่ชิ้นส่วนเล็กๆ ก็มีคุณสมบัติใช้ได้เช่นกัน
- หากดูแล้วเป็นตัวหนังสือแล้ว ล่ะก็ จะใช้อะไรเขียนลงในเดธโน้ตโดยตรงก็ได้ จะเป็นเครื่องสำอางค์หรือเลือดก็ไม่มีปัญหา
- เกี่ยวกับเดธโน้ต ยังมีอีกมากมายหลายสิ่งที่แม้แต่ยมทูตผู้เคยเป็น เจ้าของเดธโน้ตเองก็ไม่ทราบ

ข้อที่ 8
- แม้จะเขียน สาเหตุและสภาพการตายไว้ก่อน แล้วค่อยเขียนชื่อลงไปข้างหน้าทีหลัง ก็ยังมีผลไปตามนั้น แต่มีเวลา19 วันตามปฏิทินโลกมนุษย์ เพื่อที่จะเขียนชื่อลงไป
- แม้จะ ไม่ได้เป็นผู้ครอบครองเดธโน้ตโดยตรง แต่หากสามารถจำชื่อหรือใบหน้าของคนผู้นั้นแล้วเขียนลงไปในเดธโน้ต ผลที่ออกมาจะเหมือนกับผู้ครอบครองเด ธโน้ตเป็นคนเขียน

ข้อที่ 9
- เดธโน้ตจะไม่มีผลกับผู้มีอายุต่ำกว่า 780 วันหลังเกิด
- เดธโน้ตจะใช้ไม่ได้ผลหากชื่อของเหยื่อสะกดผิด 4 ครั้ง

ข้อที่ 10
- "ฆ่าตัวตาย" เป็นสาเห ตการตายได้ โดยปกติแล้วมนุษย์ทุกคนมีโอกาสที่จะฆ่าตัวตายได้ ไม่ถือว่าเป็น "สิ่งที่ไม่คาดคิดหรือไม่น่าเชื่อ"
- ไม่ว่าสาเหตการตายจะเป็นการฆ่า ตัวตายหรืออุบัติเหตุ ก็ไม่สามารถทำให้คนอื่นที่ไม่ได้ถูกเขียนชื่อในเดธโน้ตติดร่างแหตายตามไปด้วย หากจะทำให้คนอื่นติดร่างแหไปด้วย คนที่ถูกเขียนชื่อจะหัวใจวายแทน ภายใต้สภาพการณ์ที่ไม่ทำให้บุคคลที่ 3 ตาย

ข้อที่ 11
- หลังจากบันทึกชื่อ เวลาตาย สภาพการตายลงในเดธโน้ตแล้ว สามารถเปลี่ยนเวลาตายและสภาพการ ตายกี่ครั้งก็ได้ ภายในเวลา 6 นาที 40 วินาที ทว่าแน่นอนแม้จะมีเวลาให้ 6 นาที 40 วินาที การเปลี่ยนแปลง จะมีผลก็ต่อเมื่อก่อนผู้เคราะห์ร้ายจะตายเท่านั้น
- ในกรณีที่ต้องการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาที่เขียนลงในเดธโน้ตภายในเวลา 6 นาที 40 วินาที ก่อนอื่นต้องขีดฆ่าตัว อักษรในส่วนที่ต้องการจะแก้ไขด้วยเส้นตรงสองเส้น
- เวลาและสภาพการตายสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างที่เขียนไว้ข้างต้น แต่การตายของมนุษย์ที่ถูกเขียนชื่อ ลงไป ไม่สามารถลบได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีอะไรก็ตาม

ข้อที่ 12
- ในกรณีที่ทำเดธโน้ตหายหรือถูกขโมยไป หากนำกลับคืนมาไม่ได้ภายในเวลา 490 วัน ก็จะสูญเสียสิทธิความเป็นเจ้าของไป
- ผู้ที่แลกเปลี่ยนดวงตากับยมทูต หากสูญเสียสิทธิในความเป็นเจ้าของเดธโน้ตไปพลังของดวงตายมทูตจะสูญหายไปพร้อมกับความทรงจำเกี่ยวกับเดธโน้ต ทว่าอายุขัยที่สูญเสียไปครึ่งหนึ่งก็จะไม่กลับมาเป็นเช่นเดิม

ข้อที่ 13
- คุณสามารถให้คนอื่นยืมเดธโน้ตไปได้ โดยสิทธิในความเป็นเจ้าของยังคงอยู่ คนที่ยืมไปจะให้คนอื่นยืมต่อก็ได้
- ยมทูตจะไม่ติดตามผู้ที่ยืมเดธโน้ตไป ยมทูตจะติดตามเฉพาะแต่ผู้ที่ถือสิทธิเป็นเจ้าของเท่านั้น นอกจากนี้ ผู้ที่ยืมไปจะไม่สามารถแลกเปลี่ยนดวงตากับยมทูต ได้

ข้อที่ 14
- ในกรณีที่ผู้เป็นเจ้าของเดธโน้ตเสียชีวิต ในขณะที่เดธโน้ตถูกยืมไป สิทธิในความเป็นเจ้าของจะถูกโอนไปยังผู้ที่ครอบครองมันอยู่ในเวลานั้น
- ในกรณีที่เดธโน้ตถูกขโมย และผู้ขโมยลงมือสังหารผู้ครอบ ครองเดธโน้ต สิทธิในความเป็นเจ้าของจะถูกโอนมายังผู้ขโมยโดยอัตโนมัติ

ข้อที่ 15
- หาเขียนชื่อเดียวกันบนเดธโน้ตตั้งแต่สองเล่มขึ้นไป เดธโน้ตเล่มที่เขียนแรกสุดจะส่งผลก่อนเสมอ โดยไม่เกี่ยวกับเวลา ตายที่ระบุไว้
- หากเขียนชื่อเดียวกันลงบนเดธโน้ตตั้งแต่สองเล่มขึ้นไป โดยเสร็จช้าไวแตกต่างกันภายใน 0.06 วินาที จะถือว่าสิ่งที่เขียนลงไปเป็นโมฆะ และผู้ที่ ถูกเขียนชื่อลงไปจะไม่ตาย

ข้อที่ 16
- ยมทูตจะต้องครอบครองเดธโน้ตอย่างน้อย 1 เล่ม ซึ่งโน้ตเล่มนั้นไม่สามารถมอบให้มนุษย์ได้ รวมทั้งไม่อนุญาตให้มนุษย์ เขียนลงไปด้วย
- ยมทูตสามารถแลกเปลี่ยนเดธโน้ตกับเพื่อนยมทูตหรือเดธโน้ตของยมทูตตนอื่นได้

ข้อที่ 17
- หากยมทูตโปรดปรานมนุษย์คนใดคนหนึ่งเป็นพิเศษและใช้เดธโน้ตฆ่ามนุษย์คนอื่นเพื่อยืดอายุขัย ให้มนุษย์ผู้นั้น ยมทูตตนนั้นจะต้องจบชีวิต
- แม้ยมทูตที่จบชีวิตจะดับสูญไป แต่เดธโน้ตจะยังคงอยู่ สิทธิผู้ครอบครองเดธโน้ตจะตกไปอยู่กับยมทูตผู้แตะเดธโน้ต เป้นคนถัดไป แต่เป็นที่รู้กันว่าเดธโน้ตจะถูกส่งกลับคืนไปยังท่านยมราช

ข้อที่ 18
- แม้ในหมู่มนุษย์ผู้ครอบครองเดธโน้ตในโลกมนุษย์ด้วยกันเอง ตราบใด ที่ไม่ได้แตะเดธโน้ตของแต่ละฝ่าย ก็ไม่สามารถเห็นหรือได้ยินเสียงยมทูตที่สิงอีกฝ่ายอยู่ได้
- มนุษย์ผู้มีเนตรยมทูตจะสามารถมองเห็นชื่อและอายุขัยของมนุษย์ที่ เห็นหน้าได้แต่ด้วยการมีเดธโน้ต ทำให้มนุษย์คนนั้นเปลี่ยนจากผู้ที่ถูกดึงเอาชีวิตไป กลายเป้นผู้เด็ดชีวิต จาก ความคิดที่ว่ามองเห็นเพียงอายุขัยของมนุษย์ที่ต้องฆ่าก็พอแล้ว จึงไม่สามารถเห็นอายุขัยของมนุษย์คนอื่นที่มีเดธโน้ต รวมทั้งของตนเองได้
- ยมทูตไม่สามารถ บอกมนุษย์ถึงชื่อและอายุขัยที่มองเห็นจากเนตรยมทูตได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างความวุ่นวายขึ้นในโลกมนุษย์

ข้อที่ 19
- เดธโน้ตที่ใช้อยู่บนโลกมนุษย์นั้น มาจากเจตจำนงค์ของยมทูตที่มีชีวิตอยู่ว่าจะนำเดธโน้ตมาให้ มนุษย์บนโลกใช้
- นอกจากนี้ แม้จะเป็นไปได้ยากที่ยมทูตที่เข้าสิงสู่มนุษย์อยู่จะตาย แต่แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ไม่สงผลกระทบใดๆ กับอิทธิฤทธิ์ของเดธโน้ตที่ยมทูต ตนนั้นนำมายังโลก

ข้อที่ 20
- ในการใช้เนตรยมทูตดู ชื่อและอายุขัยของมนุษย์ จำเป็นจะต้องเห็นใบหน้าซีกขวาซ้ายมากกว่าครึ่งหนึ่งของมนุษย์ผู้นั้น ในกรณีมองจากบนลงล่าง จะต้องเห็นตั้งแต่จากหัวถึงจมูก ถ้ามองจากตาลงมาจะไม่สามารถรู้ชื่อและอายุขัยได้ นอกจากนี้ แม้ส่วนหนึ่งของใบหน้า เช่น ตา จมูก หรือปากถูกปิด ไว้ แต่หากสามารถมองเห็นโครงใบหน้าได้ทั้งหมด ก็จะรู้ชื่อและอายุขัยได้ การจะรู้ว่ากี่เปอร์เซนต์ของใบหน้า ถูกซ่อนไว้แล้วจะมองไม่เห็นชื่อและอายุขัยนั้นจะต้องทำการค้นหาเอาเองต่อไป
- ถ้าเงื่อนไขดังกล่าวครบถ้วน จะสามารถเห็นชื่อและอายุขัยจากภาพถ่ายหรือภาพ จากกล้องวีดีโอได้ ไม่ว่าจะเก่าแค่ไหน แต่บางทีก็อาจมองไม่เห็น ขึ้นอยู่กับขนาดและความคมชัดของภาพดัง กล่าวด้วย แต่หากเป้นภาพวาดเหมือน ไม่ว่าจะวาดเหมือนขนาดไหนก็ไม่สามารถมองเห็นหน้าและอายุขัยได้

ข้อที่ 21
- เมื่อว่าเมื่อก่อนจะมีสายตาเช่นไร มนุษย์ที่มีเนตรยมทูตก็จะมีระดับสายตาเกิน 3.6 ทันที

ข้อที่ 22
- มนุษย์ผู้เสียสิทธิ์การครอบครองเด ธโน้ตจะสูญเสียความทรงจำที่เคยใช้เดธโน้ตไปจนหมดสิ้น แต่ไม่ได้หมายความว่าจะลืมความทรงจำทั้งหมดตั้งแต่ได้รับจนถึงสูญเสียเดธโน้ตไป หากแต่จะหลงลืมไปเพียงความทรงจำของตนที่เกี่ยวพันกับเดธโน้ตเท่านั้น

ข้อที่ 23
- หากมนุษย์ที่ครอบครองเดธโน้ตมากกว่าสองเล่ม สูญเสียสิทธิ์ในการครอบครองเดธโน้ตเล่มหนึ่งไป เขาจะมองไม่เห็นและไม่ได้ยินเสียงของยมทูตที่สิงอยู่กับเดธโน้ตเล่มนั้นและยมทูตเองก็จะแยกตัวออกไปด้วย ทว่าตราบใดที่เขายังถือสิทธิ์ครอบครองเดธโน้ตซักเล่มหนึ่งไว้ ความทรงจำทั้งหมดที่เกี่ยวกับเดธโน้ตจะไม่หายไป

ข้อที่ 24
- ยมทูตอยู่ในโลกมนุษย์ไม่ได้หากไม่มีเหตุผลเฉพาะ เงื่อนไขที่จะทำให้อยู่ในโลกมนุษย์ได้ คือ
1. มอบเดธโน้ตของตัวเองให้มนุษย์ครอบครอง
2. การเฟ้นหามนุษย์ที่จะครอบครองเดธโน้ตได้ จะต้องทำในโลกยมทูต แต่ก็สามารถเลือกหาในโลก มนุษย์ได้เช่นกัน หากใช้เวลาภายใน 82 ชม.
3. ในกรณีที่ติดตามดูมนุษย์คนหนึ่งอย่างใกล้ชิดโดยมีจุดประสงค์จะฆ่า หากติดตามมนุษย์คนนั้นก็สามารถอยู่ในโลก มนุษย์ได้ภายใน 82 ชม.

ข้อที่ 25
- ในกรณีที่ยมทูต มอบเดธโน้ตให้กับมนุษย์โดยตรง จะมอบให้กับเด็กที่อายุไม่ถึง 6 ปี ตามเวลาในโลกมนุษย์ไม่ได้
- แม้มอบให้เด็กอาบุต่ำกว่า 6 ปีไม่ได้ แต่เดธโน้ตที่ตกลงบนโลก และกลายเป็นของโลกมนุษย์ไปแล้ว มนุษย์ผู้เก็บได้ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ก็นำไปใช้ได้ผลเช่นเดียวกัน

ข้อที่ 26
- ในกรณีที่ระบุลงไปแค่ว่า "เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ" แต่ไม่ได้ระบุสาเหตการตายหลัง จากที่เขียนเสร็จ 6 นาที 40 วินาที เหยื่อจะประสบอุบัติเหตุและเสียชีวิตภายในระยะเวลาอันสั้นสุด
- ในกรณีตายด้วยอุบัติเหตุ หากชื่อของผู้ประสงค์จะให้ตายถูกเขียนลงในเดธโน้ตเพียงชื่อเดียว แต่กลับส่งผลกระทบต่อโลกมนุษย์ ทำให้มีคนต้องเสียชีวิตเพิ่มขึ้น ภายหลังเหตุการณ์นั้นผู้ตายจะเปลี่ยนมาเสียชีวิตจากหัวใจวาย

ข้อที่ 27
- หากระบุให้ตายด้วยโรคภัยไข้เจ็บในเดธโน้ต ในกรณีที่กำหนดโรคและเวลาเสียชีวิต หาก กำหนดเวลาไว้ไม่เพียงพอที่โรคจะกำเริบจนรุนแรงถึงตาย เหยื่อจะตายจากหัวใจวายหลังจากถูกเขียนชื่อลงใน เดธโน้ตแล้ว 6 นาที 40 วินาที
- ในกรณีที่เขียนว่าตายด้วยโรคภัยไข้เจ็บ หากระบุเพียงเวลาตายโดยไม่กำหนดโรคเหยื่อจะล้มป่วยจนถึงแก่ความตายในเวลาที่ กำหนดด้วยโรคที่เหมาะสม ทว่า เวลาเสียชีวิตที่เดธโน้ตสามารถบังคับได้ มีกำหนดอยู่ที่ภายในเวลา 23 วัน ตามเวลาโลกมนุษย์

ข้อที่ 28
- ในกรณีที่ระบุให้ตาย ด้วยโรคภัยไข้เจ็บ โดยระบุแต่ชื่อโรคแต่ไม่ได้กำหนดระยะเวลา หากใช้เวลาเกินกว่า 24 วันกว่ามนุษย์ผู้นั้นจะตายด้วยโรคนั้น กฎควบคุมเวลาตาย 23 วันจะไม่ส่งผล และมนุษย์ผู้นั้นจะตายด้วยโรคนั้นๆด้วยระยะเวลาที่เหมาะสม
- แม้ในกรณีข้างต้น การจะเขียนแก้ สาเหตุและสภาพการตายก็สามารถทำได้ภายในระยะเวลา 6 นาที 40 วินาที แต่เวลาตายนั้นไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ไม่ว่าจะตายเร็วขนาดไหน

ข้อที่ 29
- ไม่ สามารถฆ่ามนุษย์ที่มีอายุตั้งแต่ 124 ปี ขึ้นไปตามเวลาในโลกมนุษย์ด้วยเดธโน้ต
- ไม่สามารถฆ่ามนุษย์ที่มีอายุขัยเหลือน้อยกว่า 12 นาที ตามเวลาในโลกมนุษย์ได้ ด้วยเดธโน้ต

ข้อที่ 30
- เมื่อตกลงแลกดวงตายมทูตแล้ว อายุขัยของมนุษย์ที่มองเห็นจากดวงตานั้น จะเป็นอายุขัยที่แท้จริงของมนุษย์(อายุขัยแต่แรกเริ่มไม่เกี่ยวกับผลจากเดธโน้ต)
- ชื่อของมนุษย์ที่เห็นด้วยดวงตา ยมทูตจะเป็น "ชื่อที่จำเป็นสำหรับการฆ่ามนุษย์ผู้นั้น" แม้จะไม่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน แต่ก็จะสามารถเห้นชื่อที่จำเป็นต้องใช้ในการสังหารได้

ข้อที่ 31
- ไม่ว่าจะเขียนชื่อลงไปมากเท่าไหร่ หน้ากระดาษในเดธโน้ตก็ไม่มีวันหมด

ข้อที่ 32
- ในกรณีที่ครอบครองเดธโน้ตตั้งแต่ 2 เล่มขึ้นไป หากนึกหน้าของเยื่อคนเดียวกันแล้วเขียนชื่อลงใน เดธโน้ตเล่มหนึ่ง แต่เขียนสาเหตุการตายในเดธโน้ตอีกเล่มหนึ่งก็จะยังมีผลอยู่ดี ในทางกลับกันหากเขียน สาเหตุการตายในเดธโน้ตเล่นหนึ่ง จากนั้นจึงเขียนชื่อเหยื่อในเดธโน้ตอีกเล่ม ก็จะให้ผลเช่นเดียวกัน
- วิธีนี้ยังสามารถใช้ได้โดยผู้ครอบครองเดธโน้ตสองคนร่วม มือกัน ซึ่งในกรณีนี้ผู้ครอบครองเดธโน้ตต้องเคยแตะเดธโน้ตของอีกฝ่ายหนึ่งเสียก่อน

ข้อที่ 33
- หากสูญเสียสิทธิ์ในการครอบครองเดธโน้ต จะไม่สามารถมองเห็นหรือได้ยินเสียงยมทูตที่สิงสู่อยู่ในเดธโน้ตได้อีกต่อไป อย่างไรก็ตามหากมีมนุษย์คนอื่นที่ไม่ใช่ผู้ครอบครองแตะเดธโน้ต คนผู้นั้นจะมองเห็นและได้ยินเสียงยมทูต เจ้าของเดธโน้ต
- ด้วยเหตุนี้ ผู้ที่ไม่ใช่ผู้ครอบครองเดธโน้ตที่มองเห็นและได้ยินเสียงยมทูตจากการแตะเดธโน้ตจะมองเห็นยมทูตไปตลอด จนกว่าจะได้เป็นเจ้า ของเดธโน้ตจริงๆและสูญเสียสิทธิ์ครอบครองเดธโน้ตไป

ข้อที่ 34
- ยมทูตที่อยู่ในยมโลกไม่สามารถฆ่ามนุษย์ที่ครอบครองเดธโน้ตได้
- ยมทูตที่ขึ้นมา บนโลกมนุษย์โดยมีจุดประสงค์จะฆ่าผู้ครอบครองเดธโน้ตก็ไม่สามารถฆ่าผู้ครอบครองเดธโน้ตได้เช่นกัน
- มีเพียงยมทูตที่เคยมอบเดธโน้ตให้มนุษย์เท่านั้นจึงจะ สามารถฆ่ามนุษย์ผู้ครอบครองเดธโน้ตได้

ข้อที่ 35
- หากจงใจเขียนชื่อลงในเดธโน้ตผิด 4 ครั้งเพื่อไม่ให้ผู้ถูกเขียนชื่อตาย เจ้าของเดธโน้ตผู้ที่เป้นคนเขียนชื่อจะต้องตายเอง
- มนุษย์ที่ถูกเขียนชื่อผิดแบบจงใจจะยัง คงตายอยู่ดี แม้จะเขียนชื่อผิดถึง 4 ครั้งแล้วก็ตาม

ข้อที่ 36
- ยมทูตมีทั้งยมทูตชายและยมทูตหญิง แต่ไม่สามารถและไม่อนุญาตให้มีเพศสัมพันธ์กับมนุษย์หรือแม้แต่ยมทูตด้วยกัน

ข้อที่ 37
- เมื่อได้สิทธิ์ครอบครองเดธโน้ตกลับคืนมาอีกครั้ง ความทรงจำที่เกี่ยว กับเดธโน้ตเล่มนั้นจะกลับคืนมา และหากมีเดธโน้ตเล่มอื่นที่เคยเกี่ยวข้องด้วยแม้จะบังเอิญ ความทรงจำที่เกี่ยว กับเดธโน้ตเหล่านั้นทั้งหมดก็จะกลับมาเช่นกัน
- แม้จะได้สิทธิ์ครอบครองเดธโน้ตกลับมาหากได้แตะเดธโน้ตนั้นความทรงจำทั้งหมดก็จะกลับมาอยู่ดีแต่แค่ช่วงที่ แตะเท่านั้น

ข้อที่ 38
- เมื่อสูญเสียสิทธิ์ครอบครองเด ธโน้ต ความทรงจำที่เกี่ยวกับเดธโน้ตเล่มนั้นจะหายไป แต่สามารถได้ความทรงจำกลับมาอีกครั้ง โดยการได้สิทธิ์ครอบครองเดธโน้ตกลับมาอีกครั้งหรือแตะเดธโน้ตอีกครั้ง แต่ว่าทำได้ 6 ครั้งเท่านั้นต่อเดธโน้ต 1 เล่ม
- ดังนั้น หากความทรงจำกลับมาจากการแตะหรือได้ สิทธิ์ครอบครองเดธโน้ตครบ 6 ครั้งและหากได้เดธโน้ตเล่มนั้นกลับมา ก็ต้องใช้เดธโน้ตเล่มนั้นโดยที่ไม่มีความทรงจำเหลืออยู่อีกเลย

ข้อที่ 39
- มนุษย์ ที่มีดวงตายมทูตไม่สามารถมองเห็นและอายุไขของคนที่ตายไปแล้วได้ แม้จะดูรูปถ่ายของผู้นั้นก็ตาม

ข้อที่ 40
- เดธโน้ตที่ตกอยู่ในโลกมนุษย์เนื่องจากยมทูตเจ้าของเดธโน้ตตายนั้น หากมนุษย์คนไหนเก็บไปได้ มนุษย์ผู้นั้นก็เป็นเจ้าของเดธโน้ตเล่มนั้นไป
- อย่างไรก็ตาม ในกรณีนี้หากไม่ใช่มนุษย์ที่มองเห็นและได้ยินเสียงยมทูต ก็ไม่สามารถมองเห็นหรือสัมผัสเดธโน้ต ได้
- กรณีนี้อาจมีโอกาสเกิดขึ้นน้อยมาก แต่หากยมทูตเก็บโน้ตที่ว่ามาข้างต้นได้ เดธโน้ตเล่มนั้นก็จะเป็นของยมทูตตนนั้นไป

ข้อที่ 41
- ถึงจะใช้ยางลบหรือน้ำยาลบคำผิดลบชื่อหรือตัวอักษรที่เขียนบนเด ธโน้ตไป ก็ไม่มีความหมาย

ข้อที่ 42
- มีบางกรณีที่ การมีอยู่ของเดธโน้ตบนโลกมนุษย์ส่งผลต่อชีวิตมนุษย์ ทำให้ตายก่อนสิ้นอายุขัยเดิมแม้จะไม่ได้เขียนชื่อลงบนเดธโน้ตก็ตาม ในกรณีไม่ว่าจะตายด้วยวิธีไหนอายุขัยที่มองเห็นด้วยดวงตายมทูตก็จะเป็นอายุขัยเดิม ไม่ใช่อายุขัยที่สั้นลง

ข้อที่ 43
- ในกรณีที่เคยใช้เดธโน้ตที่ยมทูตเป็นเจ้าของกลายเป็นสิ่งของบนโลกมนุษย์โดยขัดกับ ความตั้งใจของยมทูตตนนั้น ยมทูตตนนั้นก็จะได้รับอนุญาตให้อยู่ในโลกมนุษย์เพื่อเอาโน้ตคืน
- ใน กรณีนั้น หากมีโน้ตเล่มอื่นที่อยู่ในโลกมนุษย์ก็ไม่อนุญาตให้ยมทูตบอกที่อยู่ของผู้ครอบครองเดธโน้ตเล่มนั้นแก่มนุษย์อย่างเด็ดขาด

ข้อที่ 44
- ในกรณีที่เดธโน้ตที่ยมทูตตนหนึ่งเป็นเจ้าของถูกยมทูตอีกตนหนึ่ง หลอกเอาไป ก็ต้องให้ยมทูตที่เอาโน้ตไปคืนโน้ตมาให้เท่านั้น แต่ถ้าหากมนุษย์เป็นผู้ที่ครอบครองโน้ตใน สภาพที่ไม่มียมทูตสิงสู่ ยมทูตต้องให้มนุษย์ผู้นั้นแตะโน้ตนั้นอีกครั้งหนึ่งเพื่อกลายเป็นยมทูตตามสิงสู่มนุษย์ผู้นั้น จากนั้นรอวันตายของมนุษย์ผู้นั้นและแตะเดธโน้ต ให้ได้ก่อนที่มนุษย์คนอื่นจะมาแตะ หรือจนกว่ามนุษย์ผู้นั้นจะคืนเดธโน้ตมาให้เอง

ข้อที่ 45
- หากยมทูตได้เห็นหน้า รู้ชื่อและอายุขัยของมนุษย์ผู้หนึ่งแม้เพียงครั้ง เดียวก็สามารถรู้ที่อยู่ของมนุษย์ผู้นั้นได้จากหลุมในยมโลก

ข้อที่ 46
- ในยมโลกมีกฏข้อบังคับสำหรับยมทูตอยู่ ซึ่งหากฝ่าฝืนกฏก็จะถูกลงโทษตั้งแต่ระดับ 8 ถึงระดับ 1 และระดับพิเศษ ซึ่งบทลงโทษระดับ 3 ขึ้นไปนั้น หลังจากรับโทษแล้วยมทูตผู้นั้นก็จะตาย
- ตัวอย่างเช่น ฆ่ามนุษย์โดยไม่ใช้เดธโน้ตถือเป็นความผิดร้าย แรงระดับพิเศษ เป็นต้น

ข้อที่ 47
- การสูญเสียความ ทรงจำเกี่ยวกับเดธโน้ตโดยการมอบสิทธิ์ครอบครองเดธโน้ตให้มนุษย์คนอื่นหรือทิ้งโน้ตไปนั้น จะเกิดขึ้นในกรณีที่มีสิทธิ์ครอบครองแต่ไม่ได้เขียนชื่อลงไป ความทรงจำเกี่ยวกับโน้ตเล่มนั้นก็จะไม่หายไป อย่างไรก็ตาม ผู้ครอบครองโน้ตจะไม่สามารถมองเห็นหรือได้ยินเสียง ของยมทูตเจ้าของโน้ตอีกต่อไป และยังสูญเสียตายมทูตที่ได้รับมาอีกด้วย

ข้อที่ 48
- ยมทูตถึงไม่ได้นอนก็ไม่มีวันตาย ทั้งยังไม่จำเป็นต้องนอนอีกด้วย การ นอนหลับของยมทูตแตกต่างจากการนอนหลับของมนุษย์ เรียกกันง่ายๆว่า ความเกียจคร้านเสียมากกว่า
- โดยเฉพาะอย่างยิ่งยมทูตที่อยู่ในโลกมนุษย์ซึ่งมอบเดธโน้ตของตนให้มนุษย์ใช้ด้วยแล้ว จะต้องคอยเฝ้าดูวาระสุดท้ายของมนุษย์ผู้ถือโน้ตเล่มนั้น จึงขี้เกียจไม่ได้ แต่ก็ ไม่ได้มีข้อบังคับอะไร

ข้อที่ 49
- เดธโน้ตจะสามารถอยู่ในโลกมนุษย์ได้ในเวลาเดียวกันแค่ 6 เล่มเท่านั้น แน่นอนว่าไม่นับเดธโน้ตที่ยมทูตเป็นผู้ถืออยู่ ยมทูตที่มอบโน้ตของตนให้มนุษย์ใช้และสามารถอยู่ในโลกมนุษย์ได้จะมีแค่ 6 ตนเท่า นั้น

ข้อที่ 50
- ยมทูตตนหนึ่งสามารถมอบเดธโน้ตให้ มนุษย์ในเวลาเดียวกันได้แค่ 3 คนเท่านั้น
- หากมนุษย์ที่จะให้เดธโน้ตมีเกิน 3 คน ยมทูตหนึ่งตนสามารถมอบโน้ตสูงสุดไม่เกิน 6 เล่มให้มนุษย์ได้ โดยวิธีมอบให้ ทั้ง 3 คน คนละ 2 เล่ม เป็นต้น

ข้อที่ 51
- อย่างไรก็ ตาม หากในโลกมนุษย์มีเดธโน้ตเล่มที่ 7 อยู่ แม้มนุษย์จะใช้โน้ตเล่มนั้นก็จะไม่เกิดผลอะไร

ข้อที่ 52
- ในกรณีที่ในโลกมนุษย์มีเดธโน้ตตั้งแต่ 7 เล่มขึ้นไป โน้ตที่มีผลคือโน้ต 6 เล่มแรกที่ยมทูตมอบให้มนุษย์เท่านั้น
- โน้ตเล่มที่ 7 จะไม่มีผลใดๆตราบเท่าที่โน้ตเล่มใดเล่มหนึ่งใน 6 เล่มแรกไม่ถูกเผาทำลายหรือกลับคืนสู่ยมทูต และยมทูตนำกลับไปยังยมโลก

ข้อที่ 53 (ปลอม)
- ถ้าผู้ที่เคยใช้โน้ตไปแล้วนั้น ไม่เขียนชื่อผู้อื่นอีกภายใน 13 วัน ผู้ที่ใช้คนนั้นจะต้องตาย

ข้อที่ 54 (ปลอม)
- ถ้าหากโน้ตถูกเผาหรือทำลาย ผู้ที่เคยสัมผัสโน้ตทั้งหมดจะต้องตาย

Ps.คงต้อง"ว่าง"จริงๆถึงจะมานั่งอ่านให้หมดล่ะมั้ง ฮ่าๆ ก็ไม่มีไรจะอัพ หึหึ ถ้าไม่มีไรทำมานั่งอ่านเล่นๆก็ได้จ้า

Ps.2 อัพก่อนกลับจันเนี่ย ฮ่าๆ คงไม่ได้มาอัพอีกหลายวัน(มั้งนะ) เลยเปลี่ยนเฮดกับบีจีใหม่ซะเลย เป็นแนวฟ้าๆเขียวๆดูร่มรื่นดี ฮ่าๆ

Thanks หลายๆ

เหนื่อย~*

2008-03-04T14:41:00.002+07:00

เอาล่ะ วันนี้ไปดูเกรดมา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากหัวเราะให้ตะลึง -*- แมร่งน้อยค่ด โทรไปบอกพ่อนี่ พ่อบ่นอย่างแรง เผอิญว่าวันที่ 5 (พรุ่งนี้) ต้องกลับจันด้วย อวยพรให้เค้ากลับมารับน้องครบ 32 ล่ะกันทุกคน TT

พอเสร็จแล้วก็รับสมุดห้องไปขาย เดินไปกับพวกอาร์ท พี่ไบรท์ ป่าน ดาร์ท อาร์ม(ลิง) ปริ๊น ก็นะแรกๆไม่กล้าขายเล้ย -*- ซักพักก็ชิน รู้สึกรายแรกที่ไปคุย(ไปกับพี่ไบรท์)พอจะซื้อปั๊บ เออดีไม่มีเงินทอน ปรากฎพี่เค้าใจดี๊ ใจดีให้เล่มละ 30 เลย แง่มๆ เดินไปหลายที่ ซักพักเริ่มปวดแขน รู้สึกแขนซ้ายมันหลับไปแล้ว -*- ถือแค่ขวดน้ำยังมือสั่นเลยเนี่ย เหอะๆ นี่นั่งพิมพ์มือซ้ายก็ยังปวดๆอยู่เลย รู้สึกไม่มีแรง สงสัยไม่ค่อยได้ใช้มือซ้ายซะล่ะมั้งเนี่ย แต่ก็ขายไปได้เยอะ โดยส่วนใหญ่คนจะซื้อสีดำมากกว่านะ เพราะมันเป็นสีคลาสสิกรึเปล่าก็ไม่รู้ เอาเป็นว่าเพื่อนๆจากจันที่มาเรียนพิเศษกรุงเทพ เสร็จผมแน่ครับ ฮ่าๆ มีเหยื่อเต็มเลย แล้วก็กะว่าจะมาขายวันรับใบสมัครนี่แหละมั้ง

แล้วเจอกันในเร็วๆนี้ล่ะ.....Bye Bye

Ps.หายปวดแขนไวๆล่ะ

เตรียมใจ*

2008-03-03T15:32:00.005+07:00

เอาล่ะๆ วันนี้วันที่ 3 แล้ว พรุ่งนี้ก็ 4 แล้ว ><~ จะได้ไปดูผลสอบแย้ววว ฮ่าๆ คะแนน ....เหอะๆ เราไม่คิดมาก *-* เราต้องสู้ต้อไป ฮ่าๆ เอาล่ะ พูดถึงเมื่อวานเจออาจารย์ตุลที่ bts จารแกสอนเสร็จ แล้วก็ต้องไปสอนต่อ แหม่ๆ ขยันจริง แต่จารย์บ่นใน bts ประมาณว่า"เหนื่อยจริ๊งๆ ไม่ต้องต่งต้องแต่งงานกันแมร่งแล้ว" 55+ ก็นะเอาซะคนรอบข้างรู้เลยว่าโสด(เพราะแก๊สโซฮอ E20) แล้วก็ลงที่ราชเทวีเหมือนกัน แต่จารต่อสาย 36(มั้ง) ไปต่อ ไปสอนเด็กที่บ้าน เหนบอกว่า ม.3 ตอนแรกก็จะไม่ไปสอน ..แต่ เค้าจะมาเล่าเรืองจารตุลงี้ -*- มันบาปป้ะว่ะ ช่างๆ เล่าต่อ เอ๊อ เปลี่ยนใจ เล่าแล้วรู้สึกบาป -*- เดี๋ยวบาปมันตามทัน

ส่วนวันนี้ก็ไปเรียนเช่นเคย ว่างๆเลยไปสยาม ไปร้านการ์ตูนซักหน่อย อ่ะนะ -*- เอาอีกและ ไม่ได้ไปแปปเดียว(ราวๆ 2 อาทิตย์) ก็ออกใหม่มา 5-6 เล่ม เหอะๆ เปลืองอย่างแรงว่ะ พอเสร็จแล้วก็กลับมาหอเนี่ยล่ะ

ช่วงนี้เนทเป็นไรว่ะ -*- โหลดการ์ตูนไม่ได้เลย รู้สึกใกล้จะลงแดง อยากดูใจจะขาด เอ่อ...เค้าไม่ได้ดูการ์ตูนพวกแบบว่า ดิจิมอน หรือ พวกฮีโร่ปะทะกับสัตว์ประหลาดหรอกนะ อันนั้นเอาไว้เบื่อจริงๆ ..ก็ไม่ดูเฟ้ยย! รู้สึกแก่เกินที่จะดูแบบนั้น เลยมาดูพวกแนวความรัก+ตลกเฮฮา จะมีความสุขกว่า

ฮ่าๆ เจอกันพรุ่งนี้ทู้กโคนนน เตรียมใจ...ไว้ด้วยล่ะ

Ps. ช่วงนี้ร้อนๆ ร้อนๆ แล้วก็ฝนตกหน่อยๆ รักษาสุขถาพด้วยล่ะ

START*

2008-03-01T19:06:00.002+07:00

และแล้ว...วันแห่งความซ้ำซากจำเจของการเรียนพิเศษก็ได้เริ่มต้นขึ้น เวลาที่เรียนคือช่วงสายถึงบ่าย เรียนเลขวิชาเดียว หุหุ สบายหน่อย แต่เรียนไปก็คงลืมแหงๆอ่ะ ฮ่าๆ มะวานก็คุยกับอาร์ท(รอง)ว่า เออ..ไปเรียนที่บ้านอุ๊นะ ...เอ่อ ไอ้เราก็คิดไปเองว่าอุ๊ อ๋อ อุ๊ สรุปคือตอนเช้านี่ผิดคลาดอย่างแรง ! ไปตึกอุ๊ ปรากฎข้าน้อยต้องไปเรียนสะพานควาย(ฮ่วย) บัตร bts ก็หมดตั้งแต่เมื่อวาน(ซวยว่ะ) สรุปคือเงินหายไปเกลี้ยง 55+ แต่ก่อนไป แวะสยามแป๊ป ก็กะว่าจะไปดูร้านการ์ตูน แต่เอ้อ ขี้เกียจเดิน เลยเข้าร้านดอกหญ้า ว๊าก! ชานะเล่ม 3 ออก ! เมื่อไหร่ว่ะ ก็นะเลยซื้อมา TT(เงินช้านน~)

พอเสร็จก็ไปเรียน วันนี้ไม่มีอะไรเลยจริงๆ นอกจากเรียนแล้ว ก็คงไร้สาระเหมือนๆเดิม แล้วตกลงบล็อกเนี่ย ...เขียนสะเปะสะปะงี้ทุกentryได้ป้ะว่ะ 55+ อ้ะ ต้องไปดู'ตูนแล้วอ่ะ ไปแล้นนนนน

...*

2008-02-28T19:38:00.005+07:00

อ่า กลับจันมา เหอะๆ นี่ก็กลับมากทม.และ ช่วงที่ไปจันนี่ อื้อหือ~ คอม---ไม่มี๊ เอาไงล่ะครับท่าน เหอะๆ เลยไปเล่นคอมที่ รร.ที่แม่ทำงาน กะว่านะ ฮ่าๆ เนท รร. เร็วแน่ๆ ไปโหลดการ์ตูนแล้วไรท์กลับมาดีกว่า ก็เอา dvd ไปหลายแผ่นมากๆ มากๆๆ กะว่าเต็มที่ครับพี่น้อง ปรากฎ เหอะๆ เร็ว...พอๆกับเนทหอ เลยทำใจแล้วก็นั่งฟังเพลงไปจนหมดวัน ฮ่าๆ แต่เฮ่ยย เซงมาก โหลดเว็บอื่นไม่เป็นไร แต่โหลดเมะเว็บนี้ทีไรหลุดทุกทีเลยว่ะ -*- เป็นไรว่ะเนี่ย สงสัยต้องไปโหลดที่ ตอ. ซะและ แง่มๆ วิละ 1mb เนี่ย เร็วสาดด 55+ พอกลับบ้านไปก็ไปนั่งดู'ตูนที่บ้าน(แผ่นของเพื่อน) ดูจน เอ่อ...เที่ยงคืนกว่าๆ แล้วก็ขึ้นไปค้นการ์ตูนเก่าๆ อ่านต่อ นั่งอ่าน one piece ได้จนเล่ม 11 ง่วงคับ -*- ง่วงมาก เลยนอน จบไป 1 วัน ฮ่าๆ ไร้สาระจริงๆ ช่วงที่ไปอยู่ รร.แม่ มีแต่ผู้ใหญ่(อาจารย์ที่เป็นเพื่อนแม่ทั้งหลายในหมวดอ่ะนะ แม่เค้า..อยู่หมวดภาษาต่างประเทศ 55+ ดูลูกดิ๊ ค่ดเก่งภาษาต่างประเทศเล๊ย) พวกผู้ใหญ่ก็ถามกันว่ามีแฟนยัง พาแฟนกลับมาป่าว ไปอยู่นู่นโดนใครฉุดไปป่าว เอ้อ..ไอ้ฉุดอะไม่กลัว กลัวไม่มีคนฉุดอ่ะป้า แล้วถ้ามันหาแฟนได้ป่านนี้คงไม่มีนั่งเหงาวาเลนไทน์ร๊อก 55+

ส่วนวันจันทร์ ขอย้อนหน่อยๆ ก็ รร. มา ไป ส่ง แนะ แนว พอดีเคชวนไป แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอ ดั๊นบังเอิญเจอซะงั้น เลยชวนๆกันไปลองถามคะแนนจารย์ดู ปรากฎได้มา 2 วิชาคือสังคมกับพระพุทธ โอ้วว พระพุทธข้าน้อยไปลิ่วอยู่แล้ว(มั้ง)เลยไม่ห่วงอะไร แต่สังคมเนี่ยดิ เกือบไปแล้วแมะล่ะ เฉียดๆ 3.5 เลยท่าน เหอะๆถือว่ายังมีดวงอยู่ ! พระพุทธก็มีคนได้ 79 อยู่คนเดียว ที่เหลือ 4 หมด ถ้ารู้แล้วก็ดีใจด้วย แต่ถ้าไม่รู้ เหอะๆ งุบงิบไม่บอก (แต่ไม่แน่ใจว่าพระพุทธหรือสังคม เนื่องจากเลือนลาง แต่คิดว่าพระพุทธ) แล้วก็เดินไปนู่นๆนี่ๆ ไปหา อ.เมธี เหอะๆ คะแนนไม่บอกแถมนั่งเล่นไพ่ต่อแน่ะ จริงๆเล๊ย แล้วก็ไป 945 ไปทำนู่นๆนี่ๆ แล้วก็กลับหอ จบไปอีกวัน

ส่วนวันนี้กะว่าจะมาตั้งแต่ 10 โมง เหอะๆโดนแม่ให้ช่วยลงคะแนนให้ นร. เลยกลายเป็นกว่าออกจากจัน 12.30 เอาเห๊อะๆ ได้กินหนมนี่หว่า ฮ่าๆ พอมาถึง กทม. ก็ไป bts ปรากฎว่าตอนถึงสยามคนขึ้นเยอะมั่ก แล้วเค้ายืนอยู่ตรงมุม แล้วดั๊นมีผู้หญิงมายินหันหน้ามาเบียดข้าน้อย ทำไงล่ะเจ้ จะว่าชิน(แล้ว)มันก็ชินนะ 55+ แต่พี่สาวเราทำหัวใจของเด็กชายจิ้นๆคนนี้เกือบวาย ฮ่าๆ เลยรู้สึกว่าทำไมสยามมาราชเทวีมันเร๊วเร็ว กะว่าจะอยู่ต่อจนเค้าลงเลยนะนั่น 555 แต่ไม่ไหว ต้องรีบมากินข้าว หิวอย่างแรง -*- ตอนกลับจันนี่กลับกับเพื่อน 2 ชม.กว่าๆถึงจัน แต่กลับรถทัวร์ โอ้โห 4 ชม.กว่าๆ ฮ่วย -*- เอาเหอะๆ เค้าปลอดภัยไว้ก่อน เดินทางแล้วไม่มีอุบัติเหตุก็คุ้มค่ากับ 2 ชม.ที่เสียไปแล้วล่ะ

TGS 2008*

2008-02-24T18:54:00.004+07:00

หุหุ Thai Game Show มหกรรมงานเด็กเล่น(ติด)เกม วันนี้ไปมา ..วันสุดท้ายแล้วล่ะมั้งเนี่ย ไปกับเพื่อนเก่า 2 คน(จากจันๆ) ออกจากหอตั้งแต่ 9โมงนัดกันว่าไปถึงงาน 9ครึ่ง ที่ไหนได้ กว่าจะถึงล่อเข้าไป 10ครึ่ง แล้วก็ไปกินข้าว ไปกินผัดก(ร)ะเพรา(เขียนไงว่ะ)ไส้กรอก เหอะๆ เผ็ดเหี้*ๆ ค่ดพ่อค่ดแม่เผ็ด กินทีน้ำตาตูไหลพราก แล้วก็ไปเข้างาน ตั๋วก็ 50 บาท แต่มี 3 ราคา ราคาอื่นจะมีสิทธิพิเศษอย่างอื่นด้วย พอเข้าไปก็โดนลากไป asiasoft ไปดูเกม แมร่ง..แถวแต่ละเกมค่ดจะยาวเลยคนเป็นล้าน! มีหลายบูธอ่ะนา ขอเล่นเป็นบูธๆ

Summoner Master Online
หุหุ summoner เกมการ์ดที่ไม่ได้เล่นมาราวปี โผล่อีกทีมันมี Online! งงมากมาย ไปลองเล่นดูแต่เป็นแค่ช่วงทดสอบยังไม่สมบูรณ์ คงไม่อธิบายอะ -*- เพราะว่าหลายคนคงไม่เข้าใจ เอาเป็นว่าอยากรู้เป็นไงมาถามเราทีหลังล่ะกัน บูธนี้ก็ได้โปสเตอร์กับโปรโมมาใบนึง เหอะๆ

Asiasoft
ก็พวกเกมในเครือทั้งหลาย online ทั้งนั้น มีคอมเต็มไปหมดเลยแล้วทุกเครื่องก็มีคนเล่นตั้งแต่อายุรุ่นลูกหลานท่านยันไปคนใกล้เกษียณ เล่นกันจริ๊งเกมเนี่ย

Silver Coin
อันนี้ลางๆว่ามีอะไร ถ้าจำไม่ผิดก็คงเอาเกม Perfect World มาแนะนำ ลองเล่น แล้วก็เอามาแข่งกันล่ะมั้ง

Winning Eleven
ก็เอาคนบ้าวินนิ่งมานั่งแข่งกัน มีแต่แมนยูๆ -*- เซงๆ เบื่อโว้ยย เค้าจะคัดเลือกคนที่จะไปแข่งกับดาราอ่ะ ดารา 7 คนจำไม่ได้ว่าใครบ้าง ตอน15.30 วันนี้ แต่ไม่ได้อยู่ดู

Street Basketball(อาจจะจำชื่อผิดเนื่องจากไม่ได้ไปดูเลย)
ก็ชูตบาสๆ แล้วก็ได้บาสฟรี

DotA
หุหุ มันสาดดดด 55+ เป็นบูธที่อยู่นานอันดับ 1 นั่งดูเค้าแข่งกัน ฮีโร่ที่เห็นบ่อยๆก็ Warlock, Chaos Knight, Slayer ที่เหลือก็มั่วๆไป ดูไป 2 แมทแล้วก็กลับเลย

อาจจะมีบูธมากกว่านี้อ่ะ แต่ดูไม่หมดอ่ะ -*- แต่ที่ชอบมากคือประกวดคอสเพลย์ หุหุ วันนี้ขอไปถ่ายรูปคนนู้นที คนนี้ที ฮ่าๆ สนุกดีอ่ะ ชอบประกวดคอสเพลย์สุดๆ มีแต่งเป็นฮินาโมริ อามุจาก Shugo Chara! คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์ อ๊ากก เห็นแล้วโดนที่สุดชุดก็น่ารัก คนแต่งก็น่าร๊ากก(ฮ่าๆ) มีพวกจากหนังฮีโร่ที่เด็กชอบ เช่น สไปเดอร์แมน แบทแมน มีคนแต่งเป็น Anti-Mage จากดอทด้วย มีแต่งเป็นตัวละครคู จากเกมปังยา(ซึ่งได้ที่ 1 ของคอสเพลย์หญิง ทำท่าน่ารักมากมาย) มีซากุระด้วย มีอากิโตะจาก Air Gear อยากได้เสื้อคลุมโคะคาราซึมารูที่เค้าคอสว่ะ -*- แง่มๆ โฮะๆ และอีกมายมาย เป็นอะไรที่มีฟามสุขม๊าก แต่เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปคนคอสเป็นอามุ ซึ่งเสียดายมากๆ TT แล้วก็ไปขอพี่ๆตามบูธถ่ายรูป ฮ่าๆ ตูกล้าขอ เค้าก็กล้าให้ แต่ถ่ายมาไม่เยอะนัก เพราะเอาเวลาไปดูดอทซะส่วนใหญ่ มีคอนเสิร์ตเล็กๆน้อยๆ

มีรูปเล็กๆน้อยๆมาฝาก อาจจะไม่ชัดนะ ฮ่าๆ

หน้าตาผู้ได้รับรางวัล
http://img442.imageshack.us/my.php?image=24022008899cm4.jpg

ไอ้เหลืองๆตัวนี้โดนใจสุดๆ มันเต้นได้จอร์จมาก ว่าแล้วมันต้องได้!
http://img141.imageshack.us/my.php?image=24022008900sn3.jpg

จาก RO ดูจากด้านหลังเพื่อนเดาว่า HighWizard ปรากฎคือ Alchemist กับ Taekwondo(มันพลาดไปไกล -*-)
http://img155.imageshack.us/my.php?image=24022008905le0.jpg
http://img120.imageshack.us/my.php?image=24022008912oc6.jpg

คนที่ได้ที่ 1 คอสเพลย์หญิง
http://img155.imageshack.us/my.php?image=24022008909ft2.jpg
http://img85.imageshack.us/my.php?image=24022008907aj2.jpg

ตัวไรไม่รู้อ่ะ น่ารักดี ของโมโตโรล่า
http://img144.imageshack.us/my.php?image=24022008913dm8.jpg

อื่นๆ
http://img148.imageshack.us/my.php?image=24022008903xb0.jpg
http://img85.imageshack.us/my.php?image=24022008918ke1.jpg
http://img149.imageshack.us/my.php?image=24022008917gl5.jpg

สรุปคือ 50 บาทเป็นอะไรที่คุ้มค่ามาก โดยเฉพาะทีไปกับเพื่อน 2 คนนี้เพราะบ้าการ์ตูนเหมือนๆกัน ฮ่าๆ ถูกคอโคตร แต่ก็นะทำไมรู้สึกว่าบางทีอยากถ่ายคนที่ไม่ได้แต่งคอสมากกว่าว่ะ 55+ บางคนนี่น่าร๊ากมากๆ จะไปขอถ่ายก็กระไรอยู่

Boring Day*

2008-02-23T22:47:00.000+07:00

น่าเบื่อที่ซู้ดดดดดดดดดด ไม่มีไรทำเลยอ่ะช่วงนี้ หลังจากสอบเสร็จนี่ก็ไม่เจอใครเลยน่าเบื่ออ่ะ อยากไปโรงเรียน โรงเรียนๆๆๆ แง้ๆๆๆๆ ช่วงนี้ก็มีภาพยนตร์เข้ามาก็น่าดูนะ แต่เห็นบอกว่าไม่หนุกๆแล้วก็ไม่ดูกัน เฮ้อ หัดตัดสินอะไรด้วยตัวเองบ้างก็ได้นะ...

สรุปนะ สอบ ไม่ ได้ เรื่อง เลย -*- เตรียมตัวชิวมากๆ แลเหลวไหลขึ้นเรื่อยๆ ทำไงดีว่ะ ช่างมันคราวหน้าเอาใหม่ วันที่สอบเสร็จก็กะจะไปทำไรต่างๆนานา แล้วก็ไม่มีไรทำ สุดท้ายไปร้องเกะ หนังก็ไม่ได้ดู เหอะๆ

วันนี้ไปดู jumper มาก็ดีนะ"เบาสมอง"ดี 555+ ดูมันแว๊บไปแว๊บมา เออจบ บลอกนี่ก็ดองและ เลยเซงๆมานั่งอัพเล่นๆ ไม่มีไรจะทำ วันนี้ไปเจอเว็บโหลดอนิเมะเว็บใหม่ หะหะ ดีใจว่ะ มีหลายเรื่องที่อยากดูมากก ปิดเทอมนี้คงได้ดูอย่างหนุกหนานแน่นอน ขณะกำลังพิมพ์อยู่นี่ไอ้อาร์มก็มาชวนเล่น ShadowFlare ซะงั้น พอดีจะเอาของแล้วมันก็จะกลับลพบุรีและ

พรุ่งนี้ไปดูงานเกมอะไรไม่รู้ที่ศูนย์สิริกิต พอดีเพื่อนที่จันมาเลยชวนไปด้วย ฮ่าๆเพื่อนร๊ากทั้ง 2 คนมาจะไม่ไปได้ไง ไปแต่เช้าเลย -*- คงกลับเย็นๆ

ขอให้ทุกคนมีความสุข~

Valentine*

2008-02-14T12:48:00.000+07:00

วาเลนไทน์~ วันแห่งความร๊ากก (ฮ่าๆ) ปีนี้คงไม่ได้อะไร(เหมือนเดิม) ก็นะ..ปีที่แล้วมันแอบได้มาหน่อยนึง หึหึ ปีนี้คงไม่ได้และ เนื่องจากมันใกล้สอบ -*- ฮ่วยย ใครจะไปใส่ใจเรื่องแบบนี้ตอนใกล้สอบเน้อ แต่ก็ซื้อกินเองก็ได้ไอ้พวกขนมหรือชอคโกแลตเนี่ย เพิ่งจะซื้อขนมปังมาตุนเอาไว้เยอะมาก -*- กะว่าอ่านหนังสือไปนั่งกินไป เอ้ออ ...

วันนี้ไม่ไป รร.เฟ้ยย เนื่องจากอยากนอนเลยตื่นมา 11 โมงเลยมั้ง เหอะๆ นี่ก็อาบน้ำ กินข้าวใกล้เสร็จและ ซักพักคงเริ่มอ่านหนังสือมั้ง ไม่มีไรมากแค่มาอัพตามที่ได้บอกไว้ ฮ่าๆ ขอให้เพื่อนๆทุกคนไม่ว่าจะที่ไหน บนดาวดวงไหนก็ขอให้มีความสุขในวันนี้ และวันต่อๆไป ~

เมื่อคืนฝันอย่างประหลาด ฝันว่าไปสู้กับเอเลี่ยน -*- เอ้ออ เป็นเอามาก แล้วก็ฝันถึงแฟนเพื่อนเฉยเลย ฮ่าๆ มันจะโกรธป้ะเนี่ย เอาเห๊อะๆ รู้สึกอยากไป รร. แต่ตอนนี้มันจะบ่ายแล้ว คงไม่ไปแล้วล่ะ คิดว่าคนไปกันน้อย แต่ที่ไหนได้ก็ไปกันเยอะอ่านะ

PS*1 Happy Valentine คร้าบทุกคน เออแล้วก็ headblog เนี่ยกะจะเอาไว้ซักระยะ -*- ขี้เกียจเปลี่ยนเป็นรูปเก่าเนื่องจากเนทมันไม่ค่อยจะอำนวย
PS*2 อาร์ทโทษทีที่ไม่ได้ไป รร.อย่างที่บอกไว้ แหะๆ

NOnSenSE*

2008-02-11T22:58:00.000+07:00

คือ...แบบ!! ทำไมว๊า คนมันไม่มีอะไรจะอัพเนี่ยผิดด้วยเร๊อออออ เหอะๆๆๆ อ่ะเคๆ ก็คงไม่มีอะไรมากอ่า แค่อยากจะแนะนำเพลงเช้าวันใหม่ เพราะดีอ่า แต่....มันเป็นเพลงในโฆษณา Dove(เขียนถูกป้ะว่ะ) เอาเป็นว่าโดฟ ครีมล้างหน้า ล้างแม้วอะไรนั่นอ่ะ เอ้ออออ...จะสอบแล้ววว ตายแน่อ่ะ โดยเฉพาะเลขยาก -*- ใบวิ่งก็ยังไม่ได้ทำ ฟิสิกยังไม่ได้เริ่มเลย เคมีใกล้และ หึหึ เราตายแหงอ่ะ TT อ่า..มีอีกเรื่องที่จะบอก คือเหนนาฬิกาข้างๆป้ะ ที่เป็นไอ้ตัวที่นั่งหลับอยู่อ่ะ เออนั่นแหละ มี 2 วิธีคือ 1.ไปกดที่ตัวที่มันหลับอยู่อ่ะ แล้วมันจะบ่นๆออกมาฟังไม่รู้เรื่องหรอก อย่าไปกดเลย เฮ้ออ ส่วน 2.ก็กดตรงโน้ตดนตรีข้างๆอ่ะมันจะมีอะไรลองกดเองล่ะกัน เค้าว่าน่ารักดีน่ะเลยเอามาใส่

เฮ้อออ เบื่ออ่ะไม่มีสาระที่จะอัพอ่ะ ขอบ่นอย่างเดียวได้ป้ะเนี่ย ก็นะ กะว่าจะอัพอีกทีตอนวาเลนไทน์ หึหึ แต่บ่นกันอีกและว่าไม่อัพบลอก แล้วแหม -*- เค้าก็เหมือนๆเดิมทุกวันจะมีไรให้อัพว่ะเนี่ย เออช่าย บ่นเรื่องเล่นไ* หน่อยวันนี้ดวงตกอย่างแรง แง่มๆ ดาร์ทมันจะดวงดีไปถึงไหนว่ะ -*- วันนี้เล่นตั้งเเต่ตอน3 โมงมั้งไปยัน5 โมง ฮ่วยยย ดาร์ทได้ไป 153 เหรียญ(ที่จริงก็เป็นแค่เม็ดโกะอ่ะนะ) เฮ้ออออ ดวงดีไปและ ทำไมรู้สึกว่าจะคว่ำหรือหงายขวดมันก็ไม่เหนดวงจะดีขึ้นเลยอ่า -*-

พอและๆ อย่างที่บอกอ่ะ ขอบ่นเล็กน้อยกับเวลาที่เหลืออยู่ ...เข้าใจป้ะว่ามันเศร้าเหมือนกันอ่ะที่ต้องจาก 945 ไปเนี่ย แต่แก -*- เหมือนอะไรๆยังไม่พร้อมเลยเนอะ ใครจะไปนึกถึงว่าวันเวลามันจะผ่านไปเร็วแบบนี้ หึหึ รู้งี้คุยกันตั้งแต่วันแรกดีก่า วันนี้คาบไทยก็โดนว่าเรื่องคุยกัน แถมอ้างอิงถึงงวันแรกว่าเอามือล้วงปากยังไม่คุยกันเนี่ย เฮ้ออ ยิ่งพูดยิ่งนึกถึงเรื่องเก่าๆ ฮ่าๆ เค้ามานั่งรำลึกทำไมเนอะ ดูเหมือนคนแก่จริง เอาเห๊อะพี่บ่นและ แล้วเจ๊แกก็จะใช้เนทด้วย เหอะๆๆๆๆ ไปและๆ อย่างที่บอกอ่ะ คงอัพอีกทีวันวาเลนไทน์(ถ้าเนทมันดีนะ) บายจ้า~^^

Ps*1 น้องกั๊บร๊ากกทุกคน 555+
Ps*2 รักมากนะ สำหรับทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นบนโลกนี้ รักโลกใบนี้ รักทุกคนที่อยู่บนโลกใบนี้ รักทุกๆอย่างแม้มันจะไม่รักเรา ก็จะรัก รัก และรักตลอดไป~

ก่อนงาน HOME

2008-02-06T19:45:00.002+07:00

หึหึ ถ้าพูดถึงงานโฮม 945 ของเรา คงมีหลายๆคนอัพไปบ้างแล้วใช่ม๊าาาาาา แต่เค้าคงจะอัพไม่ได้เพราะมีรูปในงาน(ที่โรงแรม)แค่ 1 รูปเท่านั้น เลยกะว่าจะขอรูปคนอื่นเอาน่ะ -*- แต่ก็นะ เค้าไม่ได้จะเขียนเรื่องงานโฮมนี่นา ที่จะเขียนก็คือ"ก่อนไปงานโฮม" หึหึ

ตอนราวๆเที่ยงอาร์ม(ลิง)มันมาที่หอเค้า แต่เข้าไม่ได้เลยต้องลงไปรับ มันมารอเบน แล้วก็..มาเล่นเกม ซักพักป่านก็มา ..ก็ต้องลงไปรับอีกคนและ ก็เลยมีคนเล่นเกมเพิ่ม แล้วซักพักใหญ่ๆ(ขออภัยที่จำเวลาที่แต่ละคนมาไม่ได้) เบนก็มา ชะแว้บบ "อาร์ม ลงไปรับเบนทีดิ๊" แล้วในห้องก็มีเค้า เบน ป่าน อาร์ม เออดี -*- เล่นเกมกันสนุกสนาน ...เอ่อ ค่าไฟเค้า พอเล่นกันไปซักพักใหญ่ อาร์ทก็โทรมาบอกให้ลงไปรับ(ฮ่วยยย) แล้วพวกเรา(พวกมัน) ก็ช่วยกันเพิ่มตัวเลขในมิเตอร์ของห้องเค้าให้มากขึ้น มากขึ้น....มากขึ้นนนน

พอใกล้เวลาไปงาน อาร์มก็กลับและเพราะไม่ไป แล้วพวกเราก็อาบน้ำกัน อาร์ทก็ถามคนนู้นที คนนี้ที "เฮ่ย ใส่ชุดไหนดีว่ะ" ถามอยู่ราวๆครึ่งชั่วโมง ถามเค้า ถามป่าน ถามแทน ถามอาร์ม(คน) ถามกรุ๊ป ถามเอิร์ธ ถามเบน ถามทุกคนที่มันรู้จัก พอเลือกได้แล้วก็รีดเสื้อให้มัน(อ๊ายยย 55+)

แล้วพวกเราก็พร้อมมม ไปกันโลดดดด...... ถ้ามันจบแบบนี้ก็คงไม่มานั่งเขียนให้เสียเวลาแน่นอน เรื่องทั้งหมดที่เขียนมาไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรมากมาย แต่มันสำคัญตรงนี้นี่แหละ หึหึ เรื่องก็ไม่มีอะไรมากแค่...

เรา 3 คน ,ป่าน เค้า เบน, นั่งรอ ร๊อ รอ รออาร์ทแต่งตัว "เฮ่ย ผมเท่ยังว่ะ ?" "ร้อนว่ะ ทาแป้งก่อนๆ" และสารพัดอีกมากมายที่เราต้องนั่งรอมัน ม๊านนนน ฮือๆ พวกเรา 3 คนจึงได้ถ่ายรูปพวกเรา(!?!?) เก็บเอาไว้เป็นระยะๆ แต่ละรูปก็ห่างกันประมาณ 30นาที! (อ่ะ ล้อเล่น) แค่ 4-5 นาทีเท่านั้นจ้า

ตามภาพเลยก็..... ตามภาพน่ะแหละ(ฮา) เราก็รอจนเริ่มง่วง(แต่ก็นิดๆไม่เว่อเหมือนในรูปหรอกนะ)

ภาพนี้ก็....ยังไม่มีอะไร แค่เริ่มหายง่วงนิดๆ(บางคนหิว ?!?!) ก็เลยนั่งและ ไม่อยากนอนเดี๋ยวจะยาว เอ่อ...ที่วงแดงๆที่มือป่านกับหนังสือเรียนไม่มีอะไรหรอกนะ ....ไม่มีไรจริงๆ จริ๊ง

ภาพนี้เป็นช่วงเวลาดีๆที่เราทั้งสองจะมีแต่ความเข้าใจ~(ฮา) ก็ไม่มีอะไรเลย แค่ทุกคนตื่นกันแล้วเพราะอาร์ทจะเสร็จแล้ว แต่อย่าถามเรื่องหน้าตาของเบนกับคำว่า"วู้วว~"นะ เพราะเค้าเองก็รู้สึกแหม่งๆว่าไม่เข้ากันยังไงไม่รู้ ส่วน @#!%$&? ก็ไม่ได้อะไรแค่ "ป่าน อ่านหนังสือเรียน ?!?! ไม่ใช่อะไรแต่เป็นพระพุทธเนี่ยสิ ไม่ร้อนหรอป่าน(ฮา) แต่ถ้าจำไม่ผิดเมื่อก่อนหน้านั้นยังอ่านลุ้นรักตามสายลมอยู่ไม่ใช่เรอะ ทำไมเปลี่ยนหนังสือเร็วจัง(ตั้งแต่รูปที่แล้วและ)" ...ก็แปลได้ประการฉะนี้ (โอ๋..เค้าล้อเล่นอ่ะน้องสายป่าน 55+)

ภาพสุดท้าย ก็เรา 4 คนพร้อมจะไปกันแล้ว ออกจากห้องกันแล้ว แล้ว แล้ว แล้วมันก็เข้าไปเก็บของ(TT) ก็นะ . . .

สรุปแล้วจากนั้นพวกเราก็ได้ไปงานโฮมกัน แต่...วิธีการไปของพวกเราน่ะสิ

เรา 4 คนเดินจากหอไปยังสนามกีฬาแห่งชาติ ตอนเดินไปก็อย่างที่รู้ๆกัน กทม.มันจะไม่ร้อนได้อย่างไร? ร้อนเดะ เหงื่องี้ออกซะ ส่วนอาร์ทของเราได้ทาแป้งโพรเทคมาเรียบร้อยเลยไม่ร้อน ..ซักพัก ....ซักพักมันก็เริ่มร้อน เพราะแป้งมันหมดฤทธิ์ แล้วพวกเราก็มีเหงื่อกันไปตามๆกัน พอถึงสนามกีฬาก็นั่งตุ๊กตุ๊กไปโรงแรมเป็นอันเสร็จสิ้นภารกิจ จบ!

Ps*1 บทความนี้เขียนเล่นๆ เพราะงั้น......สนุกว่ะอาร์ท(อ่ะ เค้าล้อเล่น)

Ps*2 ถ้าเนทหอมันดี ดี๊ ดีกว่านี้ก็คงจะดี

Ps*3 อยากดู L : change the World

L a w l i e t ๆ ~